Ninni Pagano (1969) - Silenziosità e affinità acquatica

Βιογραφία του Ninni Pagano

Νοσημένος στην Κατάνια το 1969, ο Ninni Pagano αρχικά ακολουθεί σπουδές επιστημονικού τύπου, ένα υπόβαθρο που θα επηρεάσει την ακρίβεια και τη δομή των μελλοντικών του έργων. Η προσέγγισή του στον κόσμο της τέχνης ξεκινά μέσα από τη συνάντηση με το εργαστήριο του δασκάλου Antonio Sciacca, με τον οποίο μοιράζεται μια οπτική της τέχνης ως γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές.

Η Ποιητική: "Η Θάλαμη των Θαυμάτων"
Η έρευνα του Pagano συνδέεται στενά με την έννοια Wunderkammer (Θάλαμη των Θαυμάτων). Τα έργα του συνήθως σχεδιάζονται ως νοητικά διαμερίσματα όπου συγχωνεύονται:

Κλασικισμός και Ποπ: Στοιχεία της ελληνικής και αναγεννησιακής γλυπτικής επαναπροσδιορίζονται με συμπαγείς χρωματισμούς και συμβολισμούς σύγχρονους.

Αλχημεία και Φιλοσοφία: Ο καλλιτέχνης ερευνά το αίνιγμα της ύπαρξης μέσω ονείρικων σχημάτων (όπως οι φημισμένες "Γυναίκες Κύκνοι») και ερμητικά αναφορές.

Η Ύλη: Χρησιμοποιεί σκόνες ανακατεμένες για να πετύχει χρωματική συνοχή που δίνει στις καμβάδες σχεδόν γλυπτή διάσταση.

Traguardi e Riconoscimenti
Παρότι η πορεία του στη διοργάνωση εκθέσεων ανέπτυξε πλήρως γύρω στο 2011, κατάφερε να πετύχει γρήγορους διεθνείς ορίζοντες:

Μπιεννάλε της Βενετίας: Εμφανίστηκε στη 56η έκδοση (2015) εντός της έκθεσης "Grazie Italia" στο Περίπτερο του Γουατεμάλα.
Τριεννάλε της Ρώμης: Συμμετοχή στην Έκθεση Τριεννάλε Εικαστικών Τεχνών το 2014.
Δημοσιεύσεις: Το έργο του περιλαμβάνεται στο Catalogo d'Arte Moderna (CAM) της Mondadori και στον Άτλαντα της Σύγχρονης Τέχνης De Agostini.

Διεθνής Παρουσία: Τα έργα του έχουν εκτεθεί σε σημαντικά ιδρύματα όπως το Μουσείο Altes Dampfbad του Μπάντεν-Μπάντεν στη Γερμανία και στην Art Market της Βουδαπέστης. Εκτός από ζωγράφος και γλύπτης, ο Pagano είναι Έμπειρος γνώστης της αρχαίας τέχνης. Αυτή η αγάπη αντικατοπτρίζεται στον τρόπο με τον οποίο “ανακτά” το παρελθόν, όχι για να το αντιγράψει, αλλά για να το μεταμορφώσει σε μια γλώσσα γκροτέσκ και μαγευτική που μιλά για τις αντιφάσεις του σύγχρονου ανθρώπου.

Σιωπηρότητα και θαλάσσια συγγένεια
Αυτό το έργο εξερευνά τη σύνδεση μεταξύ της ανθρώπινης ψυχής και του βυθισμένου κόσμου μέσα από μια ατμόσφαιρα ύπαρξης σε υπερβατικό ύφος.

Ανάλυση εικονιστική
Το πορτρέτο απεικονίζει μια νεαρή γυναίκα με σκουφί κολύμβησης σε γαλάζιο-γκρι αποχρώσεις με μια πορτοκαλί λωρίδα, απέναντι σε ένα κόκκινο ψάρι που πλέεται στον αέρα πάνω σε σκούρο υπόβαθρο χωρίς λεπτομέρειες. Η γυναικεία φιγούρα στηρίζεται με τα αγκάλια της σε μια επιφάνεια ξύλινη ή στο χείλος ενός λουτρού, παρουσιάζοντας επιμηκυμένα και δομικά χαρακτηριστικά, ένα σταθερό και διαπεραστικό βλέμμα προσανατολισμένο προς το ζώο και κόκκινα χείλη τονισμένα. Το κόκκινο ψάρι, ζωγραφισμένο με μεγάλη φροντίδα στις λεπτομέρειες των πτερύγων και των σαλίων, αναικονίζει τους θερμούς τόνους των λεπτομερειών του προσώπου και της σκουφίδας, δημιουργώντας έναν άμεσο οπτικό διάλογο μεταξύ των δύο στοιχείων.

Κριτική Ανάλυση
Το έργο εντάσσεται σε ένα εικονιστικό μονοπάτι με καταβολές σουρεαλιστικές και συμβολιστικές, παίζοντας με μορφικές και εννοιολογικές αντιθέσεις:

Χρωματική και μορφική συμμετρία: Η πορτοκαλί λωρίδα στη σκουφί και τα χείλη αντανακλώνται τέλεια στο χρυσό ιμάτιο του ψαριού, υποδεικνύοντας μια ταυτοφωνία ή μια εσωτερική αντίκριση μεταξύ της γυναίκας και του ζώου.
Απομόνωση και αλλοτρίωση: Το βαθύ μαύρο υπόβαθρο εξαλείφει κάθε χωροχρονικό αναφορά, μετατρέποντας τη σκηνή σε νοητικό χώρο ή σε ένα όνειρο με ανοιχτά μάτια όπου οι νόμοι της φυσικής (όπως η βαρύτητα για το ψάρι) είναι υπό αίρεση.
Αποκλεισμό και βλέμματα: Παρότι υπάρχει φυσική εγγύτητα,η αλληλεπίδραση παραμένει σιωπηλή· το σταθερό βλέμμα της γυναίκας εκφράζει μια μελαγχολική αναζήτηση σύνδεσης, ενώ το ακίνητο μάτι του ψαριού εκπέμπει αδιάβλητη ουδετερότητα, ενισχύοντας το θέμα της “σιωπηλής συγγένειας” και της σύγχρονης αποξένωσης.

Instagram:@ninnipagano