Κηροπήγιο - Μπρούντζος

Αρχαία χάλκινη ή ορείχαλκινη χανουκιά (εβραϊκός κηροστάτης για τη γιορτή της Χανουκά) σε σχήμα λαδιού λύχνης, κατασκευασμένη στο παραδοσιακό Ανατολικοευρωπαϊκό στυλ.

Δύο Λέοντες του Ιούδα: Ένα παραδοσιακό εβραϊκό επικογραφικό σύμβολο που αντιπροσωπεύει τη δύναμη και τη βασιλική καταγωγή του Φυλής του Ιούδα· συνήθως εικονίζονται να φυλάσσουν και να στηρίζουν ιερά αντικείμενα.

Πλάκες των Δέκα Εντολών: Τοποθετημένες κεντρικά ανάμεσα στους λέοντες. Είναι χαραγμένα τα πρώτα γράμματα του εβραϊκού αλφαβήτου (από Άλεφ έως Γιοτ), μια συνήθης μέθοδος αναπαράστασης και αρίθμησης των εντολών στην εβραϊκή τέχνη.

Στέμμα (Κέτερ): Τοποθετημένο στην κορυφή πάνω από τις πλάκες, συμβολίζοντας το Στέμμα της Τορά ή τη Θεϊκή κυριαρχία.

Βάση με οκτώ υποδοχές: Στο πολύ κάτω βρίσκεται μια κλασική δεξαμενή σε σχήμα σιλουέτας «ψωμάκι» με οκτώ συνδεδεμένες υποδοχές· έπεφτε λάδι σε αυτές και τοποθετούνταν οι φλόγες/οφθαλμοί τους για να φωτίζονται κατά τις οκτώ μέρες της Χανουκά.

Shamash (βοηθητικό φως): Στην κορυφή του τόξου υπάρχει ένας ξεχωριστός δέκτης προορισμένος για το Shamash — το κερί ή το νημάτι που χρησιμοποιείται για το φώτισμα των άλλων λαμπτήρων.

Τέτοιες λαμπτήρες λαδιού που τοποθετούνται στον τοίχο ή σε τραπέζι παρασκευάζονταν με τεχνικές χύτευσης (συνήθως με χύτευση άμμου) στην Ανατολική Ευρώπη (όπως Πολωνία, Ουκρανία ή Γαλικία) στα τέλη του 19ου ή στις αρχές του 20ού αιώνα, και χρησιμοποιούνταν σε νοικοκυριά για τον εορτασμό της Γιορτής των Φώτων.

Όνομα: Χανουκιά από μπρούντζο
Περίοδος: Τέλη 19ου αιώνα ή αρχές 20ού αιώνα