Ιταλική σχολή (XX) - Memento Mori, Vanitas - Firmato

Ζωγραφιά με λάδι Ιταλικού σχολείου XX, του ζωγράφου Aurelio Fornasari, απεικονίζει ένα Memento Mori ή «Vanitas» πολύ ιδιαίτερο, όπου φαίνεται ένα κορίτσι που παίζει σκάκι, μετακινώντας τα πιόνια. Δίπλα η Μορτίδα που περιμένει τις κινήσεις του κοριτσιού, μια κλεψύδρα που συμβολίζει τον χρόνο, και κοράκια. Πίσω φαίνεται μια βιβλιοθήκη με βιβλία και ένα ρολόι με κρεμάμενο κορδόνι.

Η ζωγραφιά έχει γίνει σε καμβά με πάχος 3,5 εκ., υπάρχει πολύ έντονες χρώσεις, όπως το μαύρο, και το υποκείμενο που εντυπωσιάζει, δημιουργώντας ταυτόχρονα μια ατμόσφαιρα πολύ γοητευτική, μελαγχολική και γεμάτη περισυλλογή.

Υπογεγραμμένο με πινέλο στην εμπρός όψη του πίνακα με το όνομα, και στο πίσω μέρος με την πλήρη υπογραφή, την ημερομηνία και τον τόπο.

Εξαιρετικές συνθήκες, το θέμα πολύ όμορφο, και έτοιμο για να κρεμαστεί!

Διαστάσεις: 60x40 εκ. – Πωλείται χωρίς κάδρο.

Όλα θα συσκευαστούν καλά και θα προστατευθούν, αποστολή μέσω μεταφορικού γιατρού με ιχνηλάτηση.

Στα έργα τέχνης, το memento mori (θύμησε ότι πρέπει να πεθάνεις) και το vanitas (ματαιότητα, έλλειψη) είναι προειδοποιήσεις για την φθαρτότητα της ζωής. Παρακινούν να αναλογιστούμε τη βραχύτητα της επίγειας ύπαρξης, τη ματαίωση της εξουσίας και των πλουτών, και την αναπόφευκτη θάνατο.

Το Memento Mori είναι κλασικό θέμα εικονογραφίας της τέχνης και της λογοτεχνίας.
Όταν συνδέονται στοιχεία όπως ο θάνατος, ένα κορίτσι, τα κοράκια, ένα σκακιέρα, ένα ρολόι και τα βιβλία, λαμβάνει μια βαθιά έννοια συνδεδεμένη με τη ματαιοδοξία των ανθρώπινων φιλοδοξιών έναντι της ανήκης πορείας του χρόνου.

Ο Θάνατος και το Κορίτσι: Η σύζευξη αυτών των δύο μορφών καλεί το διάσημο Αναγεννησιακό μοτίβο του «Θάνατος και η θυγατέρα».

Το κορίτσι: Αντιπροσωπεύει τη νεότητα, την ομορφιά, την αγνότητα και την αρχή της ζωής. Είναι το ύψιστο σύμβολο της επίγειας ζωτικότητας.

Ο θάνατος: Συχνά απεικονίζεται ως σκελετός ή ο Μείος Ρύχος, αντιπαρατίθεται δραματικά με το κορίτσι. Το ενωμένο νόημα: Υπενθυμίζει ότι ο θάνατος δεν χάριζε κανέναν. Ούτε η νεότητα ούτε η ομορφιά μπορούν να αποδράσουν από το πεπρωμένο. Εκφράζει τη φθαρτότητα και τη μεταβατικότητα της ανθρώπινης ζωής.

Η σκακιέρα: Συμβολίζει τη μοίρα και την αναπόφευκτη τελειότητα. Στην εικονογραφική παράδοση το παίξιμο σκακιού με το Θάνατο αντιπροσωπεύει την απεγνωσμένη προσπάθεια του ανθρώπου να διαπραγματευτεί ή να παρατείνει τον χρόνο του. Ωστόσο, το παιχνίδι χάνεται από την αρχή: στην σκακιέρα της ζωής ο Θάνατος κάνει πάντα την τελευταία κίνηση. Επίσης, θυμίζει ότι μόλις τελειώσει το παιχνίδι ο βασιλιάς και ο πιόνι επιστρέφουν στο ίδιο κουτί (είμαστε όλοι ίσοι μπροστά στον θάνατο).

Η Κλεψύδρα: Παραδοσιακό σύμβολο της vanitas. Υποδηλώνει τη ροή του αμείλικτου και μετρήσιμου χρόνου. Η άμμος που πέφτει θυμίζει ότι κάθε δευτερόλεπτο που περνά μας φέρνει πιο κοντά στο τέλος και ότι ο διαθέσιμος χρόνος μας είναι περιορισμένος.

Το Ρολόι: Παρόμοιο με την κλεψύδρα, αλλά με μια πιο μοντέρνα και μηχανική έννοια. Αντιπροσωπεύει την μαθηματική ακρίβεια του χρόνου που σφίγγει, την ιδέα του «χρόνου που φεύγει» (tempus fugit) και τη λαβή να μην μπορέσουμε να σταματήσουμε την προχώρηση των ημερών.

Τα βιβλία: Αντιπροσωπεύουν τη γνώση, τη σοφία, τη φιλοσοφία και τον υλικό πολιτισμό. Στο πλαίσιο του memento mori και των vanitas, δηλώνουν ότι ο νους και η μελέτη δεν μπορούν να σώσουν τον άνθρωπο από τη λήθη. Η ανθρώπινη γνώση είναι περιορισμένη και μεταβατική απέναντι στην αθανασία του θανάτου.

Τα κοράκια: Ζώα παραδοσιακά ψυχόπομοι (που συνοδεύουν τις ψυχές στο άλλον κόσμο). Ως πουλιά καθαριστικά, συνδέονται με την αποσύνθεση, αλλά συμβολίζουν επίσης την προφητεία, το σκοτάδι και τη μεταβατική κίνηση από τη ζωή στη μεταφυσική ή στο κενό.