Anton Kaestner - #456 - XL - " a Forest ".

#456 - XL - " ένα Δάσος ".
Μονοθέσιο, πρωτότυπη Έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικό σε πλάκα από Plexiglas 3mm (αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο που έχει ζωγραφιστεί σε πολλαπλά στρώματα βαφής και/ή σπρέι, με λαμπερή γυαλιστερή απόδοση "glossy", κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, και είναι μοναδική.

Διαστάσεις : 34,3 ίντσες × 34,3 ίντσες × 0,12 ίντσες / 87 × 87 × 0,3 cm χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιοτικής γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (ίντσες 0,23 × 1,38 / cm 0,6 × 3,5) προτεινόμενο και διαθέσιμο κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 170€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Σ accompanies ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από την Ελβετία με έδρα το Παρίσι. Τα έργά του παρουσιάζονται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 27 Ιανουαρίου.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose influence φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και στη συνέχεια Α3. Αρχικά με τραβούσε η μη-φορητική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς συναντιόνταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με έφερε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την αντίληψή μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Ανεξαρτήτως πού πήγαινα, βυθισόμουν στη τοπική σκηνή τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιωπηλά να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική μετατράπηκε σε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα—ένας τρόπος να ξεπεράσω τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντοτε ανεύρισκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι πλήρως στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023 ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και προς την έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας κατοικίες σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos," που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, αποκάλυψε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, απομακρυσμένη από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και ψεκασμούς στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εκτυπωμένου Plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - οτιδήποτε επιτρέπεται για να διακόψει τη λογική !- να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα αντίστροφα φαινόμενα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση που echoes με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλούτιζονται από τα στρώματα και τις διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις “μη αναγκαίες ανάγκες”, δηλαδή αυτά που πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε “συναισθηματισμός” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε “βιαστή κατανάλωση” ούτε “πνευματοποίηση / πνευματική κατοχή”, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της “ζωής στην καρδιά της ζωής”, το «le vif» όπως θα το έβαζε ο γαλλικός μοντέρνος Alain Damasio.
Αν και το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στη ζωγραφική ένα ιριδίζον δέρμα όπου μπορεί να διακρίνει κανείς τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο αλληλεπα play of φως, χρώμα και υφή, ακόμη και των ελλειπόντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο παιχνιδικός συνδυασμός «λεπτομερείς λεπτομέρειες για το κοντινό» & «διάσταση για το σύνολο», θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερώτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, πιέζοντάς με να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περισσότερο τι μπορώ να πετύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner