Tijs Dragtsma (1992) - A Plum Held in Blue

Ένα μόνο δαμάσκηνο ακουμπά στο κέντρο ενός βαθύμπου σκουρόχρωμου κενού, η μορφή του συγκρατείται από ένα πεδίο μεμονωμένων σημαδιών αντί για μπογιά ή εκτύπωση. Το δέρμα, η αχνή άνθηση κατά μήκος της καμπύλης του, ο λεπτός βλαστός, το ένα λαμπερό φύλλο, όλα είναι κατασκευασμένα από ελεγχόμενη επιφανειακή φθορά, δουλεμένη στον χρωματιστό καθρέπτη γυαλί μέχρι ό,τι αφαιρέθηκε να γίνει εικόνα.

Τίποτα εδώ δεν προστίθεται. Το δαμάσκηνο υπάρχει γιατί η επιφάνεια γύρω του έχει αφαιρεθεί, γδάρο γδάρο, μέχρι ένα φρούτο να εμφανιστεί από το σκοτάδι με τον ίδιο τρόπο που η μνήμη διατηρεί ένα κοινό, καθημερινό πράγμα και το καθιστά εμπορικό. Βλέποντας από απέναντι ενός δωματίου το δαμάσκηνο διαβάζεται ως ενιαίο, μια ήσυχη μορφή παγιδευμένη σε μια δέσμη φωτός. Αν το κοιτάξεις κοντά, διαλύεται στα ίδια τα σημαδά, ένα πεδίο λεπτών γρατσουνιών χωρίς μια μόνο γραμμή που να φέρνει την εικόνα μόνη της.

Το μπλε είναι το χρώμα του γυαλιού στο οποίο χαράχτηκε αυτή η εργασία, και εδώ γίνεται το χρώμα της σιωπής, του κάτι ώριμου που κρατιέται λίγο πριν γίνει. Ένα δαμάσκηνο είναι φευγαλέο από τη φύση του, μαλακό, ευθραυστό, χαμένο μέσα σε λίγες μέρες. Τοποθετημένο μέσα στον μπλε, αποκτά έναν είδος μόνιμου χαρακτήρα που ποτέ δεν προοριζόταν να έχει, αιωρούμενο αντί να διατηρηθεί.

Η επιφάνεια είναι καθρέπτης γυαλί, έτσι ο χώρος στον οποίο στέκεσαι και η ίδια σου η αντανάκλαση κινούνται πάνω του, ανάμεσα στα σημαδά και γύρω από το φρούτο. Δεν βλέπεις ποτέ απλώς το δαμάσκηνο. Γίνεσαι μέρος του χώρου στον οποίο επιπλέει, παγιδευμένος στο ίδιο μπλε που διατηρεί το φρούτο ακίνητο.

Η εικόνα δεν εξαρτάται από άμεσο φως για να υπάρξει. Υπάρχει τόσο σε χαμηλό όσο και σε έντονο φως. Αυτό που αλλάζει είναι μόνο το βάθος, η αντίθεση, ο τρόπος που οι γρατσουνιές πιάνουν και αφήνουν. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνον.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, στην οποία χαραγμένες απεικονίσεις ενσωματώνονται σε χρωματιστό καθρέπτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Το συγκεκριμένο έργο είναι μοναδικό.

"Ένα δαμάσκηνο, κρατημένο μπλε, πριν του επιτραπεί ποτέ να πέσει."

Σχετικά με το Art on Mirror – Blue

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέπτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή είναι χαραγμένη σε μια βαθιά μπλε καθρέπτη επιφάνεια από ακρυλικό γυαλί. Οι γρατσουνιές υπάρχουν πάντοτε, φωτεινές αντίθετα στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντικατοπτρίζει το δωμάτιο, το φως της ημέρας και τον πρόσωπο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα φαίνεται καθαρή και ολοκληρωμένη, ένα αχνό σώμα κρατημένο σε ένα πεδίο μπλε. Πλησίασε λίγο και το έργο ανοίγει σε έναν ευαίσθητο ιστό από μεμονωμένα σημαδά, λεπτά και επίμεμπτα, κάθε ένα ουσιαστικό για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους ο καθρέπτης κάνει ό,τι κάνει ο καθρέπτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι οι γύρω του μέσα στο έργο αλλάζουν με τον χώρο όπου κρέμεται, ενώ η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. ο γαλάζιος χώρος απορροφά και αντανακλά, οι χαραγμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και υπό κεντροποιημένο προβολέα το κοντράστ βαθαίνει μέχρι η μορφή να πάρει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Σε πιο απλό φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο ρυθμίζεται σε μια πιο ήσυχη κλίμακα, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το μπλε είναι το χρώμα της νύχτας, του βαθιού νερού και της ήσυχης απόστασης. Αυτό είναι το συναισθηματικό υπόβαθρο στο οποίο κάθε έργο σε αυτή τη σειρά στηρίζεται, και τα υποκείμενα επιλέγονται έτσι ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την γεμάτη γρατσουνιές απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την απουσία, αυτά την αντλούν από την αντανάκλαση. Ο θεατής δεν βλέπει πλέον το έργο μόνο. Ο θεατής είναι μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κυριεύει μια μόνιμη επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει εγγύτητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με γοητεύει ο αντίθεση. Ανάμεσα σε δύναμη και ευθραυστότητα. Ανάμεσα σε έλεγχο και αίσθηση. Ανάμεσα σε ό,τι φαίνεται και σε ό,τι αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκεντρώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που φαίνονται διακριτά, προσεκτικά και ζωντανά.