Μεσαιωνικοί, Σταυροφόροι Μπρονζέ Οκτώ Δαχτυλίδια (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μεσαιωνικοί, Σταυροφόροι μπρούτζινοι οκτώ δαχτυλίδια

Πολιτισμός / Περίοδος: Μεσαιωνικοί, Σταυροφόροι
Ημερομηνία / Περίοδος: 11ος–14ος αιώνας
Υλικό: Μπρούτζος
Διαστάσεις: Εξωτερική διάμετρος: περίπου 20 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν γίνεται αποστολή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω των πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός της ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτού κάνετε προσφορά.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αναγνωριστικό Εγγραφής Αντικειμένου: 719

Ο τρέχων κάτοχος αγόρασε τα μεσαιωνικά μπρούτζινα οκτώ δαχτυλίδια που ανήκαν σε μεμονωμένο συλλέκτη, N.N.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από την Ολλανδία, δήλωσε ότι τα αντικείμενα βρίσκονταν στη συλλογή του από τα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, τα αντικείμενα είχαν προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν διατίθενται περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας των αντικειμένων από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό περιεχόμενο:
Αυτή η συλλογή περιλαμβάνει οκτώ ορυκτών δαχτυλίδια από μπρούτζο που χρονολογούνται στη μεσαιωνική εποχή των Σταυροφόρων (11ος–14ος αιώνας). Η ομάδα παρουσιάζει εξαιρετικά ποικιλία σχημάτων φιλοσκοπείων, συμπεριλαμβανομένων απλών στυλ σήμανσης, χαραγμένων ορθογώνιων φιλέτων, άδειων ρυθμίσεων που κάλυπταν κάποτε ενσωματώσεις και διακοσμητικά πολύ-κουλούρια παραδείγματα. Μαζί, αποδεικνύουν τη διαφορετικότητα της προσωπικής κοσμήματος που φοριόταν κατά τη διάρκεια της Σταυροφορικής περιόδου.

Τα μπρούτζινα δαχτυλίδια φοριούνταν ευρέως τόσο από άνδρες όσο και από γυναίκες ως πρακτικά και οικονομικά προσιτά προσωπικά κοσμήματα. Ενώ ορισμένα παραδείγματα μπορεί να είχαν λειτουργήσει ως απλά σήματα ή να περιείχαν αρχικά γυαλί ή λίθους, πολλά χρησίμευαν κυρίως ως αντικείμενα προσωπικής διακόσμησης που αντανακλούσαν ατομική γεύση και κοινωνική ταυτότητα. Τέτοια δαχτυλίδια ήταν κοινά κεκτημένα μεταξύ εμπόρων, τεχνιτών, προσκυνητών, στρατιωτών και κατοίκων που ζούσαν σε κοινωνίες με πολιτισμική ποικιλία στα Σταυροφορικά Κράτη.

Αυτά τα δαχτυλίδια χύθηκαν σε μπρούτζο και ολοκληρώθηκαν με το χέρι, με τα σχήματα φιλοτεχνίας να διαμορφώνονται και, όπου απαιτούνταν, να γλυσσονται ή να προετοιμάζονται για να δεχθούν διακοσμητικές επενδύσεις. Οι ποικίλοι σχεδιασμοί τους μαρτυρούν τις καθιερωμένες παραδόσεις της μεσαιωνικής μεταλλουργίας, με εργαστήρια να παράγουν κοσμήματα σε πολυάριθμα περιφερειακά στυλ, αντλώντας ταυτόχρονα επιρροές από βορινή και Ανατολική Μεσόγειο. Αντίστοιχα παραδείγματα έχουν αποκαλυφθεί σε αρχαιολογικά περιβάλλοντα σε όλο το Λεβάν, την Ανατολία, την Κύπρο και τον μεσαιωνικό κόσμο, αντικατοπτρίζοντας τα εκτεταμένα εμπορικά δίκτυα και πολιτισμικές ανταλλαγές της περιόδου.

Χρονολογούμενο στον 11ο–14ο αιώνα, αυτή η ομάδα παρέχει εξαιρετική επισκόπηση της ποικιλίας των μπρούτζιων δαχτυλιδιών που χρησιμοποιούνταν κατά τη Σταυροφορική περίοδο. Μαζί, αυτά τα αντικείμενα αποτελούν υλικές συνδέσεις με τον μεσαιωνικό κόσμο, όπου τέτοια δαχτυλίδια συνόδευαν τους ιδιοκτήτες στην καθημερινή ζωή και αντανακλούσαν τη μακρά πολιτισμική αλληλεπίδραση που χαρακτήριζε την ανατολική Μεσόγειο κατά την εποχή των Σταυροφοριών.