Tijs Dragtsma (1992) - Poseidon in the Blue

Ο Ποσειδώνας στο Μπλε φέρνει τον θεό της θάλασσας πίσω από τον μύθο σε έναν χώρο που λειτουργεί και ως καθρέφτης. Το κεφάλι του αιωρείται μόνο του πάνω σε ένα βαθύ γαλάζιο υπόβαθρο, στεφανωμένο από κοχύλια και πλαισιωμένο από γενειάδα που κινείται σαν ρεύμα, ολόκληρο χτισμένο από ένα πεδίο από λεπτές γρατζουνιές οξυδωμένες σε έγχρωμο καθρέφτη γυαλί.

Η εικόνα υπάρχει εξαιτίας όσα έχουν αφαιρεθεί. Κλωστή προς κλωστή, κάθε τρίχα, κάθε πτυχή της γενειάδας, κάθε επίπεδο του φθαρμένου προσώπου του θεού διαμορφώνονται όπου η επιφάνεια έχει ανοίξει και αφήνεται να αγκαλιάσει το φως, ενώ το αδιαπέραστο γυαλί γύρω του κρατά το σκοτεινό, αδιατάρακτο μπλε του ανοιχτού νερού.

Το μπλε δεν είναι διακόσμηση εδώ. Είναι το χρώμα του ίδιου του στοιχείου του Ποσειδώνα, της θάλασσας που του έδωσε τη δύναμη και τη θερμότητά του, και μεταφέρει αυτήν τη βαρύτητα σε ολόκληρο το έργο, περιβάλλοντας τον θεό όπως το νερό περιβάλλει όλα όσα κυβερνά.

Επειδή η εικόνα κάθεται στην επιφάνεια του καθρέφτη γυαλιού, ο χώρος στον οποίο στέκεσαι γίνεται μέρος της. Τείχη, φωτιστικά και η δική σου αντανάκλαση γλιστρούν μέσα στο μπλε γύρω από το πρόσωπο του Ποσειδώνα, έτσι ώστε το έργο να ολοκληρώνεται λίγο διαφορετικά σε κάθε χώρο όπου το κρέμουν.

Οι γρατζουνιές υπάρχουν είτε ο χώρος είναι φωτεινός είτε σκοτεινός, δεν χρειάζεται να ενεργοποιηθούν για να υπάρξουν. Το φως δεν δημιουργεί αυτήν την εικόνα. Την οξύνοντας την κάνει πιο έντονη, βαθαίνει την αντίθεση και δίνει στο εκφραζόμενο πρόσωπο του θεού περισσότερη βαρύτητα καθώς το φως στον χώρο αλλάζει, ενώ η ίδια η εικόνα δεν αλλάζει ποτέ.

Από απόσταση ο Ποσειδώνας φαίνεται με ένα μονολιθικό, ενιαίο πρόσωπο. Κοντά, το ίδιο πρόσωπο ανοίγει σε ένα πεδίο από μεμονωμένα ίχνη, ελεγχόμενη επιφανειακή ζημιά που μόνο όταν κάνεις πίσω και αφήσεις το μάτι σου να δουλέψει μετατρέπεται σε βασιλιά της θάλασσας.

Ο Ποσειδών στο Μπλε συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror, από τον Tijs Dragtsma, στην οποία γρατζουνισμένες εικόνες τοποθετούνται σε έγχρωμο καθρέφτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέποντας στο συμμετέχειν.

"Η θάλασσα δεν ζητά να δει κανείς. Ζητά να μπει κανείς μέσα της."

Σχετικά με το Art on Mirror – Blue

Το Art on Mirror είναι μια σειρά έργων όπου η εικόνα χαράζεται σε έγχρωμο καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος αυτού. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά μπλε καθρεφτήσιμη επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι γρατζουνιές πάντα υπάρχουν, φωτεινές απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους εξακολουθεί να αντικατοπτρίζει τον χώρο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αχνό ον held in a field of blue. Step closer and the work opens into a delicate web of individual marks, fine and deliberate, each one essential to the whole. Behind and between them the mirror does what a mirror does. It carries the room and the viewer into the composition, so the surroundings in the work change with the place where it hangs, while the image itself stays firmly in place.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μπλε υπόβαθρο απορροφά και αντανακλά, οι γρατζουνισμένες γραμμές πιάνονται και κρατούν, και κάτω από ένα εστιακό spotlight το αντίθεση βαθαίνει μέχρι η φιγούρα να πάρει έναν γλυπτικό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα. Σε πιο μαλακό φως το χρώμα έρχεται προς τα εμπρός και το έργο καταλήγει σε ένα ήρεμο επίπεδο, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το μπλε είναι το χρώμα της νύχτας, του βαθύ νερού και της ήρεμης απόστασης. Αυτό αποτελεί το συναισθηματικό έδαφος πάνω στο οποίο κάθε έργο σε αυτήν τη σειρά βρίσκεται, και τα θέματα επιλέγονται έτσι ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαρακτική απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Ενώ τα μαύρα έργα αντλούν δύναμη από την απουσία, αυτά αντλούν από την ανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως μια σταθερή στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συναντιούνται.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα ξετυλίγονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μαγνητεύομαι από τον αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ό,τι φαίνεται και ό,τι μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι μόνο να φέρω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις γίνονται ένα. Δεν είναι μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.