Ninni Pagano (1969) - Silenzio di superficie

Βιογραφία του Ninni Pagano

Ο Νίννι Παγάνο γεννήθηκε στη Κατάνη το 1969 και αρχικά ακολούθησε σπουδές επιστημονικού τύπου, ένα υπόβαθρο που θα επηρεάσει την ακρίβεια και τη δομή των μελλοντικών του έργων. Η προσέγγισή του στον κόσμο της τέχνης ξεκινά μέσω της παρακολούθησης του εργαστηρίου του δάσκαλου Αντόνιο Σιάκα, με τον οποίο μοιράζεται μια αντίληψη της τέχνης ως γέφυρας ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές.

Η Ποιητική: «Το Δωμάτιο των Θαυμάτων»
Η έρευνα του Pagano συνδέεται στενά με την έννοια Wunderkammer (Δωμάτιο των Θαυμάτων). Τα έργα του συχνά σχεδιάζονται ως νοητικά χωρία όπου συγχωνεύονται:

Κλασικισμός και Ποπ: Στοιχεία της ελληνικής και λεπτομερούς γλυπτικής ανακατασκευάζονται με συμπαγείς χρωματισμούς και σύγχρονα συμβολισμούς.

Αλχημεία και Φιλοσοφία: Ο καλλιτέχνης διερευνά το αίνιγμα της ύπαρξης μέσα από ονείρικες φιγούρες (όπως οι διάσημες «Γυναίκες κύκνοι») και ερμητικά αναφορές.

Η Ύλη: Χρησιμοποιεί μείγμα σκόνης για να επιτύχει μια χρωματική συμπύκνωση που δίνει στις καμβάδες μια διάσταση σχεδόν γλυπτική.

Διακρίσεις και Αναγνωρίσεις
Παρά το ότι η καριέρα του εκθεσιακά έχει εκτιναχθεί πλήρως γύρω στο 2011, κατάφερε γρήγορα σημαντικά επιτεύγματα σε διεθνές επίπεδο:
Βενετία: Έχει παρουσιάσει την 56η Biennale (2015) στη συνολική έκθεση «Grazie Italia» στο περίπτερο Γουατεμάλας.
Ρώμη Τριενάλε: Συμμετοχή στην Έκθεση Τριενάλε Εικαστικών Τεχνών το 2014.
Εκδόσεις: Το έργο του εντάσσεται στο Κατάλογος Τέχνης Μοντέρνας (CAM) της Mondadori και στον Ατλαντα της Σύγχρονης Τέχνης De Agostini.

Διεθνής Παρουσία: Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικά ιδρύματα, όπως το Μουσείο Altes Dampfbad στο Μπάντεν-Μπάντεν της Γερμανίας και στην Art Market της Βουδαπέστης.
Πέρα από σκουπίτης ζωγράφος και γλύπτης, ο Pagano είναι και εμπειρογνώμονας στην αντίκα τέχνης. Αυτή η αγάπη του αντικατοπτρίζεται στον τρόπο που «ανασύρει» το παρελθόν, όχι για να το αντιγράψει, αλλά για να το μεταμορφώσει σε μια γλώσσα γκροτέσκα και γοητευτική που μιλά για τις αντιφάσεις της σύγχρονης ανθρώπινης φύσης.

Η σιωπή της επιφάνειας
«Η σιωπή της επιφάνειας» είναι ένα έργο με ελαιογραφία που απεικονίζει μια χαρακτηριστικά έντονη υπερρεαλιστική ένταση και μια οπτική αισθητική που αντλεί από τον σουρεαλισμό ποπ και τον στιλιζαρισμένο υπερρεαλισμό.
Ανάλυση Οπτική και Μορφολογία
Σύνθεση και Όγκοι: Το γυναικείο σώμα κυριαρχεί στη σκηνή με προ intentionally επιμηκυμένες αναλογίες — ειδικά ο λεπτός λαιμός και οι κινούνται βραχίονες — που θυμίζουν μια μανοριτική επιμήκυνση επανεγγραμμένη σε σύγχρονο πλαίσιο. Η στάση είναι ισορροπημένη, κάθεται σε έναν καναπέ με κίτρινο έντονο, τα κουμπιά και τα ράψιμα δίνουν όγκο και υλικότητα στο φόντο.
Χρώμα και Φως: Ο χρωματικός αντίκτυπος είναι καθαρός και αποτελεσματικός: οι θερμές αποχρώσεις του κίτρινου του καναπέ και το κόκκινο του φορέματος συνδιαλέγονται με το πρασινογάλαζο του σκούρου μπαούλου ή του διακοσμητικού δεξιά και με το σκούρο υπόβαθρο. Το φως, ισχυρά κατευθυντικό (χαϊροσκουρό ή μεταφυσικό), γλύφει τα κλέβικλοι, τη γναμιδωτή και τη βελούδινη επιφάνεια του δέρματος.
Ικονικά στοιχεία: Τα αξεσουάρ δημιουργούν ένα οπτικό βραχυκύκλωμα: η μπουρνούζα κολύμβησης και τα γυαλιά σπορ — στοιχεία συνδεδεμένα με το νερό και την αθλητική δραστηριότητα — αντιτίθενται σκόπιμα στο εκλεπτυσμένο πλαίσιο του βραδινού φορέματος, του χρυσού μυριοκόμπου και του εσωτερικού καναπέ.
Κριτική ερμηνεία
Ο τίτλος «Η σιωπή της επιφάνειας» προσφέρει το κλειδί ανάγνωσης του έργου:
Απομόνωση και Αναστολή: Τα γυαλιά και ο σκούφος απομονώνουν τη φιγούρα από τον εξωτερικό κόσμο, εμποδίζοντας το άμεσο βλέμμα και υπενθυμίζοντας την αίσθηση ότι βρίσκεται κανείς «κάτω από την επιφάνεια», βυθισμένος σε μια σιωπή μαλακωμένη ακόμα και όταν βρίσκεται στο κέντρο της σκηνής.
Ανωριμότητα και Ανησυχία: Η συγχώνευση της εξελιγμένης κομψότητας ( το κόκκινο φόρεμα, το χρυσό κρεμαστό, η περήφανη στάση) με τον εξοπλισμό πισίνας δημιουργεί μια λεπτή ανησυχία, χαρακτηριστική της ατμόσφαιρας του Ρενέ Μαγκρίτ ή της εσωστρεφούς Ποπ Αrt.
Μάσκα και Επιφάνεια: Το έργο φαίνεται να προβληματίζεται για το θέμα της όψης και των προσωπικών αμυνών: η γυναίκα φαίνεται προστατευμένη αλλά ταυτόχρονα απρόσιτη, παγωμένη σε μια τεχνητή κομψότητα που συγκρατεί και εξάγει κάθε ορατή συναισθηματικότητα.
Instagram:@ninnipagano