Μπολ - Fuente Honda / Lebrillo - Πήλινο, Κεραμικά εμαγιέ κασσιτέρου - με σιδερένιες καρφίτσες (lañas)






Κατέχει μεταπτυχιακό στην Ιστορία της Τέχνης, ειδικεύεται στη Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία και την Ολλανδική Χρυσή Εποχή.
120 € | ||
|---|---|---|
84 € | ||
79 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 144785 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ισπανική εφυαλωμένη πήλινη fuente honda (lebrillo) από τη Φαχαλαούθα της Γρανάδας, περίπου 1880–1920, με διακόσμηση σε μπλε κοβαλτίου και εκτεταμένες ρωγμές επισκευασμένες με σιδερένιους συνδέσμους.
Περιγραφή από τον πωλητή
Αυτή η σημαντική βαθιά δβάνη από κεραμικά γυαλισμένα με πηλό-λάφαρ φινιρισμένου γυαλοτίου ή πυξίδας ονομάζεται στην Granadine κεραμική τυπολογία ως fuente honda και είναι ευρέως γνωστή στη γλώσσα του ισπανικού χωριού και στο εμπόριο τέχνης ως lebrillo. Προέρχεται από τα εμβληματικά εργοστάσια των τετραγώνων Fajalauza στην συνοικία Albaicín της Granada, Ανδαλοςία. Χειροποίητο στον τροχό από πήλινο πηλό πλούσιο σε σίδηρο, ο χώρος μορφοποιείται με ευρεία, επίπεδη κυκλική επιφάνεια που στηρίζεται σε μια χαμηλή τελειωτή κολόβωμα (anillo de repié), ανεβαίοντας μέσα από απότομες φαρδιαγκισμένες φασονικές τοίχους μέχρι περιμετρικό, ομαλά στρογγυλό χείλος χωρίς υπερκείμενο χείλος. Τanto το εσωτερικό όσο και ολόκληρη η εξωτερική επιφάνεια, συμπεριλαμβανομένης της βαθιάς βάσης, επικαλύπτονται με ένα κρεμώδες λευκό γλάστωμα που περιέχει καστανό καστοριούχο κάλιο και παίρνει ζεστή απόχρωση καθώς το βασικό σώμα της ποικιλίας εμφανίζεται μέσω του λεπτού χρωματισμού, ενώ τρεις τριγωνικά τοποθετημένες ουλές από κλίβανο (marcas de atifle) στο cavetto και εντός του περιέκτη μαρτυρούν την παραδοσιακή τοποθέτηση σε τρία πριονωτά πήλινα τρίποδα μέσα σε έναν ξύλινο φούρνο Moorish. Εκτελεσμένο με ζωηρό, αυθόρμητο πινέλο σε φωτεινό γαλάζιο-κοβαλτίου, το εσωτερικό συντίθεται σε τρεις ομόκεντρους καταλόγους. Ο κεντρικός μενταλιός κυριαρχείται από ένα συμμετρικό βοτανικό σπείρωμα που ξεκινά από έναν μόνο φυλλώδη άξονα, διακλαδώνεται προς τα έξω για να στηρίξει τρία μεγάλα στιλισμένα ροζέτες (girasoles ή margaritas) με διαχωρισμένους κύκλους κέντρων περικυκλωμένων από διπλούς δακτυλιοειδείς σχηματισμούς, κάθε άνθος φρουρείται συμμετρικά από ένα ζεύγος αιχμηρών ανθού. Περιβάλλει το περίγραμμα του πατώματος ένα συνεχές κυματιστό αλυσίδα σύνορο, πάνω από το οποίο οι φαρδιές τοιχώματα ζωηρεύονται από ένα τολμηρό ανάγλυφο φρύον που διαχωρίζεται σε ακτινωτές θήκες με κάθετες κοβαλτίνες γραμμές που καταβαίνουν από το ζωγραφισμένο χείλος.
Με σημαντικό βάρος 3,3 κιλών, ο κάδος παρουσιάζει έντονες συνεχή ράγισμα θραυσμών γύρω από τους γυαλισμένους εξωτερικούς τοίχους και ένα χειρόγραφο γαλαζωπό εργοστασιακό νούμερο («5») στο κέντρο της βαθιάς βάσης. Παραδοσιακά χρησιμοποιούμενα σε σπίτια της Ανδαλουσίας και στον κήπο για εξυπηρέτηση κοινών γευμάτων και προετοιμασία οικογενειακών γευμάτων, μεγάλα αγγεία Fajalauza ήταν εκλεκτές οικιακές κτήσεις κληρονομικές μέσα από γενιές και διαφυλάχθηκαν μέσω της εξειδικευμένης τέχνης του lañador - ενός περιπλανόμενου επιδέξιου που επισκεύαζε ραγισμένα κεραμικά χρησιμοποιώντας χειροποίητες σιδερένιες βίδες (lañas). Αυτό το παράδειγμα παρουσιάζει μια εξαιρετική, μουσειακή απόδειξη ιστορικής διατήρησης lañado: είκοσι δύο οξειδωμένες σιδηρές βίδες τοποθετημένες σε ζεύγη οπών διάτρητων από το χέρι διαπερνούν το σκελετό του αγγείου, αποτελώντας δεκαοκτώ βίδες διαρθρωμένες ακτινωτά γύρω από το περίμετρο της βάσης για τη στερέωση μιας περιφερειακής ρωγμής κατά μήκος της τεκτονικής του περιβόλου και μιας σκαλωτής σκάλας τεσσάρων οριζοντίων βιδών που σταθεροποιούν μια ακτινωτή ρωγμή που κατεβαίνει τον εξωτερικό τοίχο. Αντίστοιτες γραμμές ρωγμών είναι ορατές σε ολόκληρο το εσωτερικό δάπεδο και στους φούρνους τοίχους, συντροφευόμενες από ένα τυχαίο μαύρο σημάδι άνθρακα στο εσωτερικό χείλος, δύο ζεύγη οπών διάτρησης χωρίς βίδες κοντά σε ένα τμήμα απώλειας του περιβόλου, τοπικές περιοχές αποκόλλησης γλάστου και φθορές κατά μήκος του χείλους που εκθέτουν την πηλοκονία, και γνήσια σφάλματα φούρνου. Παρά τις εκτεταμένες ιστορικές θραύσεις και απώλειες στην επιφάνεια, ο αρχαίος σιδηρούς μηχανισμός διατηρεί το βαρύ κεραμικό σώμα σε πλήρη δομική συνοχή.
Πέρα από την τολμηρή γραφική παρουσία, η οπτική αλληλεπίδραση μεταξύ του φωτεινού κοβαλτικής άνθιου ζωγραφιάς στο πρόσωπο και του ρυθμικού, σχεδόν γλύπτου δικτύου από οξειδωμένα σιδερένια βύσματα στο αντίθετο πλευρό αναγάγει αυτό το αγγείο σε ένα ελκυστικό αντικείμενο Iberian υλικής κουλτούρας. Εκφράζοντας τόσο την διαρκή Μουδείζικη κεραμική κληρονομιά της Granada όσο και την εξαφανιζόμενη λαϊκή τέχνη του lañador, αυτό το πιάτο Fajalauza προσφέρει εξαιρετικό χαρακτήρα ως κεντρικό κομμάτι για συλλέκτες ευρωπαϊκής λαϊκής κεραμικής, ιστορικής maiolica και εσωτερικών χώρων wabi-sabi.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Ιδιοκτησία από την περιουσία ενός Γερμανού βιολόγου και φυσιοδίφη (αγορασμένο στην Ισπανία στη δεκαετία του 1980).
Μετά διάδοσης στην παρούσα ιδιοκτήτρια.
Αυτή η σημαντική βαθιά δβάνη από κεραμικά γυαλισμένα με πηλό-λάφαρ φινιρισμένου γυαλοτίου ή πυξίδας ονομάζεται στην Granadine κεραμική τυπολογία ως fuente honda και είναι ευρέως γνωστή στη γλώσσα του ισπανικού χωριού και στο εμπόριο τέχνης ως lebrillo. Προέρχεται από τα εμβληματικά εργοστάσια των τετραγώνων Fajalauza στην συνοικία Albaicín της Granada, Ανδαλοςία. Χειροποίητο στον τροχό από πήλινο πηλό πλούσιο σε σίδηρο, ο χώρος μορφοποιείται με ευρεία, επίπεδη κυκλική επιφάνεια που στηρίζεται σε μια χαμηλή τελειωτή κολόβωμα (anillo de repié), ανεβαίοντας μέσα από απότομες φαρδιαγκισμένες φασονικές τοίχους μέχρι περιμετρικό, ομαλά στρογγυλό χείλος χωρίς υπερκείμενο χείλος. Τanto το εσωτερικό όσο και ολόκληρη η εξωτερική επιφάνεια, συμπεριλαμβανομένης της βαθιάς βάσης, επικαλύπτονται με ένα κρεμώδες λευκό γλάστωμα που περιέχει καστανό καστοριούχο κάλιο και παίρνει ζεστή απόχρωση καθώς το βασικό σώμα της ποικιλίας εμφανίζεται μέσω του λεπτού χρωματισμού, ενώ τρεις τριγωνικά τοποθετημένες ουλές από κλίβανο (marcas de atifle) στο cavetto και εντός του περιέκτη μαρτυρούν την παραδοσιακή τοποθέτηση σε τρία πριονωτά πήλινα τρίποδα μέσα σε έναν ξύλινο φούρνο Moorish. Εκτελεσμένο με ζωηρό, αυθόρμητο πινέλο σε φωτεινό γαλάζιο-κοβαλτίου, το εσωτερικό συντίθεται σε τρεις ομόκεντρους καταλόγους. Ο κεντρικός μενταλιός κυριαρχείται από ένα συμμετρικό βοτανικό σπείρωμα που ξεκινά από έναν μόνο φυλλώδη άξονα, διακλαδώνεται προς τα έξω για να στηρίξει τρία μεγάλα στιλισμένα ροζέτες (girasoles ή margaritas) με διαχωρισμένους κύκλους κέντρων περικυκλωμένων από διπλούς δακτυλιοειδείς σχηματισμούς, κάθε άνθος φρουρείται συμμετρικά από ένα ζεύγος αιχμηρών ανθού. Περιβάλλει το περίγραμμα του πατώματος ένα συνεχές κυματιστό αλυσίδα σύνορο, πάνω από το οποίο οι φαρδιές τοιχώματα ζωηρεύονται από ένα τολμηρό ανάγλυφο φρύον που διαχωρίζεται σε ακτινωτές θήκες με κάθετες κοβαλτίνες γραμμές που καταβαίνουν από το ζωγραφισμένο χείλος.
Με σημαντικό βάρος 3,3 κιλών, ο κάδος παρουσιάζει έντονες συνεχή ράγισμα θραυσμών γύρω από τους γυαλισμένους εξωτερικούς τοίχους και ένα χειρόγραφο γαλαζωπό εργοστασιακό νούμερο («5») στο κέντρο της βαθιάς βάσης. Παραδοσιακά χρησιμοποιούμενα σε σπίτια της Ανδαλουσίας και στον κήπο για εξυπηρέτηση κοινών γευμάτων και προετοιμασία οικογενειακών γευμάτων, μεγάλα αγγεία Fajalauza ήταν εκλεκτές οικιακές κτήσεις κληρονομικές μέσα από γενιές και διαφυλάχθηκαν μέσω της εξειδικευμένης τέχνης του lañador - ενός περιπλανόμενου επιδέξιου που επισκεύαζε ραγισμένα κεραμικά χρησιμοποιώντας χειροποίητες σιδερένιες βίδες (lañas). Αυτό το παράδειγμα παρουσιάζει μια εξαιρετική, μουσειακή απόδειξη ιστορικής διατήρησης lañado: είκοσι δύο οξειδωμένες σιδηρές βίδες τοποθετημένες σε ζεύγη οπών διάτρητων από το χέρι διαπερνούν το σκελετό του αγγείου, αποτελώντας δεκαοκτώ βίδες διαρθρωμένες ακτινωτά γύρω από το περίμετρο της βάσης για τη στερέωση μιας περιφερειακής ρωγμής κατά μήκος της τεκτονικής του περιβόλου και μιας σκαλωτής σκάλας τεσσάρων οριζοντίων βιδών που σταθεροποιούν μια ακτινωτή ρωγμή που κατεβαίνει τον εξωτερικό τοίχο. Αντίστοιτες γραμμές ρωγμών είναι ορατές σε ολόκληρο το εσωτερικό δάπεδο και στους φούρνους τοίχους, συντροφευόμενες από ένα τυχαίο μαύρο σημάδι άνθρακα στο εσωτερικό χείλος, δύο ζεύγη οπών διάτρησης χωρίς βίδες κοντά σε ένα τμήμα απώλειας του περιβόλου, τοπικές περιοχές αποκόλλησης γλάστου και φθορές κατά μήκος του χείλους που εκθέτουν την πηλοκονία, και γνήσια σφάλματα φούρνου. Παρά τις εκτεταμένες ιστορικές θραύσεις και απώλειες στην επιφάνεια, ο αρχαίος σιδηρούς μηχανισμός διατηρεί το βαρύ κεραμικό σώμα σε πλήρη δομική συνοχή.
Πέρα από την τολμηρή γραφική παρουσία, η οπτική αλληλεπίδραση μεταξύ του φωτεινού κοβαλτικής άνθιου ζωγραφιάς στο πρόσωπο και του ρυθμικού, σχεδόν γλύπτου δικτύου από οξειδωμένα σιδερένια βύσματα στο αντίθετο πλευρό αναγάγει αυτό το αγγείο σε ένα ελκυστικό αντικείμενο Iberian υλικής κουλτούρας. Εκφράζοντας τόσο την διαρκή Μουδείζικη κεραμική κληρονομιά της Granada όσο και την εξαφανιζόμενη λαϊκή τέχνη του lañador, αυτό το πιάτο Fajalauza προσφέρει εξαιρετικό χαρακτήρα ως κεντρικό κομμάτι για συλλέκτες ευρωπαϊκής λαϊκής κεραμικής, ιστορικής maiolica και εσωτερικών χώρων wabi-sabi.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Ιδιοκτησία από την περιουσία ενός Γερμανού βιολόγου και φυσιοδίφη (αγορασμένο στην Ισπανία στη δεκαετία του 1980).
Μετά διάδοσης στην παρούσα ιδιοκτήτρια.
