Δυτικά Ασιατικά Μπρούντζος Διακοσμητικό καρφί με διάτρητο φινιάλ σε σχήμα σπειροειδούς άξονα - 13 cm

Ένα αρχαίο ορειχάλκινο καρφί dress από τον Ορειχλάσινο Δύο της Λουριστάν; συγκαταλέγεται στην μεταλλουργική παράδοση της Ύστερης Εποχής του Χάλυβα (Iron Age) της Δυτικής Ιρανίας.

Το καρφί φέρει μακρύ, λεπτό άξονα, ο οποίος υπερτερίζεται από ένα προσεκτικά διαμορφωμένο τελικό μοτίβο, αποτελούμενο από διάφορα κυλινδρικά και στρογγυλεμένα στοιχεία.

Η ανώτατη ενότητα τελειώνει σε μια λεία στρογγυλεμένη ημισφαιρική μπιέλα. Κάτω από αυτήν, μια διαδοχή ανεβασμένων κυκλικών ακκορντωμάτων, προεξέχουσες κολάρες και στενές περιοριστικές εγκοπές δημιουργεί ένα διακριτικό γεωμετρικό προφίλ.

Οι διαφορετικές αναλογίες αυτών των στοιχείων δίνουν στο τελικό ένα ελκυστικό αρχιτεκτονικό αισθητικό χαρακτήρα.

Κάτω από το διακοσμητικό κεφάλι, ο ορείχαλκος συνεχίζει σε έναν μακρύ, λεπτό άξονα που κωνίζεται προς το κατώτερο άκρο του.

Ένα μικρό παρατεταμένο άνοιγμα είναι ορατό στο ανώτερο μέρος του άξονα. Οι οπές σε αρχαία καρφιά ενδύματος θα μπορούσαν μερικές φορές να χωρούν στερέωσης σκοινιών ή άλλους μηχανισμούς στήριξης, αν και ο αρχικός σκοπός αυτής της συγκεκριμένης οπής δεν μπορεί να εξακριβωθεί με βεβαιότητα.

Πολιτισμικό Πλαίσιο και Χρονολόγηση

Τα ορείχαλκινα καρφιά ενδύματος και διακοσμητικά καρφιά ανήκουν ανάμεσα στα χαρακτηριστικά προσωπικά αξεσουάρ που συνδέονται με τους πολιτισμούς της Ύστερης Εποχής του Σιδήρου της Λουριστάν, στις ορεινές περιοχές των Ζαγράς της Δυτικής Ιρανίας.

Κατά τη διάρκεια της ύστερης δεύτερης και αρχής της πρώτης χιλιετίας π.Χ., η περιοχή ανέπτυξε μια διακριτή παράδοση κατεργασίας χαλκού που περιελάμβανε όπλα, εξοπλισμό αλόγων, προσωπικά διακοσμητικά και τελετουργικά αντικείμενα.

Τα καρφιά ενδύματος εξυπηρετούσαν πρακτικούς και διακοσμητικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένου του στερέωσης ενδυμάτων και της διακόσμησης των ρούχων.

Τα τελικά τους συχνά κοσμούσαν με καλούπια δαχτυλίδια, γεωμετρικές προβολές και περιστασιακά φιλικές διακοσμήσεις.

Η παρούσα περίπτωση διακρίνεται από το προσεκτικά προφιλραρισμένο τελικό μοτίβο και τον μακρύ άξονα.

Με βάση την τυπολογική θεώρηση, προτείνεται απόδοση στην Ύστερη Εποχή Σιδήρου της Λουριστάν, πιθανώς περίπου 900–600 π.Χ. Μια πιο ακριβής χρονολόγηση δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς αρχαιολογικό πλαίσιο.

Κατάσταση

Αρχαία κατάσταση με χαρακτηριστική πράσινη πατίνα.

Ο ορείχαλκος παρουσιάζει εμφανή πράσινη προς σκούρα πράσινη πατίνα, με περιοχές καφέ διάβρωσης, γήινα ιζήματα και ανωμαλίες στην επιφάνεια.

Η επιμελημένα διαμορφωμένη κεφαλή διατηρείται καλά, με τους προεξέχοντες δακτυλίους και τις κυβικοειδείς ενότητες να διατηρούνται σαφώς.

Ένα παρατεταμένο άνοιγμα με άνισες ακμές είναι ορατό στο ανώτερο τμήμα του άξονα.

Ο άξονας δείχνει φθορά λόγω ηλικίας, τοπική διάβρωση και μικρές ανωμαλίες.

Ενδέχεται να υπάρχουν κατάλοιπα κόλλας στο αντικείμενο.

Παρακαλούμε εξετάστε προσεκτικά όλες τις φωτογραφίες, καθώς συνιστούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής της κατάστασης.

Προέλευση

Παλαιότερα στην Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία.

Αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια των εκτενών ταξιδιών των συλλεκτών μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώνεται στη Γερμανία από το 1970 μέσω ιστορικών φωτογραφιών της οικογενειακής κατοικίας και στη συνέχεια παρέμεινε σε συνεχή οικογενειακή κατοχή.

Τα αντικείμενα αποκτήθηκαν ιδιωτικά κατά τη διάρκεια των ταξιδιών των συλλεκτών. Όπως ήταν συνηθισμένο για ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και 1960, τα αποδεικτικά αγοράς ή τιμολόγια συνήθως δεν εκδίδονταν ούτε ζητούνταν.

Ιστορικές φωτογραφίες και βιογραφική τεκμηρίωση που αφορούν τη Συλλογή Dammann είναι διαθέσιμες και υποστηρίζουν τη μακρόχρονη προέλευση της συλλογής.