Μπουκάλι - •Φιαλίδιο φυσητού γυαλιού καλής ποιότητας του τέλους του 19ου αιώνα, στυλ Art Nouveau βενετσιάνικο - ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ

Αν ψάχνετε ένα αντίκα κομμάτι ικανό να αφηγηθεί μια ιστορία, αυτό το μπουκάλι ποτού-φιασέτ είναι ένα μικρό αριστούργημα των τελών του 19ου αιώνα, ημερομηνίας περίπου 1880–1890. Κατασκευασμένο στη φημισμένη γυάλινη βιομηχανία της Βενετίας, συνδυάζει τη διακριτικότητα του φυσητού γυαλιού με τη φινέτσα του αργυρού εμπλουτισμού.
Το κομμάτι διακρίνεται για τη μοναδική γοητεία του αντιθετικού στυλιστικού του χαρακτήρα: η τέλεια ισορροπία ανάμεσα στην αισθητική νεομπαρόκ των μεταλλικών του συνιστωσών και στη συναρπαστική μοντερνότητα του διακοσμητικού που έχει χαραγεί πάνω στο γυαλί. Το στόμιο και το σκηνικό καπάκι είναι κατασκευασμένα από αληθινό ασήμι, χημικά δοκιμασμένα. Το σώμα του μπουκαλιού είναι άθικτο, χωρίς ραγίσεις ή σπασίματα και είναι έτοιμο να κοσμήσει βιτρίνα, συλλογή ή ένα επιβλητικό μπαρ.
Η Φλωρικός Εικονογραφία και οι Ρίζες του Art Nouveau

Το πραγματικό πλεονέκτημα αυτού του τεχουργήματος βρίσκεται στο εκθαμβωτικό κεντρικό πάνελ, ολόκληρα χαρακτικό με ελεύθερο χέρι στην άρωμα. Η εικονογραφία που επέλεξε ο τεχνίτης δεν είναι ένα απλό διακοσμητικό ακαδημαϊκό, αλλά αντικατοπτρίζει τους καλλιτεχνικούς σφυγμούς της Ευρώπης στα τέλη του αιώνα, αποτελώντας ένα τέλειο παράδειγμα μετάβασης προς το Art Nouveau (Liberty στιλ στην Ιταλία).
Οι ευλύγιστοι βλαστοί, που θυμίζουν τη σ spontaneity αγριόχορτων και μαργαρίτες πεδίου, δείχνουν έναν βαθύ σύνδεσμο με την αναδυόμενη αισθητική του Κτύπος της Μπαντιέρας (coup de fouet), χαρακτηριστικό του Art Nouveau. Τα φύλλα λεπτομερώς ιδιότυπα δοντάκια και οι ασύμμελοι κλάδοι εγκαταλείπουν πλήρως τη γεωμετρική αυστηρότητα των προηγούμενων δεκαετιών για να ακολουθήσουν μια κυματιστή, δυναμική και οργανική ροή. Είναι ο εορτασμός της φύσης αποτυπωμένης στην κίνησή της, ζωτική και ασύμμετρη.
Ο ξυλουργός-χαράκτης της Βενετίας κατάφερε να ερμηνεύσει αυτή τη ρεύση της πρωτοπορίας με τεχνική εξαιρετική, δημιουργώντας ένα κομψό παιχνίδι σκιάς και φως: ο ματ σατινάτος τόνος των πετάλων παρεμβάλλεται προς τα μέσα για να δώσει όγκο τρισδιάστατικό, ενώ οι φλέβες μένουν καθαρές, χαραγμένες στο κρύσταλλο με εξαιρετικά λεπτά άκρα. Πάνω από αυτήν τη φυσική σκηνή, μια αυστηρή ζώνη-στεφάνι με σημεία διαμαντιών λαμπερά πλαίσια τον σχεδιά, δημιουργώντας μια γεωμετρική μετάβαση που έχει σχεδιαστεί ώστε να λάμψει το γυαλί και να ενισχύσει τις χρωματικές αντανακλάσεις του ποτού.

Το Καπάκι: Ένα Κάτι Αριστοκρατικό σε Μελέτη Εικαστικού Σχεδιασμού

Η λαβή του καπακιού σε ασήμι είναι ένα στοιχείο εξαιρετικής αξίας για τη συλλογή. Ο αργυρουργός διαμόρφωσε ένα φόρμα-μετάλλιο διατρητό καθορισμένο από κομψές νεοντλεριές μπαρόκ και το σκαρφαλωμένο από έναν μικρό διακοσμητικό πυργίσκο.
Αυτός ο σχεδιασμός δεν είναι τυχαίος: ενσαρκώνει τέλεια το πνεύμα του Εκλεκτικισμού στα τέλη του 19ου αιώνα. Αν το γυαλί προδιαθέτει προς Liberty, το καπάκι επαινεί το ένδοξο παρελθόν του χρυσού της Βενετίας του 18ου αιώνα. Πέρα από την οπτική ομορφιά, η διατρητή φόρμα εξυπηρετεί μια συγκεκριμένη εργονομική λειτουργία, σχεδιασμένη για να προσφέρει σταθερή και ασφαλή λαβή στα δάκτυλα κατά τη στιγμή σερβιρίσματος του ποτού.

Διαστάσεις και Τεχνικά Στοιχεία

• Συνολικό ύψος: 25 εκ. (συμπεριλαμβανομένου του καπακιού)
• Πλάτος: 9 εκ.
• Βάθος: 8 εκ.
• Εποχή: Τέλη 19ου αιώνα (Υστερο Ottocento / Umbertino)
• Προέλευση: Βενετσιάνικη καλλιτεχνική μονάδα / Murano
• Υλικά: Υψηλό ήχο γυαλί, φυσικός φελλός ενιαίας κατασκευής και αληθινό ασημί ελεγμένο χημικά

Ιστορικές Σημειώσεις Γνησιότητας

Ένα ματιά έμπειρη αναγνωρίζει την αξία ενός αντικειμένου από τα πιο απόκρυφα του λεπτομερή του στοιχεία. Αυτή η φιάλη διατηρεί ακέραια όλα τα φυσικά και ιστορικά ίχνη της κεντροετών παραγωγής της:
Η έλλειψη εμφανών σφραγίδων στο ασήμι δεν πρέπει να παρασύρει. Τον 19ο αιώνα της Βενετίας ήταν συνήθης πρακτική: οι μαστόροι γυαλίστες παραγγέλνανε λαιμούς και καπάκια σε τοπικούς αργυροχαλκευτές σε μικρές παρτίδες, συχνά παρακάμπτοντας τους φόρους δειγματοληψίας του μετάλλου. Η αυθεντικότητα και η καθαρότητα του ασημιού επιβεβαιώθηκαν πετυχημένα με χημικά τεστ.
Το καπάκι διατηρεί τον αρχικό φελλό ενιαίας κατασκευής της εποχής, αφαιρώντας από μια φυσική ενότητα (μη συμπιεσμένος) και δείχνει ακόμη την αρχαία στόκα από αργυρονοικοκής επό ηέντα. Όταν γυρίζω τη βάση, βλέπει μια κεντρική ζώνη τραχιά και ακανόνιστη. Πρόκειται για το σήμα του σφυροκοπείου, δηλαδή την ουλή που σχηματίστηκε όταν ο δάσκαλος αφαίρεσε το στεφάνι μετά το δυνατό φούσκωμα του γυαλιού. Είναι η απόδειξη ότι το αντικείμενο έχει διαμορφωθεί εξ ολοκλήρου στο χέρι χωρίς τη χρήση βιομηχανικών φορμών.
Κάτω από το ασημένιο περίγραμμα του στόμίου διακρίνεται η ίδια κίτρινη μάζα. Είναι το αρχικό γύψινο στόκος της εποχής, με βάση γύψος και φυσικές ρητίνες, που χρησιμοποιήθηκε για να σφραγίσει το μέταλλο στο γυαλί, λειτουργώντας ως αποσβεστήρας και αποφεύγοντας ρωγμές. Τέλος, στον εσωτερικό πυθμένα ενδέχεται να διακρίνονται πολύ μικροκατακάθια σκουρόχρωμα: πρόκειται για τα κρυσταλλωμένα σάκχαρα από παλαιά ζολοί και ελιξίρια που εξατμίστηκαν σε έναν αιώνα, τα οποία προτιμήσαμε να διατηρήσουμε ώστε να μη αλλοιωθεί η ιστορική ψυχή του κομματιού.