Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Η όπερα γεννιέται από έναν ιδεατό διάλογο με την έρευνα του Bernard Aubertin, καλλιτέχνη της Νouveau Réalisme που έκανε το κόκκινο, την επανάληψη και την ύλη κεντρικά στοιχεία της ποιητικής του. Στις δουλειές του, η σειριοποίηση απλών και καθημερινών στοιχείων γίνεται μια γλώσσα ικανή να evoca τεταμένες συναισθηματικές διακυμάνσεις, ενέργεια, καταστροφή και μετατροπή.

Σε αυτήν τη νέα δουλειά, ωστόσο, η παράδοση επαναπροσδιορίζεται μέσα από ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της έρευνάς μου: τον γκιώνα.

Αντικαθιστώντας τα καρφιά που χρησιμοποιούσε ο Aubertin, χρησιμοποιώ εκατοντάδες βίδες, διαταγμένες according σε μια ακριβή γεωμετρική δομή στην κόκκινη επιφάνεια. Η βίδα, στοιχείο συνήθως συνδεδεμένο με τη συναρμολόγηση, τη δομή και τη μηχανική, μετατρέπεται εδώ σε αυτόνομο καλλιτεχνικό στοιχείο. Η επανάληψή της δημιουργεί μια τρισδιάστατική επιφάνεια στην οποία το φως, η σκιά και το βάθος συνεχώς μεταβάλλουν την αντίληψη του έργου.

Το κόκκινο περιβάλλει τη σύνθεση σαν επιφάνεια φορτισμένη με ενέργεια, ενώ οι βίδες αναδύονται από το επίπεδο δημιουργώντας μια είδους οπτικό βίβρσ. Από εμπρόσθια οπτική η σύνθεση φαίνεται τακτοποιημένη και ελάχιστη· παρατηρώντας την από πλάγια, προβάλλεται η αληθινή της τρισδιάστατη και υλική φύση της.

Το έργο δεν στοχεύει να αποτελέσει απλή παράθεση του Aubertin, αλλά μια σύγχρονη επαναπροσέγγιση της γλώσσας του, αντικαθιστώντας το καρφί με τη βίδα και μετατρέποντας ένα βιομηχανικό αντικείμενο σε ένα καλλιτεχνικό σημάδι.

Η βίδα έτσι γίνεται σύμβολο κατασκευής και καταστροφής ταυτόχρονα: ό,τι συνήθως χρησιμεύει στην ένωση και τη στερέωση χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μια ανήσυχη, έντονη και βαθιά υλική επιφάνεια.

Είναι ακριβώς σε αυτή τη αντίθεση ανάμεσα σε τάξη και ένταση, κατασκευή και καταστροφή, δισδιάστατο και τρισδιάστατο όπου γεννιέται η ταυτότητα του έργου.

Το έργο του καλλιτέχνη Αλεσάντρο Παδόβαν, διάσημου παγκοσμίως για την τεχνική της Screw Art.
Το έργο κοσμείται με μια θήκη από plexiglass.

Η διαφανής θήκη απομονώνει και προστατεύει, μετατρέποντας το έργο σε σύγχρονο θησαυρό.

Τα έργα αυτού του σύγχρονου καλλιτέχνη εντάσσονται στην παράδοση της Pop Art, Screw Art, της κεντρικής τέχνης και της street art, προκλητικά με γλωσσικό οπτικό και πολιτισμικό αντίκτυπο το έργο μεγάλων ονομάτων όπως οι Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami και Damien Hirst.
Στο ίδιο πνεύμα, η καλλιτεχνική έρευνα διαχέεται με το όνειρο της πολυτέλειας, της εμβληματικής μόδας και του παγκόσμιου σχεδιασμού, υπενθυμίζοντας σύμβολα σάτινας και μάρκες παγκοσμίως αναγνωρισμένες όπως Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

Τα έργα δεν είναι αντίγραφα ούτε επίσημες συνεργασίες με τους καλλιτέχνες ή τα μάρκα που αναφέρονται, αλλά αυθεντικές δημιουργίες, φτιαγμένες με ένα προσωπικό στυλ που αντικατοπτρίζει κριτική και επανεξέταση του καταναλωτισμού, της συμβολικής αξίας του brand και της τέχνης ως σύγχρονου πολιτιστικού αντικειμένου.

Αυτή η προσέγγιση καθιστά τα έργα ιδιαίτερα εκτιμητά από συλλέκτες και λάτρεις της σύγχρονης τέχνης, της luxue Pop Art, της έννοιαστικής street art και της τέχνης εμπνευσμένης από τα μεγάλα εμβληματικά μάρκες, διατηρώντας ταυτόχρονα μια ισχυρή αυτόνομη καλλιτεχνική ταυτότητα.