Joan Canós (1928) - Parc de la Ciutadella

Η Pictura Galeria παρουσιάζει αυτό το Magnífico έργο τέχνης που ανήκει στον Joan Canós, το οποίο απεικονίζει δύο βάρκες που πλέουν απέναντι σε ένα κτίριο με τρούλο, περιτριγυρισμένο από δέντρα και φοίνικες, ως σύμβολο ηρεμίας, μνήμης, ταξιδιού και αρμονίας. Το έργο ξεχωρίζει για την άψογη τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 45x55x2 cm.
· Λιέο σε καμβά υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο δεξί γωνιακό σημείο του έργου.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του Lot.

Το έργο θα συσκευαστεί με επαγγελματικό τρόπο από έναν εμπειρογνώμονα του IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιείται από την Correos ή GLS με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια ήρεμη σκηνή δίπλα σε μια λιμνούλα ή ποτάμι με ήρεμα νερά, όπου δύο μικρές βάρκες προχωρούν αργά μπροστά σε ένα κομψό κτίριο που φέρει ένα μεγάλο τρούλο. Η βλάστηση περιβάλλει την αρχιτεκτονική και καταλαμβάνει ένα καλό μέρος της σύνθεσης με φοίνικες, πυκνά δέντρα και κλάδους που εκτείνονται πάνω από το νερό. Στο πρώτο επίπεδο, τα πλοιάρια και οι επιβάτες τους εισάγουν μια διακριτή ανθρώπινη παρουσία, ενώ οι αντανακλάσεις των κτιρίων και των δέντρων αναμειγνύονται στην επιφάνεια. Το τοπίο μεταδίδει ηρεμία, ισορροπία και αίσθηση ανάπαυλας, σαν ο χρόνος να είχε παγώσει σε μια λαμπρή απογευματινή ώρα.

Το νερό καταλαμβάνει ολόκληρη την κάτω ζώνη και λειτουργεί ως μεγάλη επιφάνεια αντανακλάσεων. Κυριαρχούν οι γκριζοπράσινες αποχρώσεις, απαλές μπλε, λευκά, βιολετί και μικροί καφέ τόνοι. Η επιφάνεια φαίνεται ήρεμη, αν και πολλές οριζόντιες γραμμές προμηνύουν ελαφριές ρεύσεις και την κίνηση που προέρχεται από τα κουπιά. Αυτή η απαλότητα επιτρέπει στις βάρκες να προχωρούν χωρίς να διαταράσσουν τη συνολική γαλήνη.

Στο αριστερό, πρώτο επίπεδο βρίσκεται η μεγαλύτερη βάρκα. το hull είναι μακρύ και στενό, με μια γαλάζια λωρίδα που διατρέχει το επάνω μέρος. Τα λευκά, γκρι και μικροί βιολετί τόνοι ορίζουν τον όγκο της. Η βάρκα προσανατολίζεται οριζόντια και φαίνεται να προχωρά αργά προς τα αριστερά.

Μέσα σε αυτή τη βάρκα εμφανίζεται μια φιγούρα ενδεδυμένη με ένα κοστούμι κόκκινου χρώματος. Το σώμα της κλινεται ελαφρώς προς τα εμπρός και καταλαμβάνει το κέντρο του hull. Το κεφάλι και οι ώμοι διακρίνονται με σκουρόχρωμους και φωτεινούς τόνους. Παρότι τα χαρακτηριστικά δεν φαίνονται, η στάση της μεταδίδει ηρεμία.

Ένα μακρύ κουπί εκτείνεται από τη βάρκα προς το νερό. Η διαγώνιος γραμμή του φέρνει κίνηση και διακόπτει τη οριζόντια φύση τοπίου. Η σανίδα φαίνεται να βυθίζεται ομαλά, αφήνοντας μια μικρή μεταβολή στην επιφάνεια. Αυτή η κίνηση επιτρέπει να φανταστεί κανείς τον αργό και επαναλαμβανόμενο ρυθμό της πλοήγησης.

Η σκιά ή αντανάκλαση της βάρκας εμφανίζεται κάτω από αυτήν με μπλε, γκρι και σκούρους τόνους. Η μακριά της μορφή συγχωνεύεται με το νερό και δημιουργεί μια αίσθηση βάθος. Οι ακμές δεν ορίζονται πλήρως λόγω της κίνησης. Το πλοιάριο φαίνεται να αιωρείται με τεράστια ελαφρότητα.

Λίγο πιο πίσω βρίσκεται ένα δεύτερο βάρκα, προσανατολισμένη σχεδόν προς τα εμπρός. Το μικρότερο μέγεθος δείχνει ότι βρίσκεται σε μεγαλύτερη απόσταση. Το hull παρουσιάζει λευκούς, μπλε και γκρίζους τόνους, ενώ δύο σκοτεινές φιγούρες καταλαμβάνουν το εσωτερικό της. Το σκάφος προχωρά ευθεία προς τον θεατή ή προς το κέντρο της λίμνης.

Οι δύο άνθρωποι στη δεύτερη βάρκα φαίνονται πολύ κοντά. Τα κεφάλια τους διακρίνονται μέσω μικρών σκοτεινών μορφών και τα σώματά τους ενοποιούνται με το hull. Μία από αυτές φαίνεται να χειρίζεται τα κουπιά, ενώ η άλλη κάθεται. Αυτή η παρουσία προσφέρει μια διάσταση συντροφιάς και κοινής βόλτας.

Από τη δεύτερη βάρκα εκτείνονται δύο μακριά κουπιά προς τα δύο πλευρικά ένσημα. Οι διαγώνιες γραμμές διαρθρώνουν μια ανοιχτή και ισορροπημένη δομή. Οι λεπίδες αγγίζουν το νερό και υποδηλώνουν αργή κίνηση. Η συμμετρία των κουπιών αντιτίθεται με τη πλευρική θέση της πρώτης βάρκας.

Μεταξύ των δύο βαρών υπάρχει σημαντική απόσταση από καθαρό νερό. Αυτός ο χώρος αποφεύγει το επιφανειακό κορεσμό του πρώτου πλάνου και ενισχύει την ηρεμία. Οι βάρκες φαίνονται να ακολουθούν διαφορετικά μονοπάτια χωρίς να παρεμβαίνουν. Καθένα ζει το δικό του παρόν μέσα στον ίδιο τοπίο.

Το νερό συλλέγει πολλά αντανάκλασης από την απέναντι όχθη. Κοντά στο κέντρο εμφανίζονται λευκά, κίτρινα, πράσινα και βιολετιώδη που μπορεί να αντιστοιχούν στις προσόψεις και στις φοίνικες. Αυτά τα σχήματα κατεβαίνουν κάθετα και διασπώνται όταν αγγίζουν τα μικρά κύματα. Το αντανάκλασμα μεταμορφώνει την αρχιτεκτονική σε μια κινητή εικόνα.

Στα δεξιά, η επιφάνεια γίνεται σκοτεινότερη λόγω της σκιάς του μεγάλου δέντρου. Οι βαθιές πράσινες αποχρώσεις, μαύροι και καφέ συσσωρεύονται κοντά στην όχθη. Αυτή η ζώνη αντίκειται με τη σαφήνεια του κέντρου. Η σκιά δημιουργεί μια αίσθηση καταφυγίου και δροσιάς.

Η όχθη αντίθετα διαπερνά τη σύνθεση με μια οριζόντια γραμμή. Ένα φωτεινό περίγραμμα χωρίζει το νερό από τη βλάστηση και τα κτίρια. Οι τόνοι τους, μπεζ, λευκοί και ροδαλοί, υποδηλώνουν μια επιφάνεια φωτισμένη από τον ήλιο. Αυτή η ζώνη οργανώνει το τοπίο και ορίζει ένα όριο ανάμεσα στη φύση και την αρχιτεκτονική.

Πάνω στο περίπατο ευθυγραμμίζονται διάφορες φοίνικες. Οι υψηλοί, λεπτοί κορμοί ανεβαίνουν κάθετα και στηρίζουν κεφαλές ανοιχτές σε σχήμα βεντάλιας. Τα φύλλα συνδυάζουν σκούρα πράσινα, γαλαζωπά και μικρές αντανακλάσεις κίτρινου. Οι φοίνικες φέρνουν μια αίσθηση ζεστασιάς και κομψότητας.

Δύο φοίνικες που βρίσκονται κοντά στο κέντρο αριστερά ξεχωρίζουν ιδιαίτερα. Οι κορμοί τους επικαλύπτονται εν μέρει και σχηματίζουν μεγάλες φυτικές αστέρες. Οι σκοτεινοί κορμοί αντίκεινται με τη φωτεινή πρόσοψη που βρίσκεται πίσω. Αυτές οι μορφές πλαισιώνουν το κεντρικό τμήμα του κτιρίου.

Οι φοίνικες δημιουργούν μετάβαση μεταξύ του νερού και της αρχιτεκτονικής. Τα αντανάκλαδά τους κατεβαίνουν προς τη λίμνη με κηλίδες κάθετες σε αποχρώσεις σκοτεινές. Ταυτόχρονα, οι κορμοί τους ανοίγουν προς τον ουρανό. Συνδέουν οπτικά το κάτω μέρος με το πάνω μέρος.

Στα αριστερά εμφανίζεται μια μάζα δέντρων και θάμνων. Τα σκούρα πράσινα αναμειγνύονται με γκρι και γαλαζωπά τόνους. Μερικά από τα στέμματα είναι σφαιρικά, ενώ άλλα έχουν πιο άνισες μορφές. Αυτή η βλάστηση καλύπτει εν μέρει τις κατασκευές και μαλακώνει τις γραμμές τους.

Στο κέντρο υψώνεται το κύριο κτίριο. η όψη του κτιρίου φέρει τόνους μπεζ, ροζ, γκρίζους και καφέ. Κάποια σκοτεινά παράθυρα διανέμονται ομοιόμορφα και επιτρέπουν τον αναγνωρισμό διαφόρων επιπέδων. Η αρχιτεκτονική έχει μια ματανολητική χαρακτήρα, αλλά εναρμονίζεται με το τοπίο.

Το μπροστινό μέρος του κτιρίου παρουσιάζει μια κεκλιμένη στέγη σε αποχρώσεις πορτοκαλί, γήινες και καφέ. Στο κέντρο ανοίγει μια μικρή τριγωνική δομή που θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε ένα παράθυρο ή σε ένα fronton. Αυτή η μορφή κατευθύνει το βλέμμα προς την cúpula που βρίσκεται πίσω. Η στέγη προσθέτει ζεστασιά στο σύνολο.

Ένα ανοιχτό πεδίο εκτείνεται αριστερά του μετώπου. Πολλά ψηλά και στενά παράθυρα εναλλάσσονται δίπλα στις φοίνικες. Τα σκούρα τους περιγράμματα δημιουργούν ένα ρυθμικό κατακόρυφο τόνο. Το φως μοιάζει να φτάνει απευθείας σε αυτό το μέρος του κτιρίου.

Δεξιά, η πρόσοψη λαμβάνει ροζ και καφέ αποχρώσεις. Δύο σκοτεινά παράθυρα εμφανίζονται μερικώς κρυμμένα από τα στεφάνια των δέντρων. Η βλάστηση εισβάλλει οπτικά στην αρχιτεκτονική. Αυτή η σχέση μεταφέρει την αίσθηση ενός κτιρίου που περιβάλλεται από ένα αρχαίο πάρκο.

Πίσω από τις στέγες υψώνεται μια μεγάλη τρούλος. Το σχήμα της κυκλικής διάπλασης καταλαμβάνει το κέντρο του πάνω μέρους και γίνεται το κύριο αρχιτεκτονικό σημείο αναφοράς. Οι γκρι, λευκοί, κίτρινοι και βιολετιώδεις αποχρώσεις κατανέμονται σε ευρείς τομείς που μαρτυρούν τη δομή της. Η τρούλος κόβεται με σαφήνεια στο φόντο του ουρανού.

Στη βάση της τρούλλας εμφανίζεται μια σκούρα οριζόντια ζώνη. Αυτή η γραμμή σηματοδοτεί τη μετάβαση μεταξύ του σώματος του κτιρίου και της στέγης. Οι μικρές διαφορές χρώματος επιτρέπουν την αντίληψη του όγκου. Η κατασκευή μεταδίδει σταθερότητα και μεγαλείο.

Στην πάνω μεριά βρίσκεται μια μικρή φέρον ή πύργος κωνικός. Διαφόρων σκοτεινών ανοιγμάτων καταλαμβάνουν γύρω από το σώμα του και ένα κυκλικό κάλυμμα το στεφανώνει. Η κάθετη διάσταση επεκτείνει το κτίριο προς τον ουρανό. Αυτό το φινίρισμα προσδίδει κομψότητα και μετατρέπει τη γούπα σε σημείο αναφοράς.

Η τρούλος μπορεί να ανήκει σε εκκλησία, περίπτερο, παλάτι ή δημόσιο κτίριο. Η ακριβής της λειτουργία δεν είναι ουσιώδης για την κατανόηση της σκηνής. Το σημαντικό είναι η ήρεμη και μονοumental παρουσία της. Η αρχιτεκτονική φαίνεται να παρατηρεί την ήρεμη κίνηση των βαρκών.

Στη δεξιά πλευρά εκτείνεται ένα μεγάλο δέντρο με εκτεταμένα κλαδιά. Ο κορμός του ανεβαίνει από το άκρο και διακλαδίζεται σε πολυάριθμα κλαδιά που διαπερνούν την κορυφή. Οι βαθιές πράσινες, γκρι, μαύρες και γαλαζωπές αποχρώσεις διαμορφώνουν μια πυκνή κόψη. Το δέντρο λειτουργεί ως φυσικό πλαίσιο.

Κάποια κλαδιά προχωρούν οριζόντια προς την τρούλο και τον ουρανό. Οι λεπτές και σκοτεινές μορφές τους κόβονται πάνω από τα σύννεφα. Αυτή η κατεύθυνση οδηγεί το βλέμμα προς το κεντρικό κτίριο. Το δέντρο φαίνεται να λυγίζει πάνω από το νερό και να προστατεύει την όχθη.

Η δεξιά βλάστηση είναι ιδιαίτερα πλούσια στην κάτω ζώνη. Θάμνοι, φύλλα και κλαδιά ομαδοποιούνται σχηματίζοντας μια σκούρα μάζα που φτάνει μέχρι το χείλος του ποταμού. Οι κιτρινοπράσινες αποχρώσεις εισάγουν μικρές λάμψεις φωτός. Αυτή η ζώνη εξισορροπεί το άνοιγμα του νερού.

Ανάμεσα στα φύλλα εμφανίζονται κενά μέσα στα οποία διακρίνονται θραύσματα αρχιτεκτονικής και περιπάτου. Αυτή η επικάλυψη δημιουργεί βάθος. Ο θεατής αισθάνεται ότι παρατηρεί τη σκηνή από μια ζώνη που προστατεύεται από τα δέντρα. Η κοντινή βλάστηση αυξάνει την οικειότητα.

Ο ουρανός καταλαμβάνει μια ευρεία ανώτερη ζώνη και παρουσιάζει ένα ανοιχτό και φωτεινό μπλε. Μεγάλα λευκά και γκριζωπά συννεφιάς κατανέμονται κυρίως προς τα αριστερά και το κέντρο. Οι μαλακοί τους περιγράμματα δημιουργούν μια ήρεμη ατμόσφαιρα. Το φως φαίνεται να αντιστοιχεί σε μια ευχάριστη και ελαφρώς μεταβαλλόμενη ημέρα.

Τα σύννεφα πίσω από την τρούλο τονίζουν το περίγραμμά της. Τα λευκά αναμειγνύονται με τα μπλε και μικρά βιολετιά. Η σαφήνεια του ουρανού αντιτίθεται στα σκούρα δέντρα. Αυτή η αντίθεση ενισχύει τη βαρύτητα και τη φωτεινότητα.

Η χρωματική γκάμα διατηρείται σε μια ήρεμη αρμονία. Τα πράσινα της βλάστησης κυριαρχούν στα περιθώρια, τα μπλε και γκρι συγκεντρώνονται στο νερό και τον ουρανό, και τα μπεζ και ροζ εμφανίζονται στην αρχιτεκτονική. Το κόκκινο της φιγούρας στην πρώτη βάρκα προσθέτει ένα μικρό ζεστό τονισμένο. Όλα τα χρώματα συνεισφέρουν στην γενική ισορροπία.

Η σύνθεση οργανώνεται σε τρία κύρια επίπεδα. Το νερό και οι βάρκες καταλαμβάνουν το πρώτο επίπεδο· η περίπατος, οι φοίνικες και το κτίριο form the zone medium; και ο ουρανός ολοκληρώνει το φόντο. Αυτή η ακολουθία δημιουργεί μεγάλη βάθος. Το βλέμμα προχωρεί φυσικά από τους χαρακτήρες μέχρι την τρούλο.

Οι δύο βάρκες προσφέρουν κίνηση χωρίς να διαταράξουν τη γαλήνη. Το νερό φαίνεται να ανταποκρίνεται ομαλά στην κίνηση των κουπιών. Δεν υπάρχει βιασύνη ή αναστάτωση. Η πλοήγηση μετατρέπεται σε δραστηριότητα θεάματος.

Η σκηνή μπορεί να αναπτυχθεί σε ένα αστικό πάρκο, έναν ιστορικό κήπο ή ένα περιβάλλον κοντά σε ένα μνημείο. Ο συνδυασμός νερού, βλάστησης και αρχιτεκτονικής δημιουργεί έναν χώρο σχεδιασμένο για ανάπαυση. Οι άνθρωποι φαίνονται να απολαμβάνουν μια βόλτα μακριά από τον θόρυβο. Το τοπίο μεταδίδει ευεξία.

Οι βάρκες μπορούν να ερμηνευθούν ως σύμβολα ταξιδιού και περάσματος του χρόνου. Προχωρούν αργά πάνω σε μια μεταβαλλόμενη επιφάνεια, αφήνοντας μικρά αποτυπώματα που σύντομα εξαφανίζονται. Κάθε σκάφος ακολουθεί τη δική του πορεία. Ωστόσο, και τα δύο μοιράζονται τον ίδιο χώρο και την ίδια γαλήνη.

Το νερό συμβολίζει τη σκέψη και τη μνήμη. Συλλέγει τις εικόνες του κτιρίου, των δέντρων και των ανθρώπων, αλλά τις μεταμορφώνει μέσα από την κίνηση. Τίποτα δεν αντικατοπτρίζεται με απόλυτα σταθερό τρόπο. Αυτή η ποιότητα θυμίζει ότι κάθε εμπειρία αλλάζει όταν μετατρέπεται σε ανάμνηση.

Η τρούλος αντιπροσωπεύει μόνιμη ύπαρξη, ιστορία και ανθρώπινη παρουσία. Η στιβαρή της αρχιτεκτονική έρχεται σε αντίθεση με τη ρευστότητα του νερού. Ενώ τα βάρκα προχωρούν και οι αντανάκλασεις μεταβάλλονται, το κτίριο παραμένει σταθερό. Αυτή η αντίθεση προσφέρει μια ποιητική διάσταση.

Τα δέντρα συμβολίζουν προστασία και συνέχεια. Περιβάλλουν το κτίριο, προσφέρούν σκιά και τα περιβάλλουν τη λίμνη. Η ανάπτυξή τους δείχνει πώς η φύση και η αρχιτεκτονική μπορούν να συνυποβιώσουν. Οι φοίνικες προσθέτουν αίσθηση κομψότητας και ζεστό κλίμα.

Η παρουσία αρκετών ανθρώπων στις βάρκες εισάγει μια σκέψη για τη συντροφικότητα. Το μονοειδές άτομο της αριστερής βάρκας αντιτίθεται με το ζευγάρι που βρίσκεται στο βάθος. Το ένα αντιπροσωπεύει ατομική περισυλλογή και το άλλο, κοινοβούλιο με εμπειρία. Και οι δύο τρόποι διέλευσης του νερού φαίνονται εξίσου έγκυροι.

Συνολικά, αυτός ο πίνακας αντιπροσωπεύει μια ήρεμη βόλτα με βάρκα πάνω σε νερά περιτριγυρισμένα από δέντρα και φοίνικες, απέναντι σε ένα κομψό κτίριο με έναν μεγάλο τρούλο. Οι βάρκες προσφέρουν κίνηση και ανθρώπινη παρουσία· το νερό συμβολίζει σκέψη και πέρασμα του χρόνου· η αρχιτεκτονική, μόνιμη και μνήμη· και η βλάστηση, προστασία και αρμονία. Οι αντανάκλασεις ενώνουν όλα τα στοιχεία και μετατρέπουν το τοπίο σε μια ήρεμη, φωτεινή και βαθιά στοχαστική σκηνή. Το έργο προσκαλεί να σταματήσεις, να παρακολουθήσεις και να απολαύσεις τη γαλήνη ενός κοινού στιγμιότυπου ανάμεσα στη φύση, την ιστορία και τη σύγχρονη ζωή.