Albert Claeys (°1889 - †1967) - Winter in Vlaanderen

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ

Αυτό το έργο τέχνης του Αλμπέρ Τζοζέφ Κλεϊς (1889 – 1967) απεικονίζει ένα ερημωμένο φλαμανδικό χειμωνιάτικο τοπίο. Σχετίζει σε λίγο με την ατμόσφαιρα του πίνακα «Ο περιπλανώμενος» του Ιερώνυμου Μπος γύρω στο 1500. Το μέγεθος και των δύο έργων είναι παρόμοιο (80 x 80 εκ.). Ίσως ήταν μια μικρή απόδραση του καλλιτέχνη, μακριά από τον ιμπρεσιονισμό.

Πέρα από τα μοναχικά γυμνά δέντρα, το κουτί φωλιάς πάνω στο δέντρο στο κέντρο του πίνακα τραβά την προσοχή. Ίσως παραπέμπει αχνά στην άνοιξη, τη ζωή. Αλλά εκείνη απέχει ακόμη πολύ. Διακρίνεται έντονα η πράσινη ζώνη στο τοπίο ανάμεσα σε γκρίζο ουρανό και σκούρο καφέ προσκήνιο.

Το έργο πωλείται χωρίς κάδρο. Δεξιά κάτω κατά μέτωπο υπογράφεται από τον καλλιτέχνη. Στο οπίσθο μέρος φαίνεται μια παλιά αλλά επαγγελματική αποκατάσταση. Επίσης φαίνεται μια παλιά ετικέτα δημοπρασίας από τη Campo, τότε ακόμα εδραιωμένη στη Meir του Άμβερνταν (1897 – 1992).

Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

Claeys Albert Jozef (1889 – 1967)

Ο Albert Jozef Claeys ήταν Βέλγος ζωγράφος, γεννημένος το 1889 στο Έκε και απεβίωσε το 1967 στο Ντεΐνζε. Ακολούθησε την εκπαίδευσή του στη Sint-Lucas και στην Ακαδημία της Γάνδης υπό την επίβλεψη των J. Delvin, Metdepenninck και G. Minne.

Ανήκε στην τρίτη ομάδα της Λατεμικής Σχολής. Στη συγκεκριμένη ομάδα συγκαταλέγονται: ο Χούμπερτ Μάλφε, ο Άλμπερτ Σάβερυς, ο Ιωσήφ Ντε Κουέν, ο Άρθουρ Ντελου, ο Ζουλ Μπουλέζ, ο Βίκτορ Λορέιν, ο Άχιελ Βαν Σάσενμπροκ, ο Λουί Πιερναγκίε και ο Μορίς Σεϊλκ.

Μετά την εκπαίδευσή του στη Sint-Lucas στην Γάνδη, ο Αλμπερτ Κλεϊς ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Γάνδης. Εξειδικεύτηκε στις διακοσμητικές και μνημειώδεις τέχνες υπό την καθοδήγηση του γλύπτη Φέλιξ Μετντεπενανίνγκεν. Χάρη στον δάσκαλό του απέκτησε υποτροφία για σπουδές στη Γαλλία. Στην Ακαδημία της Γάνδης παρακολουθούσε επίσης μαθήματα με τον Τζορτζ Μενν. Μεταξύ των συμφοιτητών του ήταν ο Εβάριστ ντε Μπακ και ο Άλμπερτ Σάβερυς.

Μόνο το 1920 εμφανίστηκε για πρώτη φορά με το έργο του, σε ατομική έκθεση στην αίθουσα Taets της Γάνδης. Η έκθεση γνώρισε τόση επιτυχία ώστε ο γκαλερίστας το επόμενο έτος αφιέρωσε ξανά μια έκθεση στο έργο του. Την ίδια περίοδο ο Κλεϊς συμμετείχε ενεργά στο Γεντικό Κύκλο Καλλιτεχνών και Λογοτεχνίας της Γάνδης. Αργότερα ακολούθησαν και εκθέσεις στις Βρυξέλλες.

Με σταδιακή άνοδο έγινε ένας από τους κύριους εκπροσώπους της βελγικής μοντέρνας τέχνης. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πορείας ήταν η συμμετοχή του, τον Νοέμβριο του 1924, στην φημισμένη έκθεση La Jeune Peinture Belge στο Παρίσι.

Όπως και ο Βαλέριος ντε Σάιντελερ, ο Κλεϊς εγκαταστάθηκε κατά τον διακοπτικό πόλεμο στις φλαμανδικές Άρντερνες. Μόνο το 1932 μετεγκαταστάθηκε στο Σιντ-Μαρντε-Λατεμ. Το χωριό εκείνη την εποχή μεγάλωσε συνεχώς και μετατράπηκε σε αγαπητό εξοχικό για την ευγενή γαλλοαίγλη της Γάνδης, η οποία διέθετε εξοχικά ή πήγαινε βόλτα τα σαββατοκύριακα. Ωστόσο ο Κλεϊς δεν άφησε να τον οδηγήσει η αυξανόμενη τουριστική επιτυχία του Latem. Στις ζωγραφιές του δημιούργησε μια δική του, ιδεαλισμένη απεικόνιση του χωριού, απομακρύνοντας από την καθημερινή πραγματικότητα.

Στο τέλος της δεκαετίας του 1930, ο Κλεϊς αποτελούσε ευχάριστο καλλιτέχνη στη γκαλερί Vyncke-van Eyck της Γάνδης. Και ο δρόμος του προς τις συλλογές των μουσείων ήρθαν επίσης σταδιακά: το έργο του εντάχθηκε στις συλλογές μουσείων Αντβέρπης, Γάνδης, Λιέγης και Λιουβέν.

Στο σπίτι του ο Κλεϊς κατασκεύασε μια εξέδρα πρόσδεσης, ώστε να μπορέσει να ζωγραφίζει από τη μικρή βάρκα του στο νερό. Έτσι αιχμαλώτισε το τοπίο κατά μήκος του Λέι σε ειδυλλιακά, σχεδόν ονειρικά εικονίσματα, στα οποία η φύση εκπέμπει μια σιωπηλή και ποιητική αίσθηση.