Anton Kaestner - #21 - XL - " Family Tree ".

#21 - XL - "Οικογενειακό Δέντρο".
Μονοτελείωμα, πρωτότυπη δουλειά του Anton Kaestner, άμεσα από το εργαστήριο στο Παρίσι.
Η αρχαιότερη μου πίνακας που δεν πωλήθηκε μετά από 2 χρόνια στην κατοικία.

Ακρυλικό σπρέι πάνω σε τρίφτη Plexiglas 3mm (Αντι-UV επεξεργασία).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για μια πρωτότυπη εργασία ζωγραφισμένη σε πολλαπλά στρώματα με λαμπερή οπτική λάμψη "glossy" κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, και η οποία είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 33,9 * 15,6 * 0,12 / cm 86 * 61,5 * 0,3 χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα υψηλής ποιότητας για μάρκα γερμανική Nielsen σε αλουμίνιο αναφορά 34 ή 34N (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 160€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με βάση το Παρίσι.Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.


"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τη πλούσια πολιτιστικά πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο αποθανών μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose influence έβαλε τον σπόρο για το τι τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και μετά A3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη–εικονική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς εξέφραζαν την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, μελαγχολίας και των βαθύτερων αλήθειων της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την αντίληψή μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, ένιωθα μέρος της τοπικής σκηνής τέχνης και συνδεόμουν με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τη συγκέντρωση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιωπηλά ναζά στο βάθος. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Διαχρονικά, βρίσκω μεγάλη ικανοποίηση στην ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αντανακλούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφιερώθηκα εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και αφοσιώθηκα εντελώς στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα σε Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.


Εικαστικό Βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωτριβμένου Plexiglas, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» - οτιδήποτε επιτρέπει να βγει εμπρός ο λόγος! - να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικα εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/εφίανσης της φωτογραφίας είναι προκλητική και ελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «απείρως αναγκαία» στοιχεία, δηλαδή αυτά που πιθανότατα θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε « συναίσθημα » ούτε « θεωρητική αντίληψη », αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε « ταχεία κατανάλωση » ούτε « νοηματοδότηση / πνευματική κατοχή », αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έθετε ο γαλλικός SF μάστερ Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να υποδηλώνει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εντελώς αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglas δίνει στη ζωγραφική μια ακτινοβολούσα επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διαπεράσει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, καθώς και οι ελλείποντες στοιχεία, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω η αλληλεπίδραση μεταξύ «λεπτομερειών για το κοντινό» & «απόσταση για το σύνολο», να παροτρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους ενδοσκοπικά ταξίδια.
Δεν δηλώνω ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις τεχνικές μου και να αναζητήσω περαιτέρω όσα μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος για να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπεν".

Anton Kaestner