Anton Kaestner - #494 - S - " Earth ".

#494 - S - "Γη".
Μονοφυές έργο, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, άμεσα από το εργαστήριο στο Παρίσι.

Σπρέι ακρυλικό σε plexiglass 3mm (αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε αρκετές στρώσεις βαφής και/ή σπρέι, με γυαλιστερή απόδοση "glossy", κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, που είναι μοναδική.

Διαστάσεις : 8,7 ιντσών × 9,6 ιντσών × 0,12 ιντσών / 22 × 24,5 × 0,3 εκ. χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας πωλείται χωρίς πλαίσιο.
Κορνίζα ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ιντς 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 εκ.) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό γνησιότητας συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμήθηκε στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαριστός μου παππούς, ένας τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο αυτού που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειώσεις A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με έλκυσε η μη-ανθρωποκεντρική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια συμπάθεια για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου στην ύπαρξη του ανθρώπου, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήρθε αμέσως.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. wherever πήγαινα, βυθιζόμουν στην τοπική σκηνή τέχνης και engaged με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τη συνοχή με την επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιγά σιγά να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογισμού για μένα—ένας τρόπος να αποδράσω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρισκόμουν βαθιά ικανοποιημένος από τη ζωγραφική. Κάθε καινούργιο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσα από αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου ήθελα πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στην ζωγραφική. 'Εστησα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα τη δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistical CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: Ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά μπιχλιμπίδια και σπρέι σε πίσω όψη ανακυκλωμένου εξωσμένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” -ό,τιδήποτε πάει- για να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις καθρέφτες επιδράσεις που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση, που αντηχεί τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι πρόκληση και απελευθέρωση. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «απαράβατες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε “συναισθηματισμός” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε “ταχεία κατανάλωση” ούτε “διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή”, αλλά ευρύτερη συνείδηση και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη “ζωή στην καρδιά της ζωής”, το «le vif» όπως θα το έλεγε ο γάλλος μάστερ SF Αλαν Νταμαζιό.
Μέχρι και οι δικές μου δημιουργίες μπορεί να θυμίζουν τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του βιτρώ, ωστόσο παραμένουν σχεδόν εντελώς αφηρημένες. Επιπλέον, το plexiglass προσδίδει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, μαζί με τα κενά, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω η αντίθεση μεταξύ “λεπτομερειών για κοντινό θέαμα” και “απόσταση για ολόκληρο το θέαμα” να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν δικές τους εσωστρεφείς πορειές.
Δεν ισχυρίζομαι ότι γνωρίζω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικούς διαλόγους.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner.