Τραπέζι παιχνιδιών - Walnut, Χυτό μπρούντζος - Κονσόλα ημικυκλική, ανοιγόμενη.

Το έπιπλο είναι ένα τραπεζάκι παιχνιδιού σε μισοφέγγαρο σχήμα (συνήθως αποκαλούμενο μισοφέγγαρο τραπέζι ή συμπαγές αναδιπλούμενο κονσό), αντίκες και κατασκευασμένο στην ιταλική ή γαλλική βιομηχανία, χρονολογούμενο στην πρώτη μισή του 19ου αιώνα (19ος αιώνας / ΙΔΙ). Το αναφοράς στυλ είναι ο Νεοκλασικισμός, με έντονους παραπομπές στις αυστηρές και κομψές γραμμές της περιόδου Λουδοβίκου ΣΤ΄ και του επόμενου στυλ Διευθυντηρίου / Αυτοκρατορίας. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα βαρβαριστικά μεγαλεία, αυτό το στυλ προτιμά τη συμμετρία, τις καθαρές γεωμετρικές μορφές και τον εμπνευσμό από την αρχαιότητα της ελληνικής-ρωμαϊκής περιόδου. Ανάλυση Δομής και Λειτουργίας Το έπιπλο γεννιέται με διπλή διακοσμητική και λειτουργική ψυχή, σχεδιασμένο για σαλόνια της ανώτερης αστικής τάξης ή της αριστοκρατίας του 19ου αιώνα: Το κονσόλ (Κλειστό): Όταν το τραπέζι τοποθετείται κατά τοιχο, εμφανίζεται ως μια εκλεπτυσμένη κονσόλα εξοικονόμησης χώρου. Το ανώτερο τραπέζι έχει σχήμα τέλειου ημικυκλίου (μισοφέγγαρο). Το Τραπεζάκι Παιχνιδιού (Ανοιχτό): Το επίπεδο αποτελείται από δύο οριζόντια πάνελ αμφίπλευρα ενωμένα με μεντέλες που κρύβονται. Για τη χρήση, το κεντρικό πίσω πόδι (ή μια δομή καμπάνας ενσωματωμένη στη ζώνη) τραβιέται προς τα έξω για να λειτουργήσει ως στήριξη. Το μισοεπιπεδο άνω γίνεται βιβλιοστροφή 180°, μετατρέποντας την κονσόλα σε κεντρικό τραπέζι τέλειου κυκλικού σχήματος, ιστορικά χρησιμοποιούμενο για το παιχνίδι των χαρτών, το διάβασμα ή το σερβίρισμα του τσαγιού. Οι στηρίξεις: Το τραπέζι στηρίζεται σε λεπτές γάμπες τετράγωνης διατομής, γνωστές ως βέργες κάποιες ή πυραμικές τερμολογημένες. Αυτή η σμικρή μορφή προς τα κάτω ελαφραίνει τη φιγούρα του επίπλου και αλαφραίνει τη σιλουέτα. Λεπτομέρειες Διακοσμητικές και Φερμουρατέ: Ο διακοσμητικός μηχανισμός είναι απλός και εστιάζει στα κεντρικά σημεία του επίπλου: Κεντρικό Μπελινίζ: Στο κέντρο της ζώνης κάτω από το επίπεδο διακρίνεται μια εφαρμογή σε μπρούντζο χρυσό ή ασημί που έχει λεπτομερή κατεργασία. Απεικονίζει μια γιρλάντα (ή κορώνα) δάφνης συνδεδεμένη από κάτω με ένα κυματοειδές κορδόνι με φιόγκο. Αυτό το μοτίβο συμβολίζει τη δόξα, τη σοφία και την αιωνιότητα και υπήρξε ένα από τα αγαπημένα διακοσμητικά στοιχεία της περιόδου του Νεοκλασικισμού. Εφαρμογές στα Πόδια: Στην κορυφή κάθε ποδιού (ο κόμβος ένωσης με τη ζώνη) εφαρμόζεται ένα μικρό γεωμετρικό και φυτικό στοιχείο σε μπρούνζο (μια μπορτσί ή ένα μικρό «ντάντο» διακοσμητικό), που διακόπτει τον κάθετο χαρακτήρα του ξύλου. Κατάσταση Διατήρησης Σήμερα Από τις εικόνες φαίνεται ότι το έπιπλο είναι δομικά ακέραιο και διατηρεί άριστη αρχική πατίνα, αλλά παρουσιάζει τα φυσιολογικά ίχνη του χρόνου: Επιφάνεια Ξύλου: Το επίπεδο φέρει ήσυχους μαργαρίτες και αχνά γραμμές φθοράς λόγω χρήσης (συμπεριλαμβανομένου ενός ελαφριού κύκλου αποτύπωσης στο ανοιχτό επίπεδο). Η ουσία φαίνεται να είναι πολυτελής ξυλεία (πιθανότατα καρυδιά, βελανιδιά ή καπλαμά με σκούρες αποχρώσεις). Σήματα του Χρόνου: Στα πόδια και στη ζώνη φαίνονται μικρές οπές από σκουλήκι. Η εμφάνιση αυτών των οπών (σκοτεινές και χωρίς φρέσκια σκόνη) υποδηλώνει ότι πρόκειται για αρχαία προσβολή, μη ενεργή πλέον, τυπική επίπλων αρχαίων που έχουν ζήσει σε ακατάλληλα κλιματιζόμενους χώρους."}