Tijs Dragtsma (1992) - A Crown Split Into Embers

Ρόδι, κομμένο στη μέση και σταθερό, μετατρέπεται σε κάτι πιο κοντινό σε έμβλημα. Στην κορυφή, το αποξηραμένο στεφάνι του φρούτου επιβιώνει ως κόμβος από λεπτές γραμμές γρατζουνισμένες, εύθραυστο και υπέρλαμπρο ταυτόχρονα. Γύρω του, ο φλοιός ανοίγει σε ένα ευρύ πεδίο ατομικών σημαδιών, ένα λαμπερό δαχτυλίδι που τραβά τα βλέμματα πριν ο οφθαλμός τραβηχτεί προς το εσωτερικό.

Μ Inside, οι συστοιχίες σπόρων παραμένουν σχεδόν εντελώς σκοτεινές, αμετακίνητες, έτσι διαβάζονται ως πυκνές σιλουέτες παρά ως φρούτο. Μόνο τα εξωτερικά τους άκρα πιάνουν φως, μια διασπορά τραχιών λευκών σημαδιών που χαράσσουν πού συναντιέται κάθε συστοιχία με την επόμενη, σαν να ξεφιλιάζουν εστίες καθώς ο φλοιός τους ψύχεται wok ενώ ο πυρήνας τους παραμένει μαύρος. Το λευκό δεν γεμίζει το φρούτο, το ορίζει, και όλα όσα το φως δεν φτάνει πετιούνται στο γύρω κενό.

Η επιφάνεια από μόνη της είναι σε βαθύ κόκκινο, και εδώ το χρώμα δεν είναι διακόσμηση. Κόκκινο είναι το χρώμα του φρούτου που έχει σχιστεί, των σπόρων που προστατεύει, και του κενού που τους κρατά πλέον. Διεισδύει σε κάθε άκρη του χρωματιστού καθρέπτη-γυαλιού, έτσι που το φρούτο να φαίνεται να επιπλέει μέσα στο δικό του χρώμα παρά να βρίσκεται απέναντί του.

Επειδή η επιφάνεια είναι καθρέπτης, ο χώρος συμμετέχει στην εικόνα. Μια γκαλερί τοίχου, ένα περαστικό πρόσωπο, ένα ίχνος από φωτιστικά οροφής, όλα πλέκονται στην κόκκινη περιοχή γύρω από το φρούτο, έτσι το έργο δεν είναι ποτέ μόνο μια ακινησία. Το άτομο που στέκεται μπροστά του γίνεται μέρος αυτού που αντανακλάται, παγιδευμένο μέσα στο ίδιο κόκκινο που ενώνει το ρόδι.

Το ρόδι πάντα κουβαλούσε περισσότερα από το ίδιο του βάρος, ένα στέμμα σχήματος φρούτου, σπόρους μετρημένους σε αρχαίες ιστορίες ως μια συμφωνία ανάμεσα σε κόσμο, ένα σύμβολο όσων κρατιούνται και όσων δίνονται. Εδώ το στέμμα δεν χάνεται, διασκορπίζεται, το σχήμα του ενωμένο μόνο από φως και από τους σκούρους σπόρους που κάποτε προστάτευε.

Τα σημάδια υπάρχουν πάντα στην επιφάνεια, όχι κρυμμένα και όχι ενεργοποιημένα από προβολέα. Το φως δεν δημιουργεί αυτή την εικόνα, αλλά τη σφηνώνει βαθύτερα στο ήδη υπάρχον, ενισχύοντας τη αντίθεση ανάμεσα στο λαμπερό περίβλημα και στην μαύρη καρδιά που το περιβάλλει. Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Τijs Dragtsma, στην οποία γρατζουνισμένες απεικονίσεις τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέπτη γυαλί, και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου.

"Ένα στέμμα δεν χρειάζεται να παραμένει ολόκληρο για να σημαίνει κάτι."

Σχετικά με το Art on Mirror – Red

Το Art on Mirror αποτελεί ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα γρατζουνιέται σε χρωματιστό καθρέπτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά κόκκινη καθρεπτιζόμενη επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Τα γρατζουνίσματα υπάρχουν πάντα, φωτεινά στο αντίθεση με το χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντανακλά το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτά.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αχνό σχήμα σε ένα πεδίο κόκκινου. Πλησιάζοντας κοντά, το έργο ανοίγει σε ένα ευαίσθητο ιστό από ατομικά σημάδια, λεπτά και συνειδητά, καθένα απαραίτητο για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους ο καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε το περιβάλλον στο έργο να αλλάζει με τη θέση όπου κρεμάστηκε, ενώ η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την τσιγκλάει. Το κόκκινο υπόβαθρο απορροφά και ανακλά, οι γρατζουνισμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και κάτω από έναν εστιασμένο προβολέα το κοντράστ βαθύνει μέχρι η μορφή να πάρει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με πιο ήπιο φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο καταρέμε σε έναν ήπιοτερο ήχο, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και όλων όσων δεν μπορούμε να μείνουμε ήρεμοι γι’ αυτά. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος απέναντι στο οποίο τίθενται όλα τα έργα της σειράς, και τους χαρακτήρες επιλέγονται για να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την γρατζουνιστή απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Εκεί τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την απουσία, ενώ αυτά τα τελευταία αντλούν από την αντανάκλαση. Ο θεατής πλέον δεν κοιτάζει μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια διαρκή επιθυμία εξερεύνησης νέων οπτικών γλωσσών. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα έρχονται μαζί.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιούργω.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Μερικά έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ εκείνων που φαίνονται και εκείνων που παραμένουν ανοιχτοί στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν σχηματισμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργώ έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.