Αρχιτεκτονικό πάνελ από κόκκινο ψαμολίθο, σκαλισμένο και χαραγμένο, με ιχνίδες πολυχρωμίας - Mughal Empire (1526-1857)






Έχει πάνω από 25 χρόνια εμπειρίας στην ασιατική τέχνη και διηύθυνε γκαλερί.
119 € | ||
|---|---|---|
90 € | ||
1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143878 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Αρχιτεκτονικό πάνελ Μουγκάλ από κόκκινο ψαμμίτη με άνθος λωτού, Ρατζαστάν, Ινδία, στις αρχές του 18ου αιώνα
Αρχιτεκτονικό πάνελ από χαραγμένο και εγχάρακτο κόκκινο ψαμμίτη, αποδοσμένο στην παραγωγή του βορειοϊνδικού χώρου υπό Μουγκάλ επιρροή, πιθανώς Ραζαστάν, με χρονολογία στην πρώτη μισή του 18ου αιώνα. Η διακόσμηση, οργανωμένη σύμφωνα με μια αυστηρή γεωμετρική σύνθεση, κυριαρχείται στο κέντρο από ένα ανοιγμένο άνθος λωτού, στεγανομένο μέσα σε έναν ρόμβο και εγγραφόμενο σε ένα τετράγωνο πλαίσιο· στις τέσσερις γωνίες εμφανίζονται μερικά τμήματα φυτικών μοτίβων, επίσης συνδεόμενα με το λώτο, που ολοκληρώνουν με κομψή ισορροπία τη σύνθεση. Το έντυπο, καθαρό και βαθύ, εναλλάσσει λεία επιφάνειες, λεπτές εγχαράξεις παράλληλες και ανάγλυφες μεταβάσεις ικανές να δώσουν ρυθμό και δόνηση στο πέτρινο υλικό, σύμφωνα με μια διακοσμητική γλώσσα τυπική της Μουγκάλ αρχιτεκτονικής και των περιφερειακών της εκφράσεων. Το λώτο, αρχαίο ινδικό σήμα αθάνατης καθαρότητας, αναγέννησης και έκφρασης του θεϊκού, αναλαμβάνει σε αυτό το πλαίσιο μια διασταυρούμενη βαρύτητα: βαθιά ριζωμένο στην ινδοθρησκευτική κουλτούρα, υιοθετείται και ερμηνεύεται εκ νέου και στο διακοσμητικό ρεπερτόριο του ισλαμικού τέχνης της Ινδίας υπό Μουγκάλ επιρροή, όπου η φυσική μορφή υφίσταται οργάνωση γεωμετρική και συμβολική. Το πάνελ θα πρέπει αρχικά να ενσωματωθεί σε ένα ευρύτερο τοίχο-επικάλυμμα, ως στοιχείο δομικό μιας τοιχοποιίας, ενός βάθρου ή μιας εσωτερικής αρχιτεκτονικής διακόσμησης. Τα σημάδια κονιαμάτων φαίνονται κατά μήκος των ακμών και από την πίσω πλευρά, ενώ στο εμπρός πλευρό διατηρούνται υπολείμματα πολυχρωμίας, ιδιαίτερα εμφανή στους ανοιχτούς και πρασινωπούς τόνους, που μαρτυρούν ότι η επιφάνεια ήταν αρχικά πιο πλούσια σε χρωματική απόχρωση. Οι βουτιά, τα κενά και οι συσσώρευσεις που διατηρούνται δεν θίγουν την αναγνωσιμότητα του διακόσμου, αλλά αποδίδουν στο τεμάχιο την ισχυρή ταυτότητα της αρχιτεκτονικής της Ινδίας υπό Μουγκάλ επιρροή.
Ιστορία πωλητή
Αρχιτεκτονικό πάνελ Μουγκάλ από κόκκινο ψαμμίτη με άνθος λωτού, Ρατζαστάν, Ινδία, στις αρχές του 18ου αιώνα
Αρχιτεκτονικό πάνελ από χαραγμένο και εγχάρακτο κόκκινο ψαμμίτη, αποδοσμένο στην παραγωγή του βορειοϊνδικού χώρου υπό Μουγκάλ επιρροή, πιθανώς Ραζαστάν, με χρονολογία στην πρώτη μισή του 18ου αιώνα. Η διακόσμηση, οργανωμένη σύμφωνα με μια αυστηρή γεωμετρική σύνθεση, κυριαρχείται στο κέντρο από ένα ανοιγμένο άνθος λωτού, στεγανομένο μέσα σε έναν ρόμβο και εγγραφόμενο σε ένα τετράγωνο πλαίσιο· στις τέσσερις γωνίες εμφανίζονται μερικά τμήματα φυτικών μοτίβων, επίσης συνδεόμενα με το λώτο, που ολοκληρώνουν με κομψή ισορροπία τη σύνθεση. Το έντυπο, καθαρό και βαθύ, εναλλάσσει λεία επιφάνειες, λεπτές εγχαράξεις παράλληλες και ανάγλυφες μεταβάσεις ικανές να δώσουν ρυθμό και δόνηση στο πέτρινο υλικό, σύμφωνα με μια διακοσμητική γλώσσα τυπική της Μουγκάλ αρχιτεκτονικής και των περιφερειακών της εκφράσεων. Το λώτο, αρχαίο ινδικό σήμα αθάνατης καθαρότητας, αναγέννησης και έκφρασης του θεϊκού, αναλαμβάνει σε αυτό το πλαίσιο μια διασταυρούμενη βαρύτητα: βαθιά ριζωμένο στην ινδοθρησκευτική κουλτούρα, υιοθετείται και ερμηνεύεται εκ νέου και στο διακοσμητικό ρεπερτόριο του ισλαμικού τέχνης της Ινδίας υπό Μουγκάλ επιρροή, όπου η φυσική μορφή υφίσταται οργάνωση γεωμετρική και συμβολική. Το πάνελ θα πρέπει αρχικά να ενσωματωθεί σε ένα ευρύτερο τοίχο-επικάλυμμα, ως στοιχείο δομικό μιας τοιχοποιίας, ενός βάθρου ή μιας εσωτερικής αρχιτεκτονικής διακόσμησης. Τα σημάδια κονιαμάτων φαίνονται κατά μήκος των ακμών και από την πίσω πλευρά, ενώ στο εμπρός πλευρό διατηρούνται υπολείμματα πολυχρωμίας, ιδιαίτερα εμφανή στους ανοιχτούς και πρασινωπούς τόνους, που μαρτυρούν ότι η επιφάνεια ήταν αρχικά πιο πλούσια σε χρωματική απόχρωση. Οι βουτιά, τα κενά και οι συσσώρευσεις που διατηρούνται δεν θίγουν την αναγνωσιμότητα του διακόσμου, αλλά αποδίδουν στο τεμάχιο την ισχυρή ταυτότητα της αρχιτεκτονικής της Ινδίας υπό Μουγκάλ επιρροή.
