Tijs Dragtsma (1992) - Darwin Faces His Kin

Το Ντόναρν Φαίςς Ευις Κιν (Darwin Faces His Kin) φέρνει δύο προφίλ σε ένα μόνο κρατημένο ανάσα. Αριστερά, ο Κάρολος Νταρβίν, με το φαλακρό κεφάλι και την μακριά λευκή γενειάδα να σαρώνει το φως όπως ο παγετός πάνω σε παλιό ξύλο. Δεξιά, ένα χιμπατζί, ήρεμο και παρατηρητικό, να συναντά το βλέμμα του στο ίδιο ύψος, στην ίδια απόσταση, στην ίδια ήρεμη προσοχή.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα σχηματίζεται από ελεγχόμενες γρατζουνιές που εργάζονται στην επιφάνεια γυαλιού ακρυλικού, ένα πεδίο λεπτών σημαδιών που πιάνουν και κρατούν το φως αντί για οποιονδήποτε χρωστήρα που τοποθετείται από πάνω. Το πρόσωπο και η γενειάδα του Νταρβίν γίνονται εκείνο το πεδίο, μια επιφάνεια λεπτών γραμμών όπου κάθε γραμμή γήρας και σκέψης μεταφέρεται από το ίδιο το φως. Το χιμπατζί παραμένει πιο κοντά στη σκιά, παρών αλλά αποκλεισμένος, έτσι ώστε τα δύο πρόσωπα να συναντώνται μέσα από μια διαφορά φωτεινότητας όσο μέσα από τον χώρο ανάμεσά τους.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, είτε σε φως ημέρας είτε σε σκοτεινό δωμάτιο. Το φως δεν τη δημιουργεί, το φως την οξύνει. Κάτω από άμεσο φως οι γρατζουνιές αγγίζουν και αντανακλώνται, η αντίθεση βαθαίνει, και οι δύο προφίλ φαίνονται να κλίνουν πιο κοντά στη διαλεγμένη τους κοινή συνομιλία. Από μακριά ο έργο διαβάζεται ως ένα μεγαλοπρεπές, φωτεινό πρόσωπο που συναντά ένα άλλο. Πιο κοντινά, διαλύεται σε ένα πεδίο ατομικών σημαδιών, υπομονετικά και ακριβή, κρατώντας ολόκληρη την εικόνα στην επιφάνεια.

Η ίδια η ερώτηση του Νταρβίν κάθεται ήσυχη πίσω από το έργο: τι διαχωρίζει ένα πλάσμα από ένα άλλο, και τι τους συνδέει. Το να τον τοποθετήσεις μύτη με μύτη με έναν χιμπατζή δεν είναι μια πλάκα σε βάρος του, αλλά ένας είδος απόδοσης πίσω, ο επιστήμονας αντιμετωπίζει την ίδια την συγγένεια για την οποία πέρασε ολόκληρη τη ζωή του να υποστηρίζει. Δύο εκφράσεις, και οι δύο αναζητητικές, και οι δύο παράξενου τρυφερές.

Αυτό το κομμάτι συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τijs Dragtsma, στην οποία η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί για χρωστήρα ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή. Αυτή η εργασία είναι μοναδική.

"Δυο πρόσωπα, μια ερώτηση, κρατημένες στο φως και τη σκιά."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αποκαλύπτεται. Χαράζεται γραμμή γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεχωρίζει μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν αβάρος. Ό,τι φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυο γραμμών, κάθε μια με μια δική της προδραστική κίνηση, καθένα ουσιώδες για όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο επιφανειακό απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλώνται. Καθώς το φως μεταβάλλεται διά της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή φαίνεται καθαρή και ορισμένη. Από μια άλλη χαλαρώνει και επιστρέφει στη σκότος από όπου προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως αλόγου έντονης κόντρας, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που καθιστά αυτό το μέσο τόσο μαγευτικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Και ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτραίτο, το σχήμα δεν έχει ποτέ πλήρως οριστικοποιηθεί. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές ο ήρωας φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, να επιστρέφει σε ακινησία. Εκεί βρίσκεται και ζει αυτό το έργο, μέσα σε κίνηση, ανάμεσα στην ακρίβεια και την ηρεμία.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χάραγμα. Μαζί διαμορφώνουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με ονομάζομαι Τις Ντραχτσμά, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καίει μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο χώρο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συναντιούνται.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά ό,τι δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, την σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ό,τι είναι ορατό και του τι αφήνεται ανοικτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη συνειδητοποίηση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις έρχονται μαζί. Δεν είναι μόνο μια στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλόδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διαφορετικά, πρόθεση και ζωντανά.