Stefan Pelmus (1949) - TOTEM

Στο Totem (1969), ο Ștefan Pelmuș προσκαλεί τον θεατή σε έναν κόσμο όπου η εικόνα γίνεται σύμβολο, και το σύμβολο γίνεται πέρασμα προς το άγνωστο. Εκτελεσμένο σε λάδι πάνω σε ξύλο σανίδας, το έργο ανήκει στο βαθιά προσωπικό οπτικό σύμπαν του καλλιτέχνη, όπου αρχαϊκά σημάδια, πνευματικές αναφορές και προγονικά μοτίβα συγκλίνουν σε μια αινιγματική και εξαιρετικά ποιητική γλώσσα.

Η τοτεμική απεικόνιση του Pelmuș φαίνεται να ανήκει σε μια εποχή πέρα από τη χρονολογία—ένας κόσμος αρχαίων αναμνήσεων, αφανείς συνδέσεις και κόσμοι που μένουν απλώς μακριά από τα όρια της λογικής. Τα σύμβολά του δεν περιγράφουν απλώς· προτείνουν, εξάπτουν τη σκέψη και προσκαλούν στη στοχασμό, όπως θραύσματα από ένα ξεχασμένο χειρόγραφο που περιμένει να αποκρυπτογραφηθεί.

Υπάρχει κάτι βαθιά συγκινητικό σε αυτή τη συνάντηση. Το έργο μιλά ήσυχα για τη διαρκή αναζήτηση της ανθρωπότητας για νόημα, αίσθημα του ανήκειν και υπέρβαση, ανοίγοντας έναν χώρο προβληματισμού στον οποίο το οικείο δίνει τη θέση του στο μυστήριο.

Πέρα από μια εικόνα, το Totem γίνεται μια εσωτερική πορεία: μια ματιά σε έναν προγονικό κόσμο, ταυτόχρονα μυστηριώδη και παράξενα οικείο, όπου το ορατό και το αόρατο φαίνονται να αγγίζονται.