Jiayi Yu (2000) - A hug without reason I

Προσφέρω υπέροχο ψηφιακό prints περιορισμένης έκδοσης μόλις 15 αριθμημένων αντιτύπων (βλέπε πιστοποιητικό αυθεντικότητας μεταξύ των εικόνων). Το έργο με τίτλο «Ένα αγκάθι χωρίς λόγο Ι» του κινεζικού καλλιτέχνη Jiayi Yu έχει εκτυπωθεί σε αλουμίνιο και έτοιμο να κρεμαστεί στον τοίχο, χάρη στα μεταλλικά αγκύρια στο πίσω μέρος. Το έργο εκτέθηκε στην έκθεση LecceArredo και σε άλλες ομαδικές εκθέσεις στη Λέτσε.

Αυτό το έργο τέχνης αποτελεί έναν ζωντανό πίνακα-πλέγμα με 18 πάνελ που απεικονίζουν αφηρημένες ανθρωπόμορφες φιγούρες σε πράσινο και κιτρινο, σε μπλε, μωβ και κόκκινα φόντα. Κάθε πάνελ αφηγείται μια μοναδική ιστορία, με θέματα όπως η τεχνολογία, η έκφραση και ο εσωτερικός προβληματισμός. Οι φιγούρες ασχολούνται με διάφορες δραστηριότητες, όπως η επικοινωνία μέσω συσκευών, ο στοχασμός κάτω από μια φωτεινή σφαίρα και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Οι μεταβάσεις χρωμάτων, από τα ψυχρά μπλε στα ζεστά κόκκινα, υπογραμμίζουν μια συναισθηματική πορεία, ενώ οι απλοί γραμμικοί σχεδιασμοί τονίζουν την προσοχή στην ατμόσφαιρα και την αφήγηση παρά στα λεπτομερή στοιχεία. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι μια ακολουθία στην κάτω σειρά, όπου ένα άτομο παρακολουθείται από ένα άλλο ταυτόχρονα και ζωγραφίζεται, υποδηλώνοντας θέματα αυτοαντίληψης και δημιουργίας. Το έργο, τελικά, προσκρούει στους θεατές για να διερευνήσουν τη διασταύρωση ταυτότητας, σύνδεσης και πραγματικότητας, εμπλέκοντάς τους ενεργά χάρη στην τολμηρή παλέτα χρωμάτων και στο μινιμαλιστικό του σχέδιο.

Ο Jiayi είναι μια κινέζα καλλιτέχνις που γεννήθηκε το 2000 και διαμένει στο Λονδίνο. Εξειδικεύεται στην πειραματική ψηφιοποίηση ως μέσο έκφρασης. Σπούδασε στο London College of Communication (LCC) και στο Royal College of Art (RCA), όπου η πρακτική της εξελίχθηκε προς τη χρήση σάρωσης ως μέσο εξερεύνησης της αισθητηριακής επικάλυψης ανάμεσα στην αφή και την όραση στο πλαίσιο του ασιατικού LGBTQ. Διαχειριζόμενη το σαρωτή ως επέκταση του δέρματος, η Jiayi αποτυπώνει οικείες και απτικές ενέργειες που καλούν τους θεατές να πειραματιστούν με τα μόνιμα συναισθήματα της αφής μέσω της διαστρέβλωσης της όρασης. Τα έργα της έχουν παρουσιαστεί σε ομαδικές εκθέσεις, ιδιαίτερα στην Tate Modern, όπου ανέδειξαν την μοναδική προσέγγισή της στα ψηφιακά μέσα ως γέφυρα μεταξύ φυσικής παρουσίας και συναισθηματικής αντίκρουσης.