Anton Kaestner - #438 - L - " Etretat ".

#438 - L - "Etretat".
Μοναδικό έργο, πρωτότυπη σύνθεση του Anton Kaestner, άμεσα από το εργοστάσιο στο Παρίσι.

Σπρέι ακρυλικού σε πλάκα πολυκρυστάλλου Plexiglas 3mm (αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο με γυαλιστερή απόδοση που θυμίζει την εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδική.

Διαστάσεις: Ίντσες 17,3 * 24,2 * 17,3 * 0,12 / 44 * 61,5 * 0,3 εκ. χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας αποστέλλεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 120€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πλούτο του πολιτισμού της πατρίδας μου. Η δημιουργία ήταν αξιόλογη στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακρινός μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, των οποίων η επιρροή φύτεψε τον σπόρο για το τι τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, κάνοντας πειράματα με countless ακρυλικά σε τετράδια A4 και αργότερα A3. Αρχικά με γοήτευσε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με την πάροδο του χρόνου, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την ασ Asia και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου εμπλούτισαν την αντίληψή μου, εκθέτοντας σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Ανεξάρτητα από το πού πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και engaged με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρόλο που επικεντρώθηκα στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρξε πάντα μέρος μου, αθόρυβα να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντα βίωνα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας χώρους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό Βιογραφικό

Η πρώτη ατομική έκθεση μου, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, επέδειξε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εκτοξευμένου Plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - οτιδήποτε χρησιμοποιείται για να διακόψει τη λογική!- να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα καθρέπτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το έργο τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω «αναπόφευκτες αναγκαίες» πτυχές, δηλαδή αυτά που πιθανότατα θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιγή και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου αποφασιστικά απλή. Ούτε “συναισθήματα” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε “ταχεία κατανάλωση” ούτε “νοηματοδότηση/νοητική κατοχή”, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση της “ζωής στην καρδιά της ζωής”, le vif όπως θα έλεγε ο γαλλικός μάστερς επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα ενός βιτρό, παραμένει σχεδόν απόλυτα αφηρημένο. Επιπλέον, ο πολυκρύσταλλος παρέχει στη ζωγραφική ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κάποιος να ιδεί τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο αλληλεπιδραστικός φωτισμός, το χρώμα και η υφή, και τα missing parts απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παίξιμο ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για το κοντινό» & «πτήση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρεφή πορεία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη διαρκή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περισσότερο τι μπορώ να πετύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι ένα καθημερινό επάγγελμα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικούς διαλόγους.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπετε».

Anton Kaestner