Tijs Dragtsma (1992) - Trump Toasts the Burning Globe

Ο Trump Toasts the Burning Globe ανοίγει με ένα τελετουργικό που όλοι αναγνωρίζουν: δύο ποτήρια υψωμένα, μια σιωπηρή υπόκλιση, η μικρή τελετή που σφραγίζει μια συμφωνία προτού πει κανείς μια λέξη. Εδώ τα γυαλιά γέμιζονται όχι με σαμπάνια αλλά με αργό πετρέλαιο, με μια επιφάνεια τόσο λεία ώστε να μπορεί να περάσει για γκλάμουρ, και σε κάθε καλαμάκι αναταρρούσης, όπου ένα κοκτέιλ θα κρατούσε μια ελιά ή μια στριφτή φέτα λεμόνι, μια μικρή σφαίρα γη καίγεται αντ’ αυτού.

Στο ολοκληρωμένο έργο σχεδόν τίποτα δεν δίνεται δωρεάν. Οι δύο προφίλ, εξ αρχής αναγνωρίσιμα, επιβιώνουν ως πεδία λεπτών γρατζουνιών που αιχμαλωτίζουν το φως κατά μήκος του μετώπου, της γνάθης, της πτώσης των μαλλιών, ενώ τα κοστούμια γύρω τους επιστρέφονται στο μαύρο και σχεδόν αφέρονται. Αυτό που διατηρείται ακλόνητο είναι εκείνο που το έργο επιλέγει να διατηρήσει ζωντανό: τα πρόσωπα, τα υψωμένα ποτήρια, οι μικροί περιστρεφόμενοι σφαίρες, τα μέρη που φέρουν το αστείο και την προειδοποίηση εξίσου.

Μεταξύ των δύο ανδρών τα ποτήρια περιέχουν το φωτεινότερο απόσπασμα ολόκληρου του έργου, μια διέλευση γρατζουνισμένου φωτός όπου το πετρέλαιο φαίνεται να λάμπει μέσα από το ακρυλικό γυαλί. Είναι ένα ξεσήκωμα προς τιμή, σκηνοθετημένο σαν μυστήριο, φωτισμένο από πάνω σαν να αξίζει σεβασμό, και αυτό ακριβώς είναι η δυσφορία πάνω στην οποία στηρίζεται η εικόνα.

Το γήινο στέκεται όπως ένας άκρως παλιός τεχνικός της σάτιρας: μικραίνετε το πράγμα που θα έπρεπε να είναι ανυπόφορα μεγάλο μέχρι να χωρέσει σε ένα ποτήρι, μέχρι να μπορέσει να ανυψωθεί, να γευτεί, να καταπονθεί χωρίς πολλή σκέψη. Δύο άνδρες που καθοδηγούν ένα μεγάλο μέρος όσων συμβαίνουν σε αυτόν τον γήινο γίνονται παρουσιάζονται να το μεταχειρίζονται ως γαρνιτούρα, μια φιλαρέσκεια σε ένα ποτό αντί για το ένα πράγμα που και οι δύο προορίζονται να προστατεύσουν.

Trump Toasts the Burning Globe ανήκει στα Heads of State, μια σειρά μέσα από το Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικονογραφία κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί για χρωστήρα ή εκτύπωση, και στην οποία αυτή η ίδια φθορά γίνεται ένας τρόπος μετατροπής μιας στιγμής εξουσίας σε μια εικόνα που δεν χρειάζεται λεζάντα για να κατανοηθεί.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα χαράζεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο ατομικών σημείων που το βλέμμα ανασυγκολλεί σε δύο πρόσωπα και ένα ποτό για το οποίο κανείς δεν θα έπρεπε να υπερηφανεύεται. Η εικόνα πάντα υπάρχει, με ή χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν την δημιουργεί, τη οξύνεται: κάτω από μια εστιασμένη πηγή το πετρέλαιο στα ποτήρια βαθαίνει και οι σφαίρες φαίνονται να ανάβουν ξανά, και το έργο διαβάζεται διαφορετικά ανάλογα με το από πού στέκεσαι χωρίς ποτέ να χάνει το σχήμα του.

Κοιτώντας από την άλλη πλευρά του δωματίου διαβάζεται ως μια ενιαία σκοτεινή κίνηση, δύο κεφάλια και ένα κοινό ποτό. Κοντά στο πρόσωπο μετατρέπεται σε κάτι κοντινότερο σε ένα ποριστικό συμπέρασμα, ένα πεδίο γρατζουνιών που ρωτά τι ακριβώς γιορτάζεται, και από ποιους, ενώ ο γήινος συνεχίζει να καίγεται ανάμεσα τους.

"Σ Cheers," φαίνεται να λέει, "σε ό,τι έχει απομείνει."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεπροβάλλει μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάχνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Εκλεπτυσμένο, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυων γραμμών, καθεμία μια συνειδητή κίνηση, καθεμία ουσιαστική για ολόκληρο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Το μαύρο επιφανειακά απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές ανταντώνται. Καθώς το φως μετακινείται κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα δίνει ανάσα. Από μια γωνία φαίνεται καθαρή και ορισμένη. Από μια άλλη γίνεται μαλακή και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από εστιασμένο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο ζωηρό είναι η σιωπηλή του ένταση. Η πράξη της χαραγής είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Και ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι αυστηρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, να επιστρέφει στην ησυχία. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και στην ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χέρι-κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα στατικό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα οικοδομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της ανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αρχ originality, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που διατηρεί την προσοχή, προσκαλεί τον προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου συνενώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν αποτελεί μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτά, σκόπιμα και ζωντανά.