Joan Canós (1928-2025) - Tarde de paseo

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το Magnífica έργο τέχνης που ανήκει στον Joan Canós, το οποίο απεικονίζει αρκετά άτομα να περπατούν σε έναν πυκνό και φωτεινό κήπο, ενώ nearing μια είσοδο που περιβάλλεται από δέντρα και λουλούδια. Το έργο διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική του και την υψηλή εικαστική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 46x55x2 εκ.
· Λιέ ολαιο σε καμβά χειρόγραφο από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του πλειστηρίου. Ψευδο-ψηφιακή απεικόνιση σε mockup καθοδηγητική· μπορεί να υπάρχουν διαφορές ως προς το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το πίνακα θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για τη διασφάλιση της προστασίας του. Η τιμή της αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και το ίδιο το μεταφορικό κόστος.
Η αποστολή θα γίνει μέσω ταχυδρομείου, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διεθνείς αποστολές διαθέσιμες.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας αποτυπώνει έναν κήπο περιποιημένο που οδηγεί προς μια επιβλητική είσοδο, περιτριγυρισμένη από άφθονο βλάστηση και δέντρα με μεγάλο ύψος. Διάφορα άτομα, μικρά σε σχέση με το περιβάλλον, διασχίζουν το μονοπάτι και προσεγγίζουν το φραγμό, προσδίδοντας κλίμακα και αίσθηση καθημερινής ζωής. Το βλέμμα προχωρεί από το πρώτο επίπεδο, όπου ο δρόμος απλώνεται κάτω από φώτα και σκιές, μέχρι τους κίονες κοκκινωποί που σηματοδοτούν την πρόσβαση στον κήπο. Η σκηνή μεταφέρει την εντύπωση ενός ευρύχωρου και ήρεμου τόπου, σχεδιασμένου για βόλτα και απόλαυση της φύσης.
Οι δέντρα κυριαρχούν στα πλαϊνά της σύνθεσης. Δεξιά, ένα φαρδύ και σκούρο κορμός ανεβαίνει μαζί με ένα πυκνό φύλλωμα που ρίχνει σκιά πάνω στο μονοπάτι· αριστερά, τα κλαδιά και τα φύλλα διαμορφώνουν ένα πιο ακανόνιστο φυτικό πλαίσιο, που αφήνει να φανεί ορισμένα φωτεινά ανοίγματα. Οι διάφορες αποχρώσεις του πράσινου, από βαθιές και σκιασμένες μέχρι πιο φρέσκες και λαμπερές, υποδεικνύουν τη ζούγκλα της βλάστησης και την ποικιλία των φυτών. Μεταξύ των φύλλων εμφανίζονται μικροί φωτεινές αστραπές που μπορεί να είναι αντανακλάσεις φωτός φιλτραρισμένο μέσα από τα στέμματα.
Στο κέντρο του φόντου ξεχωρίζει μια είσοδος με κίονες σε ζεστούς τόνους και ένα γαλάζιο φράγμα. Τα αρχιτεκτονικά στοιχεία, μερικώς περικυκλωμένα από τη βλάστηση, προσφέρουν δομή στο σύνολο και δημιουργούν έναν τελικό προορισμό για το μονοπάτι. Κοντά στην είσοδο διακρίνονται μικρές ροζ και βιολέτες πινελιές, που μοιάζουν να αντιστοιχούν σε άνθη ή θάμνους σε άνθιση. Αυτές οι χρωματικές φωτιστικές πινελιές ζωντανεύουν τη σκηνή και αντιπαραθέτουν την επικράτηση των πράσινων, ταυτόχρονα δημιουργώντας την εικόνα ενός φροντισμένου κήπου γεμάτος γωνιές προς ανακάλυψη.
Το μονοπάτι καταλαμβάνει το κάτω μέρος του πίνακα και ανοίγει σε μια φωτεινή ζώνη που δέχεται άμεσα το φως. Οι σκιές που ρίχνονται από τα δέντρα σχεδιάζουν ακανόνιστες κηλίδες στο έδαφος, δημιουργώντας έναν οπτικό ρυθμό που συνοδεύει τη διαδρομή των φιγούρων. Σε ορισμένα σημεία, οι γήινες αποχρώσεις αναμειγνύονται με αχνές κίτρινες και γκρι, σαν το μονοπάτι να αλλάζει όψη ανάλογα με το φως που περνά μέσα από τα φύλλα. Η εναλλαγή ανάμεσα σε φωτισμένες περιοχές και σκιασμένες γωνιές προσθέτει βάθος και ενισχύει την αίσθηση ότι βρισκόμαστε σε έναν φυσικό χώρο, περιτριγυρισμένο από φρεσκάδα δέντρων.
Γενικά, ο πίνακας evokes μια ήσυχη μέρα σε έναν κήπο ή σε ένα πάρκο, όπου διάφορα άτομα απολαμβάνουν μια βόλτα ανάμεσα σε δέντρα, λουλούδια και φωτιζόμενα μονοπάτια. Η σύνθεση συνδυάζει την οικειότητα των φιγούρων με την εκτεταμένη φύση του περιβάλλοντος, και χρησιμοποιεί την είσοδο στο βάθος ως πρόσκληση να συνεχίσει κανείς τη διαδρομή. Το φως που φιλτράρεται, η πλούσια βλάστηση και οι χρωματικές πινελιές δημιουργούν μια ήρεμη και φιλόξενη ατμόσφαιρα, κατάλληλη για ένα μέρος όπου σταματάς, περπατάς αργά και απολαμβάνεις το τοπίο.