Ninni Pagano (1969) - L' illusione del guardare

Βιογραφία του Ninni Pagano

Νανομένος στη Κατάνα το 1969, ο Ninni Pagano αρχικά ακολουθεί σπουδές επιστημονικού χαρακτήρα, ένα υπόβαθρο που θα επηρεάσει την ακρίβεια και τη δομή των μελλοντικών του έργων. Η προσέγγισή του στον κόσμο της τέχνης ξεκινά μέσα από τη συχνή επίσκεψη στο εργαστήριο του δασκάλου Antonio Sciacca, με τον οποίο μοιράζεται μια άποψη της τέχνης ως γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές.

Η Ποιητική: «Το Δωμάτιο των Θαυμάτων»
Η έρευνα του Pagano συνδέεται στενά με την έννοια Wunderkammer (Δωμάτιο των Θαυμάτων). Τα έργα του συχνά σχεδιάζονται ως νοητικοί χώροι όπου συγχωνεύονται:

Κλασικισμός και Ποπ: Στοιχεία της ελληνικής και ιταλικής γλυπτικής επαναπροσδιορίζονται με συμπαγείς χρωματισμούς και σύγχρονα συμβολισμούς.
Αλχημεία και Φιλοσοφία: Ο καλλιτέχνης ερευνά το αίνιγμα της ύπαρξης μέσω ονειρικών μορφών (όπως οι φημισμένες του «Γυναίκες-Κύκνοι») και ερμητικές παραπομπές.
Η Ύλη: Χρησιμοποιεί μείξεις σκόνεως για να επιτύχει χρωματική συνοχή που δίνει στα καμβά άτροπο γλυπτικό χαρακτήρα.

Στόχοι και Διακρίσεις
Παρά το γεγονός ότι η καριέρα του εκθεσιακά απογειώθηκε γύρω στο 2011, κατέκτησε γρήγορα διεθνείς διακρίσεις:
Βενετία Μπιενάλε: Έχει παρουσιάσει τη 56ή έκδοση (2015) εντός της έκθεσης «Grazie Italia» στο Περίπτερο Γουατεμάλας.
Τρινέλια Ρώμη: Συμμετοχή στην Έκθεση Τρινέλια Τέχνης Εικαστικών το 2014.
Εκδόσεις: Το έργο του συμπεριλαμβάνεται στο Catalogo d'Arte Moderna (CAM) της Mondadori και στο Atlante dell'Arte Contemporanea De Agostini.

Διεθνής Παρουσία: Τα έργα του έχουν εκτεθούν σε σημαντικά ιδρύματα όπως το Muzeum Altes Dampfbad του Μπάντεν-Μπάνεν στη Γερμανία και στην Art Market της Μπούντεπεστ. Εκτός από ζωγράφος και γλύπτης, ο Pagano είναι και ειδικός γνώστης της αρχαίας τέχνης. Αυτή η πάθησή του αντικατοπτρίζεται στον τρόπο που «ανακτά» το παρελθόν, όχι για να το αντιγράψει, αλλά για να το μετατρέψει σε γλώσσα γοτθική και γοητευτική που μιλά για τις αντιφάσεις του σύγχρονου ανθρώπου.

Ο γόητρο της παρατήρησης
«Η Ψευδαίσθηση του Βλέμματος» αποτελεί ένα έργο εμποτισμένο με σουρρεαλισμό και συμβολισμό, επικεντρωμένο στην περίπλοκη σχέση μεταξύ αντικειμενικής θέασης και εσωτερικής αντίληψης. Μέσα από μια τεχνική ζωγραφικής με έντονο ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, ο καλλιτέχνης χτίζει μια πραγματικά μεταναμενική οπτική αφήγηση για το νόημα του βλέπειν.

Ανάλυση Κριτική και Αφήγηση του Έργου

Το Κεντρικό Σύμβολο (Το Μάτι-Σφαίρα): Στο κέντρο της σύνθεσης ακτινοβολεί μια μεγάλη σφαίρα που φέρει την ίριδα ενός ανθρώπινου ματιού, ακουμπισμένη σε ένα χάλκινο βάθρο elaborato (που θυμίζει τόσο το κύπελλο μιας κολόνας κλασικής αρχιτεκτονικής όσο και τη βάση μίας σφαίρας κρυστάλλινης από Wunderkammer). Το μάτι δεν είναι μόνο ένα δέκτη όργανο, αλλά ένας σκληρός και καθρέφτης περιέκτης: αντιπροσωπεύει την ορθολογική αντίληψη που επιχειρεί να αιχμαλωτίσει την πραγματικότητα μέσα σε μια σκληρή και καταλογοποιήσιμη δομή.

Η Παρουσία Ζώου (Η Ιγκουάνα/Λουκέτα): Σκαρφαλωμένο πάνω στη σφαίρα, ένα ιγκουάνα (ή σαύρα) περιέχει το μάτι με το σώμα του και με την μακριά αυtdή ουρά. Αυτό το ερπετό — σύμβολο πρωταρχικού ενστίκτου, προσαρμογής και περιφερειακής όρασης αποσυνδεμένη από τις ανθρώπινές επικαλύψεις — «φυλάει» και ταυτόχρονα «υπερβαίνει» το βλέμμα του ανθρώπου. Με τα πόδια καλά σταθερά πάνω από το κέρατο, το ζώο προτείνει ότι το ένστικτο και η ανεξέλεγκτη φύση πάντα υπερισχύει της ανθρωπίνης πρόκλησης να κατανοήσουμε τα πάντα μόνο με την όραση.

Χρωματισμός και Αντίθεση: Η χρωματική αντίθεση τονίζει την ατμόσφαιρα αιωρούμενη και θεατρική:
Το φόντο γήινο ώχρας / καφέ: δημιουργεί μια χρόνου-χωρου άτομη διάσταση, σχεδόν μεταφυσική, χωρίς συγκεκριμένες χωρικές συντεταγμένες.
Το ψυχρό μπλε της ίριδας: προσελκύει αμέσως το σημείο φοίνγουας του οπτικού σημείου, βάζοντας τον θεατή στο κέντρο ενός διαδραστικού παιχνιδιού καθρεφτισμού (ενώ εμείς κοιτάζουμε το έργο, το έργο μας κοιτάζει).
Το πράσινο του δέρματος του ερπετού: προσθέτει μια ζωντανή και οργανική νότα σε μια φαινομενικά κρυστάλλωση δομή.

Κύρια Έννοια: > Το έργο υπαινίσσεται ότι αυτό που ορίζουμε ως «πραγματικότητα» είναι μια αφή της όρασης: πιστεύουμε ότι παρακολουθούμε τον κόσμο με αποστασιοποίηση και λογική (το όρθιο μάτι κρυσταλλικό), αλλά είμαστε συνεχώς επηρεασμένοι και καθοδηγούμενοι από τα πρωταρχικά μας ένστικτα και τη φύση (το ερπετό), καθιστώντας ακόμα και τη πράξη του βλέπειν μια βαθιά ψευδαίσθηση.

Instagram:@ninnipagano