Melissa Shook - Daily Self-Portraits 1972-1973 - 2024





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143038 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ήταν σημαντικό να αφήσω το ασυνείδητό μου, αντί για το πνεύμα μου, να κατευθύνει την πρόοδο. Για λόγους που δεν καταλαβαίνω πλήρως, το να είμαι γυμνή έγινε μέρος του έργου από τα πρώτα κιόλας στάδια. Και δουλεύοντας ενάντια σε αυτόν τον λευκό τοίχο, κοντά στα δύο μπροστινά παράθυρα στο λεγόμενο σαλόνι, έγινε ένα κεντρικό σημείο.
—Melissa Shook
Τον Δεκέμβριο του 1972, η Melissa Shook (1939–2020) άρχισε μια σειρά από καθημερινά αυτοπορτρέτα στο διαμέρισμά της στην Lower East Side, την οποία θα συνέχιζε μέχρι τον Αύγουστο του 1973. Daily Self-Portraits 1972–1973 αποτελεί τη complete σειρά της καλλιτέχνις με 192 φωτογραφίες που δημοσιεύονται για πρώτη φορά μαζί. Με τη φωτογραφία με μεσαίο φορμάτ, ασπρόμαυρες, η Shook αποτυπώνει τον εαυτό της σε ποικίλες πόζες, δημιουργώντας ένα πληρέστερο πορτρέτο από ό,τι θα μπορούσε να επιτευχθεί με οποιαδήποτε εικόνα. Οι φωτογραφίες συχνά περιλαμβάνουν την κόρη της Shook και τους φίλους που γεμίζουν το περιβάλλον της. Ο θεατής γνωρίζεται με τον οικείο χώρο της καλλιτέχνις και η καθημερινή μονοτονία έρχεται στο προσκήνιο: φροντίζοντας τον ασθενή δάκτυλό της στον καναπέ, καθισμένη στο τραπέζι της κουζίνας με έναν φίλο, τα μαλλιά τυλιγμένα με μια πετσέτα μετά το ντους, χορεύοντας με την κόρη της. Αντί να ενσαρκώνει αυστηρά μια τυπική οπτική ομορφιάς, οι πόζες της Shook συχνά εμποτίζονται με ασέβεια και σατιρικότητα ως απόρριψη της παράδοσης της γυναικείας προσωπογραφίας από αντρική προοπτική. Το βιβλίο τοποθετείται οξυδερκώς στο πλαίσιο από το δοκίμιο της Sally Stein, που υπογραμμίζει τη σκόπιμη απόρριψη της ιδέας ενός μόνο, αποκαλυπτικού moment, και επιλέγει αντί αυτού το εκτεταμένο σειριακό πορτρέτο, με όλες τις αντιφάσεις και τη σύνθετότητά του.
Ήταν σημαντικό να αφήσω το ασυνείδητό μου, αντί για το πνεύμα μου, να κατευθύνει την πρόοδο. Για λόγους που δεν καταλαβαίνω πλήρως, το να είμαι γυμνή έγινε μέρος του έργου από τα πρώτα κιόλας στάδια. Και δουλεύοντας ενάντια σε αυτόν τον λευκό τοίχο, κοντά στα δύο μπροστινά παράθυρα στο λεγόμενο σαλόνι, έγινε ένα κεντρικό σημείο.
—Melissa Shook
Τον Δεκέμβριο του 1972, η Melissa Shook (1939–2020) άρχισε μια σειρά από καθημερινά αυτοπορτρέτα στο διαμέρισμά της στην Lower East Side, την οποία θα συνέχιζε μέχρι τον Αύγουστο του 1973. Daily Self-Portraits 1972–1973 αποτελεί τη complete σειρά της καλλιτέχνις με 192 φωτογραφίες που δημοσιεύονται για πρώτη φορά μαζί. Με τη φωτογραφία με μεσαίο φορμάτ, ασπρόμαυρες, η Shook αποτυπώνει τον εαυτό της σε ποικίλες πόζες, δημιουργώντας ένα πληρέστερο πορτρέτο από ό,τι θα μπορούσε να επιτευχθεί με οποιαδήποτε εικόνα. Οι φωτογραφίες συχνά περιλαμβάνουν την κόρη της Shook και τους φίλους που γεμίζουν το περιβάλλον της. Ο θεατής γνωρίζεται με τον οικείο χώρο της καλλιτέχνις και η καθημερινή μονοτονία έρχεται στο προσκήνιο: φροντίζοντας τον ασθενή δάκτυλό της στον καναπέ, καθισμένη στο τραπέζι της κουζίνας με έναν φίλο, τα μαλλιά τυλιγμένα με μια πετσέτα μετά το ντους, χορεύοντας με την κόρη της. Αντί να ενσαρκώνει αυστηρά μια τυπική οπτική ομορφιάς, οι πόζες της Shook συχνά εμποτίζονται με ασέβεια και σατιρικότητα ως απόρριψη της παράδοσης της γυναικείας προσωπογραφίας από αντρική προοπτική. Το βιβλίο τοποθετείται οξυδερκώς στο πλαίσιο από το δοκίμιο της Sally Stein, που υπογραμμίζει τη σκόπιμη απόρριψη της ιδέας ενός μόνο, αποκαλυπτικού moment, και επιλέγει αντί αυτού το εκτεταμένο σειριακό πορτρέτο, με όλες τις αντιφάσεις και τη σύνθετότητά του.

