René Francisco (1960) - Ignopolis. Serie.

René Francisco. Κούβα. 1960
Κατηγορία: Χαράγματα και Λάιτρογραφίες - Έργο Γραφικό
Σειρά: Ignipolis
Εκδότης: Del Campo και άλλοι. Taller del Prado. Μαδρίτη.
Τεχνική: Λιθογραφία
Υπόστρωμα: Χάρτης Conqueror Connoiseur 300 γρ.
Διαστάσεις: 62 x 82 cm – (50 x 70 cm αποτύπωμα)
Έκδοση: 100 αντίτυπα
Ο αριθμός του αντίγραφου μπορεί να διαφέρει, αλλά πάντα εντός της πιστοποιημένης έκδοσης των 100 πρωτότυπων, υπογεγραμμένων και αριθμημένων χειρογράφως.
P/A: 10
H.C.: 10
P/T: 5
Γένερα: Αφηρημένο, Γεωμετρικό

Ανήκει σε μια γενιά καλλιτεχνών που αναδύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα, ο René Francisco Rodríguez (Ολγκουίν, Κούβα, 1960), διακρίθηκε στο Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών με το Εθνικό Βραβείο Εικαστικών Τεχνών το 2010. Αυτό το βραβείο, που απονέμεται κάθε χρόνο από το Υπουργείο Πολιτισμού της Κούβας από το 1994, απονέμεται μόνο μια φορά σε έναν δημιουργό των οπτικών τεχνών, ζωντανό και κάτοικο της χώρας, για το σύνολο του έργου του. Αυτή τη φορά το λαμβάνει για πρώτη φορά ένας καλλιτέχνης που γεννήθηκε μετά το 1959.

Ο René Francisco αποφοίτησε από τη Nacional Escuela de Arte (ENA) το 1982 και από το Instituto Superior de Arte (ISA) το 1987, το κέντρο όπου άσκησε μια μη ορθόδοξη διδασκαλία. Από τη δεκαετία του ενενήντα του εικοστού αιώνα, έγινε υποχρεωτική αναφορά στον Κουβανικό ύφος τέχνης στο ντουέτο του με τον Eduardo Ponjuán και αργότερα στην καριέρα του μεμονωμένα.

Ο καλλιτεχνικός του λόγος διατηρεί μια σταθερή άνοδο, συνδυάζοντας: πειραματισμό, ανανέωση, έρευνα, κριτικό αίσθημα και ενδιαφέρον για το κοινωνικό· οι ομοφυείς τάσεις που συναντώνται και στην παιδαγωγική του δράση, αρμονικά συνενώνουν την πλήρη του δημιουργία. Ο Rene Francisco αποδεικνύεται «ευνοητής ή μέντιουμ» - όπως ο ίδιος πρόσφατα ορίσε - για περισσότερη απ’ μια γενιά ανερχόμενων καλλιτεχνών, ορισμένοι από τους οποίους σήμερα αποτελούν αναγνωρισμένα πρόσωπα του κινούμενου πλαστικού κινηματογράφου της Κούβας.

Η εργασία του ως παιδαγωγού, που συνοδεύει ήδη είκοσι χρόνια, διεθνώς αναγνωρίστηκε πρώτη φορά στη VII Bienal de La Habana, όταν το 2000 του απονεμήθηκε στο Galerie DUPP -την τρίτη έκδοση του έργου του Desde una Pragmática Pedagógica- το βραβείο UNESCO για προώθηση των τεχνών. Ακολούθως, το Διδακτορικό Τιμητικό στην Καλές Τέχνες από το San Francisco Art Institute της Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες, το 2001, επιβεβαίωνε ταυτόχρονα την επίδοσή του ως καλλιτέχνη και την αγωγή του.

Η δημιουργική του ενέργεια αποδεικνύεται από τις είκοσι τεσσάρες ατομικές εκθέσεις που πραγματοποίησε μέχρι σήμερα. Μεταξύ των πλέον σημαντικών των τελευταίων πέντε ετών είναι: η παρουσίασή του στη 52η Biennale της Βενετίας, Ιταλία (2007), Ιστορίες διασταυρούμενες στο PanAmerican Art Projects, ΗΠΑ (2008), και στη Δαμα-Βαβίλα, οι εκθέσεις Interprete (2009) και Pinturas del ayer y del mañana (2010) στη Μαύρα.

Αναγκαία μνεία αποτελεί το έργο του για την κοινωνική ένταξη, γνωστό ως Patio de Nin, στην περιοχή El Romerillo (2004/2005) - για να αναφερθεί μόνο ένα παράδειγμα - καθώς και το κοινό πρόγραμμά του Plaza Almada (2009), που συνδέεται με κατοικίες, εργαστήρια και εργαστήρια σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το πολυμορφικό και δυναμικό έργο που έχτισε ο René Francisco, συνδεδεμένο με το κοινωνικό, κριτικό και ασυμβίβαστο, υπενθυμίζει όχι μόνο προβλήματα ύπαρξης της χώρας, αλλά και τους γόρδιους δεσμούς της ιστορίας της.

Ο χαρακτήρας της διαδικασίας αυτού του έργου και η περφόρμανς του έχουν αυξηθεί, όπως και η πρακτική του τέχνης που επιβεβαιώνει την πίστη του ότι η τέχνη συναντά τη ζωή, διαλυρίζεται μέσα σε αυτήν, μπορεί να τη μεταμορφώσει.

Αυτή τη στιγμή έχει γίνει μέλος αρκετών από τις πιο σημαντικές συλλογές της Ισπανίας, εκτός από αυτές στις οποίες ήδη υπάρχει, όπως η συλλογή Jorge Perez του Μαϊάμι, Ella Fontanal de Cisneros, κ.λπ. Προετοιμάζεται για τον Νοέμβριο του 2026, ως επιμελητής της έκθεσης στο Casa de América με αφορμή την Κογκρέσο Αρχηγών Κρατών της Ιβηοραικής Αμερικής.