Walter Valentini (1928) - Porta d'oro

Ραριστα και πολύτιμη γλυπτική του Walter Valentini, δείγμα 1/7, μοναδικό κομμάτι, διαστάσεις 35 x 22 x 12 εκ., χύτευση σε γυαλισμένο και πατιναρισμένο μπρούντζο με πιστοποίηση του καλλιτέχνη πάνω σε φωτογραφία

Ο Walter Valentini (Pergola, 22 Οκτωβρίου 1928 – Μιλάνο, 20 Μαΐου 2022) υπήρξε Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και χαράκτης, διεθνώς αναγνωρισμένος.

Στα έργα στα οποία προκύπτει εμφανής αναφορά στην αρχιτεκτονική εμφανίζεται το τόξο μιας στυλιζαρισμένης θύρας εμνευσμένο από το Παλάτσο Ντουκάλε του Ούρμπινο, φόρος τιμής στην ουτοπία της Αναγέννησης της «Ιδανικής Πόλης» και στην Πόλη του Ήλιου που θεώρησε ο Τομμάσο Καμπανέλλα. Αυτά τα έργα χαρακτηρίζονται από ανοιχτές γεωμετρίες, σπασμένα τόξα και ατελείς κύκλους: είναι αποτυπώματα αρχιτεκτονικών δομών αυστηρά προγραμματισμένων αλλά δεν ολοκληρώθηκαν, αποδεικνύοντας ότι η «τέλεια πόλη» είναι μια ιδεώδης επιδίωξη, ένα πολεοδομικό και φιλοσοφικό σχέδιο στο οποίο ο καλλιτέχνης μπορεί να στοχεύει, αλλά δεν μπορεί να το πραγματώσει concretamente.

Όπως εξηγεί η Ιστορικός της Τέχνης Ελένα Ποντιτζιά, «στο αίσθημα της ουτοπίας αντιστοιχεί με τον ίδιο τρόπο και αντίθετα ένα αίσθημα της αδυναμίας, του ορίου.»

«Αν ο κύκλος πάντοτε προκαλούσε μια ιδέα τελειότητας, το τόξο θα μπορούσε να νοηθεί ως μια τελειότητα μισή. Τα τόξα στα οποία είναι υφασμένη η ζωγραφική του Valentini, ενισχύουν τη αίσθηση της ατελούς ολοκλήρωσης, γιατί συχνά είναι αυτά τα ίδια που διακόπτονται ή αντιφάσκουν. Στα έργα του το τόξο σπάζεται σε θραύσματα, διαστέλλεται σε ελλείψεις, επαναλαμβάνεται στο χώρο σαν αντίλαλος που όμως δεν ταιριάζει με τις αρχικές γραμμές.

Η γεωμετρία, εν ολίγοις, όταν τη βλέπεις στενά αποκαλύπτει ρωγμές, διαβρώσεις, ραγίσματα, αιρέσεις.