Hannes Postma (1933-2020) - la generation retrouvee II

Τύπος: μείγμα τεχνικών (μολύβι, ακουαρέλα, μελάνι)
Ημερομηνία: 1957
Υπογραφή: με μελάνι
Κατάσταση: Σε καλή κατάσταση
Τίτλος: "la generation retrouvee II"
χωριστό φύλλο - μέγεθος φύλλου 50 x 65 cm


Hannes Postma (Χάαρλεμ, 1933 - Άμστερνταμ 2020)

"Αν παρακολουθήσεις αρκετά προσεχτικά, δεν είναι τόσο ωραίο το τι περνούν οι άνθρωποι στις ζωγραφιές του Hannes Postma. Τουλάχιστον, τους τραβούν σε κάποιο είδος κρεπαρίσματος, ή τους συμπιέζουν σε πακέτα χεριών και ποδιών. Είναι πάντα σε έντονη αναστάτωση, ανασηκώνονται, αιωρούνται ή πυροβολούνται οριζόντια στο επίπεδο, συγκρούονται, χτυπιούνται σε εκρήξεις και κόβονται από τόνους με αιχμηρές άκρες σε λουριά. Τα χέρια και τα πόδια τους λύνονται, πολλαπλασιάζονται και εκτοξεύονται στο χώρο. Τα κεφάλια τους μετατρέπονται σε μπαλόνια, που λίγο αργότερα ξανατείνουν σε σώματα. Συναντούν διάφορους κοσμικούς έπιπλα (ράφια, κιβώτια, κρεμάστρες ρούχων, καπέλα, κλυδωνιζόμενες φλοιούς της γης) που κάνουν το χώρο επισφαλή... Φυσικά δεν έχει σημασία ότι ο Hannes Postma συνθέτει με μορφές που θυμίζουν τον δικό μας κόσμο και όχι με κύκλους και τετράγωνα. Ο χώρος του είναι πραγματικός χώρος, ακόμα κι αν ο κοντινός και ο μακρινός έχουν γίνει εναλλάξιμοι, μια τεράστια έκταση όπου η γη εμφανίζεται αποσπασματικά... Οι συμβάντα, οι αιχμηρές άκρες μας αγγίζουν μέσω των ζωγραφισμένων μορφών. Σε μια ορατή ροή χρωμάτων πετάνε άφανες λέξεις-μπαλόνια ή σταγόνες αίματος εκτός του οπτικού πεδίου μας. Μέσα στα κιβώτια βρίσκονται εκπλήξεις (και όχι μόνο ευχάριστες, ο Postma τις ονομάζει κουτιά της Πανδώρας), έμβρυα, κομμάτια τοπίου και νερό· ίσως αποτελούν και καταφύγια. Ανυπεράσπιστα μικρά ανθρωπάκια κρέμονται αντίθετα προς την κοσμική εξουσία των τεράστιων παλτών και καπέλων, σε έναν κόσμο όπου τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού τους, έχουν ταυτόχρονα τον εαυτό τους και κάτι άλλο ή τουλάχιστον κινούνται να γίνουν κάτι άλλο"."Ο Hannes Postma είναι δημιουργός εικόνων, κάποιος που όπως ένας μάγος προ calling ανθρώπους και χώρους. Αλλά είναι και ο ίδιος θεατής αυτών των εικόνων, που με μια δόση ειρωνείας παρακολουθεί όλη αυτή τη φασαρία και μπορεί να βγάλει αστεία με ένα μυστήριον. Χωρίς να επιβάλλει την προσωπικότητά του, αγγίζει πολύ προσωπική γλώσσα". Αυτό φαίνεται και από τον τίτλο, Hocus Focus. Ο τίτλος και τα λιθογραφή αποτελούν μια σαφή δήλωση στην οποία μέσω ενός μικρού επεμβάσεως προκύπτει μια νέα αντίληψη. Ο Postma συνδέει μια νέα σημασία λέξης, η γλώσσα είναι υλικό ζωντανό. Ο τίτλος είναι «ένα λογοπαίγιο». Η παραδοσιακή μαγεία επιγράφεται «hocus pocus pilatus pas», όπου το κόλπο είναι ότι κάτι εξαφανίζεται ή εμφανίζεται πρόσκαιρα. Είναι η συγκίνηση του κουρτινόξυλου που ανοίγει, η ιστορία αρχίζει και η ένταση της στιγμής της έκπληξης με μεταμορφωτική δύναμη αισθάνεται. Στην πρώτη λιθογραφία αναφέρει επίσης: "δύο είναι άπειρο ένα στο κέντρο του σε εστίαση". Η εστίαση σημαίνει σημείο εστίασης ή κάτι παρόμοιο με πνευματικό προσανατολισμό. Ωστόσο χρησιμοποιείται ως η λέξη 'εστίαση' που δίνει έμφαση όχι σε ό,τι κάνει ο νους, αλλά στο αντικείμενο στο οποίο στρέφεται η προσοχή, το «κέντρο». Με τη χρήση της λέξης 'focus' δεν δίνεται πλέον έμφαση σε αυτό που κάνει ο νους, αλλά σε αυτό που προσεγγίζεται, το «κέντρο». Στο ρυθμικό Hocus Focus ο Postma μεταβάλλει ελαφρώς τη σημασία (σε μόνο ένα γράμμα) και αποφασιστικά προς το κέντρο, τη μαγεία της στιγμής της θαυμασμού του Hocus και του Focus στη απεραντοσύνη του.