André Béronneau (1886-1973) - Weelderige chrysanten

Αυτό είναι ένα εξαιρετικά ατμοσφαιρικό και ισχυρό αριστούργημα του Γάλλου καλλιτέχνη André Béronneau (1896-1973). Το έργο πωλείται με την αρχική μνημειακή, αρχοντική, ξύλινη μπαρόκ κορνίζα που έχει ζωντανή, αγροτική υφή.

Αυτό το μπουκέτο με τα πλούσια χρυσάνθεμα τραβά αμέσως την προσοχή με την φανταστική βαθύτητα και την απτή ενέργεια. Ο Béronneau έχει εδώ με μαεστρία χρησιμοποιήσει την τεχνική impasto. Η ελαιογραφία εφαρμόζεται σε πλούσιες, παχιές στρώσεις στον καμβά, με αποτέλεσμα τα πέταλα να προβάλλουν σχεδόν τρισδιάστατικά από το υπόβαθρο. Ιδιαίτερα τα κεντρικά λευκά και χρυσοκίτρινα άνθη αιχμαλωτίζουν το φως με λαμπρό τρόπο.

Αυτός ο πίνακας ξεπερνά το παραδοσιακό νεκρό φύση. Με τη χαλαρή, δυναμική πινελιά υπάρχει αισθητή ζωτικότητα και δραματικότητα στο μπουκέτο. Είναι ένα υπέροχο "statement piece" που τόσο σε κλασικό όσο και σε εκλεκτικά μοντέρνο εσωτερικό χώρο αποτελεί απόλυτο σημείο αναφοράς.

Δεξιά κάτω ο πίνακας αυθεντικά υπογεγραμμένος από τον ίδιο τον δημιουργό.

- Καλλιτέχνης: André Béronneau (1896-1973)
- Μέσο: Λάδι σε καμβά
- Τίτλος: Πλούσια χρυσάνθεμα
- Στιλ: Μεταϊμπρεσιονισμός
- Έτος: 1945
- Διαστάσεις: 50 x 60 εκ. (χωρίς πλαίσιο); 66 x 78 εκ. (με πλαίσιο)
- Υπογεγραμμένο: δεξιά κάτω + πινακίδα με όνομα
- Πωλείται με κάδρο

Βιογραφία:

Ο André Béronneau υπήρξε εξέχων Γάλλος ζωγράφος του μεταϊμπρεσιονισμού, ο οποίος κατά την πρώτη μεσοπολεμική περίοδο γνώρισε μεγάλη φήμη. Καταγράφεται ιδιαίτερα ως ένας δεξιότητας που συνέλαβε το γαλλικό τοπίο και θαλασσινά τοπία.

Ο André Béronneau γεννήθηκε στο Μπορντώ της Γαλλίας. Από νωρίς έδειξε ένα εξαιρετικό ταλέντο για τη ζωγραφική, γεγονός που τον οδήγησε να σπουδάσει στην περιζήτητη École des Beaux-Arts στο Παρίσι.

Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο φαίνεται να βρέθηκε στο μέτωπο στα γειτονικά της Μακεδονίας (υπό τον γαλλικό στρατό γύρω από τη Θεσσαλονίκη), όπως μαρτυρούν οι σπάνιοι υδατοχρώτες που έκανε από τοπικές τεμένες και τοπία. Μετά τον πόλεμο εγκαταστάθηκε οριστικά στον γαλλικό καλλιτεχνικό κόσμο.

Αν και απέκτησε μια ακαδημαϊκή βάση από τα Beaux-Arts, ανέπτυξε ένα πολύ αναγνωριστό, πιο χαλαρό ύφος που επηρεάστηκε σημαντικά από τον Ιμπρεσιονισμό και τον Μεταϊμπρεσιονισμό. Εμπνεύστηκε από τους μεγάλους δασκάλους του φωτός και της υφής. Η τεχνική του χαρακτηρίζεται από τη χρήση ενός παλέ-μους και την τεχνική impasto, όπου η μπογιά εφαρμόζεται σε παχιές, εκφραστικές στρώσεις για να δημιουργήσει ανάγλυφο.

Ο Béronneau υπήρξε σεβαστό μέλος της καλλιτεχνικής ελίτ του Παρισιού και εκθέτεται δεκαετίες στα σημαντικότερα θέατρα. Έκθεσε τακτικά στο Salon des Indépendants μεταξύ 1925 και 1935. Επιπλέον συμμετείχε σε πρωτοποριακά ετήσια σαλόνια στο Παρίσι, όπως το Salon d’Hiver και το Salon des Artistes Français.

Πολλές φορές τιμήθηκε επίσημα με σημαντικά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Médaille d’Argent (Ασημένιο Μετάλλιο) στο Salon d’Hiver και του Prix Fargeon, που απονεμήθηκε από την κριτική επιτροπή του Salon des Artistes Français.