René Magritte (1898-1967) - Un peu de l'âme des bandits





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143539 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
René Magritte, Un peu de l'âme des bandits, περιορισμένης έκδοσης λιθογραφία με σφραγίδα στην πέτρα και χειρόγραφη υπογραφή, 60 × 45 cm, παραχθείσα στο Βέλγιο στα έτη 2000–2010, αριθμημένη σε 275 αντίτυπα, σε καλή κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - χειρόγραφο υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation, πιάτο Rene Magritte υπογεγραμμένο
Λιθογραφία σε βελάμ BFK Rives.
Αριθμημένη / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένα στη στροφή
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Succession Magritte, επικυρωμένη με το τυφλό σφραγίσμα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό μάρμαρο και χειρόγραφο υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του νούμερου)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
René Magritte, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συνήθως αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της έντονης, σχεδόν αρχέγονης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζεται με ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το γυαλί του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν ακουμπά σε τίποτα· αιωρείται απλώς στο κέντρο της προβολής. Πάνω και γύρω από αυτή την αινιγματική σφαίρα, στιλιζαρισμένα συννεφάκια γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση τόσο οικειότητας όσο και βαθιάς αλλοφροσύνης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, αντικείμενο τέλειας Γεωμετρίας, αμφισβητεί τη βαρύτητα και το φυσικό περιβάλλον. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική ανορθολογική ατμόσφαιρα, αποτελώντας μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Magritte χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί κανείς και τη φύση της αναπαράστασης."
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - χειρόγραφο υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation, πιάτο Rene Magritte υπογεγραμμένο
Λιθογραφία σε βελάμ BFK Rives.
Αριθμημένη / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένα στη στροφή
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Succession Magritte, επικυρωμένη με το τυφλό σφραγίσμα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό μάρμαρο και χειρόγραφο υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του νούμερου)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
René Magritte, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συνήθως αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της έντονης, σχεδόν αρχέγονης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζεται με ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το γυαλί του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν ακουμπά σε τίποτα· αιωρείται απλώς στο κέντρο της προβολής. Πάνω και γύρω από αυτή την αινιγματική σφαίρα, στιλιζαρισμένα συννεφάκια γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση τόσο οικειότητας όσο και βαθιάς αλλοφροσύνης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, αντικείμενο τέλειας Γεωμετρίας, αμφισβητεί τη βαρύτητα και το φυσικό περιβάλλον. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική ανορθολογική ατμόσφαιρα, αποτελώντας μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Magritte χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί κανείς και τη φύση της αναπαράστασης."

