Lucía Laurent - XL - "Sueño de Cacatúa"

Η Lucía Lauren (LILI) είναι μια Κουβανή καλλιτέχνης με βασική εκπαίδευση στις πλαστικές τέχνες, κυρίως αυτοδίδακτη, απόφοιτη της Κοινωνικής Επικοινωνίας από το Πανεπιστήμιο της Αβάνας.

Η σχέση της με την εικόνα ξεκίνησε πολύ πριν ασχοληθεί επαγγελματικά με τη ζωγραφική. Η φωτογραφία αποτέλεσε τον πρώτο της δημιουργικό χώρο: μέσα από αυτή ανέπτυξε μια ιδιαίτερη ευαισθησία ως προς τη σύνθεση, την οπτική ισορροπία, την κίνηση/ gesture και την απόδοση της ανθρώπινης φιγούρας. Αργότερα εγκαταστάθηκε για αρκετά χρόνια στον κόσμο τατουάζ, ένα καθοριστικό στάδιο για να κατανοήσει τη σημασία που αποκτούν στην τρέχουσα της ζωγραφική η γραμμή, η σιλουέτα, η απλοποίηση των μορφών και η γραφική διαύγεια.

Τελικά βρήκε στις εικαστικές τέχνες ένα ευρύτερο πεδίο έκφρασης. Η ζωγραφική της επέτρεψε να συγκεντρώσει αυτές τις προηγούμενες εμπειρίες και να τις μετατρέψει σε ένα οικείο και αναγνωρίσιμο κόσμο, κυρίως δομημένο με ακρυλικά σε καμβά.

Το έργο της Lucía Lauren γυρίζει ειδικά γύρω από τη γυναίκα, τη φύση, τα λουλούδια και τα ζώα, με την επαναλαμβανόμενη παρουσία της γάτας ως σιωπηλού συντρόφου των πρωταγωνιστριών της. Είναι σκηνές που σπάνια προσπαθούν να διηγηθούν εξαιρετικά γεγονότα. Αντιθέτως, η καλλιτέχνις φαίνεται να ενδιαφέρεται για μικρές στιγμές ηρεμίας: μια γυναίκα που αγκαλιάζει τη γάτα της, μια φιγούρα περιτριγυρισμένη από λουλούδια, ένα ποτήρι κρασί, έναν φανταστικό κήπο ή απλώς μια στιγμή περισυλλογής.

Η ζωγραφική της ξεκινά από μια χαρακτηριστικά συνθετική οπτική. Η Lucía εξαιρεί μεγάλο μέρος της δευτερεύουσας πληροφορίας για να διατηρήσει μόνο ό,τι θεωρεί ουσιαστικό. Γαλήνια πρόσωπα, μεγάλες περιοχές χρώματος, οριοθετημένες γραμμές και επίπεδες μορφές συνθέτουν εικόνες αμέσως κατανοητές, αλλά γεμάτες ευαισθησία.

Στη γλώσσα της βρίσκουμε αποχρώσεις της σύγχρονης εικονογράφησης και της ναΐφ ζωγραφικής, μαζί με διακοσμητικές αναφορές κοντά στο Art Déco και στο Art Nouveau. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία επανερμηνεύονται μέσα από μια δική της ευαισθησία, πιο θερμή, καθημερινή και γυναικεία.

Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου της είναι η χρήση του χρώματος. Ροζ αποχρώσεις σκονισμένες, γήινες τραβες, ώχρες, μουσταχί, και κρεμ τόνοι συνυπάρχουν με βαθιά μαύρα, πρασινάδες γαλαζωπές, έντονα κόκκινα και πολύ καθαρούς λευκούς. Σε ορισμένες συνθέσεις η παλέτα είναι ευαίσθητη και σχεδόν οικιακή· σε άλλες, η χρωματική αντίθεση αποκτά μια ένταση απόλυτα γραφική.

Η γυναίκα κατέχει κέντρο σχεδόν σε όλο τον οπτικό της κόσμο. Δεν εμφανίζεται ως ήρωας ή αποστάτης χαρακτήρας, αλλά από μια ήρεμη, κομψή και ενδοσκοπική θηλυκότητα. Είναι φιγούρες με ήρεμα βλέμματα, ήρεμες πόζες και εγκρατείς κινήσεις. Υπάρχει λάμψη, αλλά είναι μια οικειοθελής και σιωπηρή λάμψη.

Οι γάτες διαδραματίζουν ιδιαίτερα ενδιαφέρον ρόλο. Πιο πολύ από διακοσμητικά στοιχεία, λειτουργούνε ως σύμβολα συντροφικότητας, ανεξαρτησίας, τρυφερότητας και συναισθηματικής καταφυγής. Σε έργα όπου η γυναίκα και το ζώο αγκαλιάζονται, οι καμπύλες του ανθρωπίνου σώματος και οι μορφές της γάτας σχεδόν ενώνονται, μετατρέποντας τη σύνθεση σε αναπαράσταση αγάπης.

Τα λουλούδια και η βλάστηση εξυπηρετούν παρόμοιο ρόλο. Περιβάλλουν τις πρωταγωνίστριες, εμφανίζονται στα φορέματά τους ή εντάσσονται στα φόντα μέχρι να θολώσουν ορισμένες φορές τα όρια ανάμεσα στην φιγούρα και τη φύση. Με αυτόν τον τρόπο, γυναίκα, φύση και ο κόσμος των ζώων τελικά σχηματίζουν μια κοινή ευαισθησία.

Σε έργα όπως η φιγούρα που αγκαλιάζει τη γάτα πάνω σε κόκκινο φόντο, η Lucía περιορίζει ριζικά την παλέτα για να δομήσει την εικόνα μέσω της αντίθεσης μαύρου, λευκού και κόκκινου. Οι ρίγες του φορέματος δεν είναι πλέον μόνο ένα μοτίβο αλλά ο κύριος συνθετικός πόρος: περιβάλουν και τους δύο χαρακτήρες και συσσωρεύουν όλη τη σκηνή στο gesture της αγκαλιάς. Το αποτέλεσμα μεταδίδει προστασία, οικειότητα και σιωπή.

Σε άλλα κομμάτια, όπως η γυναίκα καθισμένη δίπλα στη γάτα και το ποτήρι κρασί, η καλλιτέχνις αναπτύσσει μια σύνθεση πιο κοντά στον σύγχρονο σχεδιασμό. Το τραβηχτό της φορέματος διαλόγος με απαλές ροζ, μπεζ και γαλάζιο–πράσινο, δημιουργώντας μια εικόνα απαιτητική χωρίς να φαίνεται ψυχρή. Η πρωταγωνίστρια δεν κάνει κάποια συγκεκριμένη ενέργεια· απλώς υπάρχει μέσα στον χώρο της. Ακριβώς αυτή η έλλειψη δραματικότητας συνιστά μεγάλο μέρος της γοητείας του έργου.

Έτσι, η Lucía Lauren αναπτύσσει μια ζωγραφική εμφανώς απλή αλλά προσεκτικά δομημένη. Η γλώσσα της δεν εξαρτάται από τεχνική επιδειξιομανία, αλλά από την ικανότητα να περιορίσει μια σκηνή μέχρι να ανακαλύψει το θεμελιώδες της συναίσθημα.

Το σύμπαν της είναι γυναικείο, βοτανικό, οικιακό και συναισθηματικό. Σε αυτό εμφανίζονται η καθημερινή ομορφιά, η σχέση με τα ζώα, η φροντίδα, η περισυλλογή και η φύση ως καταφύγιο. Οι ζωγραφιές της φέρουν μια ιδιαίτερα ελκυστική ποιότητα: μπορεί αρχικά να φαίνονται διακοσμητικές, αλλά πίσω από αυτή την ομορφιά βρίσκεται μια συνεχής αναζήτηση αρμονίας, ευαισθησίας και γαλήνης.

Σε ένα σύγχρονο τοπίο όπου πολλές εικόνες προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή με την υπερβολή, η Lucía Lauren ακολουθεί τον αντίθετο δρόμο: απλοποιεί. Και ακριβώς σε αυτή τη διαύγεια κρύβεται μεγάλο μέρος της προσωπικότητας του έργου της.

Έργο της καλλιτέχνιδας Lucía Laurent σε ακρυλικό πάνω σε καμβά υψηλής ποιότητας.
Διάσταση 90 x 120 εκ. ζωγραφικής.
Α original έκδοση.
Η αποστολή θα γίνει μέσω της United Parcel Service (UPS) για Ισπανία και Ευρώπη, και μέσω της Fedex για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα αποσταλεί κυλιόμενο και θα προστατεύεται από διάφορα επίπεδα συσκευασίας, φούσκα πολυαιθυλενίου και θα τοποθετηθεί σε ανθεκτικό σωλήνα.
Αφού εξοφληθεί το έργο, απαιτούνται τρεις ημέρες για τη διαδικασία συσκευασίας και παράδοσης στην εταιρεία αποστολών.
Το αντικείμενο θα φτάσει εντός δέκα ημερών, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.
“Αυτό το lote περιέχει προβολές που έγιναν με τεχνητή νοημοσύνη. Αναζητήστε τις αρχικές φωτογραφίες για να ελέγξετε την πραγματική κατάσταση του έργου.”


Αυτό το έργο σε ακρυλικό πάνω σε καμβά είναι μια ονειρική σύνθεση φιγούρας σε στυλ νεομοντέρν φορτωμένη με ποιητική εσωτερική απόχρωση, που θυμίζει μια ατμόσφαιρα ηρεμίας και νοσταλγίας εποπτικής. Ο πίνακας απεικονίζει μια γυναίκα σε ποιητική πόζα με κλειστά τα μάτια, ακουμπώντας απ delicately το πρόσωπό της στο χέρι καθώς χαλαρώνει σε ένα κόκκινο πολυθρόνα με καμπύλα φυτικά μοτίβα σε ροζ απόχρωση. Φορά ένα φαρδύ ενδύματο στο μπλε σκούρο με βαρύτιμα μοτίβα φύλλων γκριζοπράσινων που αρμονικά αλληλεπιδρούν με την ταπετσαρία του φόντου σε λαδί πράσινο. Στο πρώτο επίπεδο, μια άσπρη κακατούα με κίτρινο ράμφος και ορισμένες γραμμές κάθεται δίπλα της, προσθέτοντας έναν οργανικό και ζωτικό αντίρροπο στη σκηνή. Ο εξισορρόπηση της παλέτας ανάμεσα σε ζεστούς και ψυχρούς τόνους, μαζί με τη ροή της γραμμής, δίνει στον καμβά μια κομψή ηρεμία και μια διαχρονικότητα ιδιαίτερα διακοσμητική.