Luis Fernández López (1900-1973) - Le chat

LUIS FERNÁNDEZ LÓPEZ

Oviedo, 1900 – Παρίσι, 1973

Le Chat

Λιθογραφία σε καμβά
46 × 33 εκ
Υπογεγραμμένο στη γωνία κάτω δεξιά.

Έργο με ισχυρή εκφραστική δύναμη του Luis Fernández López, μία από τις πιο ιδιαίτερες προσωπικότητες του ισπανικού εξπρεσιονισμού του 20ού αιώνα και της λεγόμενης Σχολής του Παρισιού. Εγκατεστημένος στο Παρίσι από το 1924, ο Fernández ήρθε σε επαφή με τα κύρια ρεύματα της ευρωπαϊκής μοντερνικότητας, εξελισσόμενος από τον καθαρό ύφος και την γεωμετρική αφηρημένη πρακτική toward το σουρεαλισμό και, κατόπιν, προς έναν ε figurativa ζωγραφική βαθιά προσωπική, λιτή και εξαιρετικά ψυχική ένταση. Το Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπιλμπάο διασώζει και τεκμηριώνει ευρύτατα το έργο του και επιβεβαιώνει την ύπαρξη του καταλόγου με λογική επεξήγηση πινάκων, σχεδίων, χαρακτικών και γλυπτών 1900–1973, ο οποίος δημοσιεύθηκε το 2010 από το Ίδρυμα Azcona και το Μουσείο Καλών Τεχνών της Αστуриς.

Έργο με σημαντική τεκμηρίωση και προέλευση

Το πίνακας συνοδεύεται από πιστοποιητικό χρονολογημένο στο Παρίσι στις 8 Ιουνίου 1999, υπογεγραμμένο από τον Cyrille Cohen, Commissaire-Priseur, ο οποίος εκπροσωπεί το οίκο S.C.P. Calmels–Chambre–Cohen, 12 rue Rossini, Παρίσι. Στο εν λόγω έγγραφο προσδιορίζεται ρητά το έργο ως:

Luis Fernández, Le Chat, oil on canvas, υπογεγραμμένο δεξιά κάτω, 46 × 33 εκ.

Το πιστοποιητικό επισημαίνει επιπλέον ότι το έργο είχε παρουσιαστεί ως προς. 47 στην δημοπρασία Art Moderne et Contemporain που διεξήχθη στο Drouot-Richelieu, Παρίσι, στις 12 Απριλίου 1999.

Στην εν λόγω πώληση το έργο ξεκίνησε με εκτίμηση 60.000–80.000 γαλλικά φράγκα και έφθασε σε τελική τιμή 100.000 FRF, ισοδύναμη με 15.245 €, ξεπερνώντας σαφώς τη χαμηλή εκτίμηση. Αυτή η προέλευση από γαλλικό δημοπρατήριο συνιστά ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο στην ιστορία του κομματιού.

Προέλευση:
Calmels–Chambre–Cohen, Hôtel Drouot-Richelieu, Παρίσι.
Art Moderne et Contemporain, 12 Απριλίου 1999, Lot 47.
Remate: 100.000 FRF / 15.245 €.
Ιδιωτική συλλογή από το 1999.

Τεκμηρίωση: πιστοποιητικό Cyrille Cohen, Commissaire-Priseur, Παρίσι, ημερομηνία 8 Ιουνίου 1999· τεκμηρίωση και εικόνα της δημοπρασίας του 1999· βιβλιογραφία σχετικά με τον καταλόγου λογικής επεξήγησης του Luis Fernández.

Για να επιβεβαιώσω στο καταλόγο δημοπρασίας ότι αυτό το συγκεκριμένο αντίτυπο «εμπίπτει στον κατάλογο επεξήγησης», θα προσέθετα τον αριθμό καταλόγου και τη σελίδα ακριβώς αν τα έχετε. Η φωτογραφία που μου στείλατε αποδεικνύει την ύπαρξη του καταλόγου επεξήγησης, αλλά δεν δείχνει ακόμα τη σελίδα όπου εμφανίζεται Le Chat. Με αυτή τη σελίδα μπορούμε να το μετατρέψουμε σε ακλόνητη βιβλιογραφική αναφορά.

Luis Fernández και Picasso

Η σημασία του Fernández μέσα από τη ζωγραφική της ευρωπαϊκής γενιάς του συνδέεται επίσης με τη στενή καλλιτεχνική σχέση με τον Pablo Picasso, τον οποίο γνώρισε στο Παρίσι το 1934. Δεν πρόκειται απλώς για μια συγκυριακή σχέση: ο Fernández παρουσίαζε έργα στον Picasso για να μάθει τη γνώμη του και η τεκμηρίωση που διασώζει το Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπιλμπάο αποτυπώνει τη εξαιρετική εντύπωση που προκαλούσε στο ίδιο. Σε μια περίπτωση ο Picasso είπε ότι τα ζωγραφικά του τον μαγεύουν και τα κοιτούσε συνεχώς, ακριβώς λόγω της δυσκολίας να κατανοήσει πώς έγιναν.

Αυτή η σχέση τοποθετεί τον Fernández στον πνευματικό πυρήνα της παρισινής προχειρότητας. Το έργο του, ωστόσο, διατήρησε πάντα μια ανεξάρτητη προσωπικότητα: αργή, αυστηρή ζωγραφική, με εξαιρετικά μελετημένη εκτέλεση και απόμακρη από οποιαδήποτε μαζική εμπορική παραγωγή.

Le Chat

Στο Le Chat ο καλλιτέχνης μετατρέπει ένα φαινομενικά οικιακό θέμα σε μια ανήσυχη και μεγαλοπρεπή εικόνα. Η γάτα καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρη την επιφάνεια του καμβά, χτισμένη με ευρείες πινελιές, επικαλύψεις ύλης και ισχυρές αντιθέσεις πράσινων, ώχρων, μαύρων, λευκών και γης. Οι μεγάλες κίτρινες ματιές και η σκόπιμη παραμόρφωση του προσώπου δημιουργούν αυτό το μείγμα έλξης και ξενιτιάς χαρακτηριστικό της φάσης της φιγούρας του Fernández.

Η σύνθεση αποδεικνύει την ικανότητά του να μετατρέπει την πραγματικότητα χωρίς να την εγκαταλείπει, κάτι που ακριβώς προκάλεσε την εντύπωση του Picasso. Το σχήμα φαίνεται να προέρχεται από το σκοτεινό υπόβαθρο, ενώ η ύλη της ζωγραφικής, οι ανάστροφοι και το σχέδιο διαφεύγουν συνθέτοντας το ζώο σε μια παρουσία σχεδόν τοτεμική.

Από το μέγεθος, το θέμα, τη οπτική ισχύ και, κυρίως, την προέλευση του Παρισιού που τεκμηριώνεται, το πιστοποιητικό του 1999 και τη λογικά τεκμηριωμένη βιβλιογραφία του καλλιτέχνη, πρόκειται για ένα έργο εξαιρετικά ελκυστικό για συλλέκτες ισπανικής πρωτοποριακής ζωγραφικής και της Σχολής του Παρισιού.