Joan Canós (1928) - El puente

Pictura Galeria παρουσιάζει αυτό το Magnífico έργο τέχνης που ανήκει στον Joan Canós, το οποίο αναπαριστά μια αρχαία γέφυρα από πέτρες πάνω σε ένα ποταμό, περιτριγυρισμένη από βλάστηση, αγροίκες κατασκευές και ένα μεγάλο βουνό, ως σύμβολο ένωσηs, μόνιμης παρουσίας και περάσματος του χρόνου. Τοπίο ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή εικαστική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 38x61,5x2 εκ.
· Λάδι σε καμβά χειρόγραφο από τον καλλιτέχνη στην αριστερή γωνία του έργου.
· Το έναpiece βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Ιέρνα.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του πλειστηριάσματος.

Το έργο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Το κόστος αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει από τα ΕΛΤΑ ή GLS με παρακολούθηση. Δυνατές αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ένα ευρύ τοπίο γεωργικό, οργανωμένο γύρω από μια αρχαία γέφυρα από πέτρα που διασχίζει ένα ρεύμα νερού στα πόδια ενός μεγάλου βουνού. Ο συνδυασμός ενώνει τη φύση, την ιστορική αρχιτεκτονική και κτίρια συνδεδεμένα με την καθημερινή ζωή, δημιουργώντας μια σκηνή ισορροπημένη και γεμάτη βάθος. Η γέφυρα καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του κεντρικού χώρου και κατευθύνει το βλέμμα από την ξηρή πλαγιά του πρώτου πλάνου προς τη μικρή ομάδα κτιρίων στην άλλη πλευρά. Στο βάθος, το βουνό υψώνεται με ήρεμη και προστατευτική παρουσία, ενώ ο γαλάζιος ουρανός με λευκές συννεφώσεις προσφέρει φωτεινότητα, κίνηση και μια ευχάριστη αίσθηση ευρύτητας.

Η γέφυρα αποτελεί το κύριο στοιχείο της σκηνής και εμφανίζεται από μια πλευρική προοπτική που επιτρέπει την αξιολόγηση της μακριάς δομής της. Κατασκευασμένη με πέτρινα blocks σε αποχρώσεις μπεζ, ώχρας, γκρι και καφέ, μεταδίδει σαφή αίσθηση σταθερότητας και μόνιμης παρουσίας. Η επιφάνειά της ανεβαίνει ομαλά προς το κέντρο και κατεβαίνει ξανά, σχηματίζοντας μια ακανόνιστη σιλουέτα που φαίνεται να προσαρμόζεται στο έδαφος και στη ροή του νερού. Η φθαρμένη όψη των υλικών υποδηλώνει κατασκευή που έχει αντέξει τον καιρό, τον άνεμο και τη διέλευση πολλών γενεών.

Στα αριστερά ξεχωρίζει ένα μεγάλο ημικυκλικό τόξο που στηρίζει σημαντικό μέρος της δομής. Το σκοτεινό άνοιγμα δημιουργεί έντονο αντίθεση με το φωτισμένο πέτρωμα και λειτουργεί ως οπτική είσοδος στον εσωτερικό τοπίο. Κάτω από το τόξο διακρίνεται βλάστηση, υγρές γης και στοιχεία μερικώς κρυμμένα από τη σκιά. Αυτή η ζώνη έχει μυστικοσύνορο χαρακτήρα, καθώς επιτρέπει να φανταστεί κανείς τη ροή του νερού και τα κρυμμένα γωνια του κάτω από τη γέφυρα.

Μαζί με το κύριο τόξο εμφανίζονται και άλλες μικρότερες ανοιγμένες, ενσωματωμένες στη βάση της κατασκευής. Μια στενή και κατακόρυφη είσοδος βρίσκεται κοντά στο κέντρο, ενώ ένα δεύτερο μικρότερο τόξο επιτρέπει τη διέλευση του νερού προς το πρώτο πλάνο. Η επανάληψη αυτών των μορφών δημιουργεί ρυθμό και αποδεικνύει πώς η αρχιτεκτονική προσαρμόζεται στα χαρακτηριστικά του χειμάρρου. Κάθε άνοιγμα εισάγει μια ζώνη σκιάς που ενισχύει τον όγκο της γέφυρας και ενισχύει την ορατή της μεγαλοπρέπεια.

Οι πέτρες που αποτελούν τη δομή παρουσιάζουν πολλαπλές παραλλαγές χρωμάτων και φωτεινότητας. Μερικές περιοχές φαίνονται να δέχονται άμεσα το φως της ημέρας, αποκτώντας χρυσούς και φωτεινούς χρωματισμούς, ενώ άλλες μένουν σε σκιά και γίνονται καφέ ή γκριζωπές. Αυτή η ποικιλία επιτρέπει να γίνει αισθητή η ατέλεια του τοίχου, οι επανορθώσεις που έχουν συσσωρευτεί και η φθορά που προκαλεί ο χρόνος. Η γέφυρα δεν φαίνεται ως τέλεια κατασκευή, αλλά ως ζωντανό στοιχείο που διατηρεί τα ίχνη της ιστορίας της.

Στα δεξιά κάτω υπάρχει ένα ποτάμι ή ρυάκι ήρεμων υδάτων. Η διαδρομή του ξεκινά κάτω από ένα από τα τόξα και προχωρά διαγώνια προς τον θεατή, μετατρέποντας σε φυσικό οδηγό για το βλέμμα.Η επιφάνεια του νερού αντικατοπτρίζει τόνους μπλε, άσπρα, πράσινα και γκρι, συνδεδεμένους με τον ουρανό και τη βλάστηση στις όχθες. Κάποιες περιοχές φαίνονται βαθύτερες και πιο σκοτεινές, ενώ άλλες εμφανίζουν φωτεινά αντανάκλασεις που υποδηλώνουν την ήπια κίνηση του ρεύματος.

Η κυματιστή μορφή του ρεύματος εισάγει δυναμισμό και αντίθεση με την ισχυρή οριζόντια δομή της γέφυρας. Το νερό αντιπροσωπεύει τη διαρκή αλλαγή, ενώ η πέτρα συμβολίζει σταθερότητα και μόνιμη παρουσία. Αυτή η σχέση μεταξύ των δύο στοιχείων προσφέρει ένα ιδιαίτερο νόημα στη σκηνή: ο ποταμός συνεχίζει τη διαδρομή του κάτω από μια κατασκευή που παρακολουθεί τη διέλευση του εδώ και πολύ καιρό. Η ένωση αρχιτεκτονικής και φύσης μεταδίδει ένα αίσθημα ιστορικής συνέχεια και αρμονίας.

Συνολικά, αυτός ο πίνακας αντιπροσωπεύει ένα αγροτικό τοπίο μεγάλης ηρεμίας, στο οποίο μια αρχαία γέφυρα από πέτρα ενώνει τα δύο όχια ενός ποταμού στα πόδια ενός μεγάλου βουνού. Η γήινη αρχιτεκτονική, οι κατασκευές του βάθους, η άφθονη βλάστηση και το ήρεμο νερό σχηματίζουν μια σκηνή γεμάτη ισορροπία, ιστορία και ήσυχη ζωή. Η γέφυρα συμβολίζει τη σύνδεση και τη μόνιμη παρουσία, ενώ ο ποταμός θυμίζει το συνεχές πέρασμα του χρόνου. Το βουνό και ο ουρανός διευρύνουν τον ορίζοντα και περιβάλλουν το μέρος με μια φωτεινή ατμόσφαιρα, μετατρέποντας το έργο σε μια γιορτή αρμονικής συνύπαρξης μεταξύ φύσης, μνήμης και ανθρώπινης παρουσίας.