Lucía Laurent - XL - "Bruma del Egeo"

Η Lucía Lauren (LILI) είναι μια Κουβανή καλλιτέχνης με βασική εκπαίδευση στις εικαστικές τέχνες, κυρίως αυτοδίδακτη, απόφοιτη της Κοινωνικής Επικοινωνίας από το Πανεπιστήμιο της Αβάνας.

Η σχέση της με την εικόνα ξεκίνησε πολύ πριν γίνει επαγγελματίας στη ζωγραφική. Η φωτογραφία αποτέλεσε το πρώτο της καλλιτεχνικό πεδίο: μέσω αυτής ανέπτυξε μια ιδιαίτερη ευαισθησία ως προς τη σύνθεση, την οπτική ισορροπία, το gesture και την αναπαράσταση της ανθρώπινης φιγούρας. Ακολούθως στράφηκε για αρκετά χρόνια στον κόσμο του τατουάζ, μια φάση αποφασιστικής σημασίας για να κατανοήσει τη σημασία που αποκτούν στη σύγχρονη της ζωγραφική η γραμμή, η σιλουέτα, ο απλούστευση των μορφών και η διαγραμμματική διαύγεια.

Τελικά βρήκε στις εικαστικές τέχνες έναν χώρο έκφρασης πολύ ευρύτερο. Η ζωγραφική της της επέτρεψε να συγκεντρώσει αυτές τις προηγούμενες εμπειρίες και να τις μετατρέψει σε ένα οικείο και αναγνωρίσιμο σύμπαν, κυρίως δομημένο με ακρυλικά πάνω σε καμβά.

Το έργο της Lucía Lauren κινείται κυρίως γύρω από τη γυναίκα, τη φύση, τα λουλούδια και τα ζώα, με την παρούσα συχνή παρουσία της γάτας ως σιωπηλού συντρόφου των πρωταγωνιστριών της. Είναι σκηνές που σπάνια επιδιώκουν να διηγηθούν εξαιρετικά γεγονότα. Αντίθετα, η καλλιτέχνης φαίνεται να ενδιαφέρεται για μικρές στιγμές γαλήνης: μια γυναίκα που κρατά τη γάτα της, μια φιγούρα περικυκλωμένη από λουλούδια, ένα ποτήρι κρασί, έναν φανταστικό κήπο ή απλώς μια στιγμή περισυλλογής.

Η ζωγραφική της ξεκινά από μια χαρακτηριστικά συνθετική οπτικότητα. Η Lucía αφαιρεί μεγάλο μέρος δευτερεύουσας πληροφορίας για να διατηρήσει μόνο ό,τι θεωρεί ουσιαστικό. Ήρεμα πρόσωπα, μεγάλα πεδία χρώματος, οριοθετημένες γραμμές και επίπεδες μορφές συνθέτουν εικόνες ευανάγνωστες αμέσως, αλλά φορτισμένες με ευαισθησία.

Στη γλώσσα της βρίσκουμε απολήξεις από τη σύγχρονη εικονογράφηση και τη naïf ζωγραφική, μαζί με διακοσμητικές αναφορές κοντά στο art déco και το art nouveau. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία εμφανίζονται επανανοηματοδοτημένα από μια δική της ευαισθησία, πιο θερμή, καθημερινή και γυναικεία.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της δουλειάς της είναι η χρήση του χρώματος. Ροζ αποχρώσεις, γήινες, ώχρες, μουσταρδί και κρεμ χρώμα συνυφαίνονται με βαθιά μαύρα, γαλάζια πράσινο, έντονα κόκκινα και καθαρώ λευκά. Σε ορισμένες συνθέσεις η παλέτα είναι ευαίσθητη και σχεδόν οικιακή· σε άλλες, η χρωματική αντίθεση αποκτά μια ένταση σαφώς γραφική.

Η γυναίκα καταλαμβάνει το κέντρο σχεδόν σε όλο της το καλλιτεχνικό της σύμπαν. Δεν εμφανίζεται ως ήρωας ή απομακρυσμένος χαρακτήρας, αλλά από μια ήρεμη, κομψή και ενδοσκοπική μητρότητα. Είναι φιγούρες με ήρεμα βλέμματα, αργές πόζες και ελεγχόμενες κινήσεις. Υπάρχει λάμψη, αλλά είναι μια προσωπική και σιωπηρή λάμψη.

Οι γάτες διαδραματίζουν έναν ιδιαίτερα ενδιαφέρον ρόλο. Πέρα από απλά διακοσμητικά στοιχεία, λειτουργούν ως σύμβολα συντροφικότητας, ανεξαρτησίας, τρυφερότητας και συναισθηματικής προστασίας. Σε έργα όπου η γυναίκα και το ζώο αγκαλιάζονται, οι καμπύλες του ανθρώπινου σώματος και οι μορφές της γάτας «συναντώνται» σχεδόν, μετατρέποντας τη σύνθεση σε αναπαράσταση της τρυφερότητας.

Τα λουλούδια και η βλάστηση εκπληρώνουν παρόμοια λειτουργία. Περιβάλλουν τις πρωταγωνίστριες, εμφανίζονται στις φορεσιές τους ή ενσωματώνονται στο φόντο μέχρι να εξαλειφθεί ενίοτε το όριο μεταξύ φιγούρας και φύσης. Με αυτόν τον τρόπο, γυναίκα, φύση και κόσμος των ζώων τελικά σχηματίζουν μια ίδια ευαισθησία.

Σε έργα όπως η φιγούρα που αγκαλιάζει τη γάτα πάνω σε κόκκινο φόντο, η Lucía μειώνει ριζικά την παλέτα για να κατασκευάσει την εικόνα με αντίθεση ανάμεσα στο μαύρο, το λευκό και το κόκκινο. Οι ρίγες του φορέματος παύουν να είναι μόνο ένα μοτίβο και μετατρέπονται στον κύριο συνθετικό πόρο: περιβάλλουν και τους δύο χαρακτήρες και συγκεντρώνουν ολόκληρη τη σκηνή στη χειρονομία της αγκαλιάς. Το αποτέλεσμα μεταδίδει προστασία, οικειότητα και σιωπή.

Σε άλλα κομμάτια, όπως η γυναίκα που κάθεται δίπλα στη γάτα και στο ποτήρι κρασί, η καλλιτέχνις αναπτύσσει μια σύνθεση πιο κοντά στον σύγχρονο σχεδιασμό. Το ώχρας φορέματος συνομιλεί με απαλές ροζ, μπεζ και μπλε-πράσινους τόνους, δημιουργώντας μια εικόνα λεπτή χωρίς να γίνεται παγερή. Η πρωταγωνίστρια δεν κάνει καμία συγκεκριμένη ενέργεια· υπάρχει simply μέσα στο χώρο της. Ακριβώς αυτή η απουσία δραματισμού constitutes μεγάλο μέρος της γοητείας του έργου.

Έτσι, η Lucía Lauren αναπτύσσει ένα έργο ζωγραφικής φαινομενικά απλό αλλά προσεκτικά δομημένο. Η γλώσσα της δεν εξαρτάται από τεχνικό επίδειξη, αλλά από την ικανότητα να περιορίζει μια σκηνή μέχρι να ανακαλύψει το ουσιαστικό της συναίσθημα.

Το σύμπαν της είναι γυναικείο, βοτανικό, οικιακό και συναισθηματικό. Σε αυτό εμφανίζονται η καθημερινή ομορφιά, η σχέση με τα ζώα, η φροντίδα, η περισυλλογή και η φύση ως καταφύγιο. Οι ζωγραφιές της διαθέτουν μια ιδιαίτερα ελκυστική ποιότητα: μπορεί αρχικά να φανούν διακοσμητικές, αλλά πίσω από αυτή τη ομορφιά υπάρχει μια συντονισμένη αναζήτηση αρμονίας, ευαισθησίας και γαλήνης.

Σε ένα ελληνικό οπτικό τοπίο όπου πολλές εικόνες επιδιώκουν να τραβήξουν την προσοχή με υπερβολή, η Lucía Lauren ακολουθεί τον αντίθετο δρόμο: απλοποιεί. Και ακριβώς σε αυτή τη λιτότητα βρίσκεται μεγάλο μέρος της προσωπικότητας του έργου της.

Έργο της καλλιτέχνιδας Lucía Laurent που εκτελέστηκε στην τεχνική Ακρυλικό πάνω σε καμβά επαγγελματικής υψηλής ποιότητας.
Διάσταση 90 x 120 εκ. ζωγραφιάς.
Αυθεντικό πρωτότυπο.
Η αποστολή θα γίνει μέσω της Cia. United Parcel Service (UPS), για Ισπανία και Ευρώπη, και μέσω της Cia. Fedex για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα αποσταλεί τυλιγμένο και θα προστατεύεται με αρκετά στρώματα συσκευασίας, νάιλον φυσαλίδων και θα τοποθετηθεί σε ανθεκτικό σωλήνα.
Αφού εξοφληθεί το έργο, απαιτούνται τρεις ημέρες για τη διαδικασία συ packing και παράδοση στην εταιρεία μεταφοράς.
Το κομμάτι θα φτάσει εντός δέκα ημερών, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.
Αυτός ο λατός περιέχει προβολές που έγιναν με ΤΕΧΝΗ (IA). Συμβουλευτείτε τις αρχικές φωτογραφίες για να ελέγξετε την πραγματική κατάσταση του έργου.


Αυτό το έργο σε ακρυλικό πάνω σε καμβά είναι μια φωτεινή συνθετική απεικόνιση σε στυλ ενισχυμένης πλέον σύγχρονης εικονογράφησης που evoke την ηρεμία ενός θερινού δωματίου στην ακτή της Μεσογείου. Η σκηνή κεντρώνεται σε μια γυναίκα με πλάτη γέρνοντας πάνω σε μπαλκόνι με λευκή σκαλιστή προστασία, ντυμένη με ένα ευρύ ψάθινο καπέλο και μια μεγαλοπρεπή φορεσιά με φουά-πριονί διαβαθμίσεις σε σκούρο μπλε και λευκό που προσομοιώνουν την κίνηση της θάλασσας. Το περιβάλλον πλουτίζεται από ζωντανές βουκαμβίλιες σε φουξία αριστερά και την ακτή οικιστικής αρχιτεκτονικής λευκών σπιτιών στο βάθος, όπου ιστιοφόρα πλέουν σε ήρερα γαλάζια νερά κάτω από Ήλιο καθαρό ουρανό. Η ισορροπημένη χρήση του φωτός, η ροή των γραμμών και η επιμελής χρωματική παλέτα προσδίδουν στη ζωγραφική μια διαχρονική αίσθηση ηρεμίας, κομψότητας και θαλασσινής περισυλλογής.