Κορνίζα - Ξύλο

Ξύλινο πλαίσιο με επίχρυση καμινάδα σε κιβωτιοειδή μορφή που χρονολογείται στα τέλη του 18ου – αρχές του 19ου αιώνα, χαρακτηρίζεται από προφίλ μόντανο και επίχριση χρυσού με ίχνη φθοράς και προετοιμασία κάτω από κόκκινο μπόλο. Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της μορφής και τις τεχνικές λεπτομέρειες ορατές από τη φθορά της επιφάνειας, αποδίδεται σε παραγωγή της Κεντρικής Ιταλίας, πολύ πιθανώς περιοχής Ρώμης ή Τοσκάνης. 1750–1790 (Κεφάλαιο Νεοπλατωνισμού). Πρόκειται για εξέλιξη του γνωστού πλαισίου «Salvator Rosa» (γνωστό και ως Maratta), εμπλουτισμένο με προφίλ “κασετίνας” μόντανο. Η ευθύτητα των λοξών γουλών και η πλήρης απουσία λαξευμένων ανθισημάτων ή βικτωριανών περίπλοκων διακοσμήσεων δηλώνουν τη μετάβαση προς το λιτό και γεωμετρικό γούστο τέλους του έβδομης δεκαετίας του 18ου αιώνα. Αυτό το ομαλό σχήμα, εναλλάξ με γούλες και μικρούς κορδονίσκους, ήταν το αγαπημένο μοντέλο των ρωμαϊκών και φλωρεντινών εργαστηρίων για να περιβάλλει μεγάλα τοπία, μυθολογικές σκηνές ή προσωπογραφίες εποχής. Η χρυσή επικάλυψη με χρυσό ολκής εφαρμόστηκε με γυαλί σε επίχρυση προετοιμασία γύψου και πορφυρός ερυθρός μόλο. Ο κόκκινος μόλος εμφανίζεται καθαρά κατά μήκος των εξωτερικών ακμών και στις ανάγλυφοι επιφάνειες όπου το χρυσό έχει φθαρεί λόγω του χρόνου και των καθαρισμών. Αυτή η θερμή προετοιμασία και ο τόνος της χρυσοχρωμίας είναι χαρακτηριστικά της Ιταλίας του 18ου αιώνα. Παρακαλούνται οι δυνητικοί αγοραστές να μελετήσουν προσεκτικά τις φωτογραφίες ώστε να αποφύγουν παραπόνους και αντιρρήσεις.