Anton Kaestner - #491 - S - " Light ".

#491 - S - "Φως".
Μονογραμμικό έργο, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, κατευθείαν από το γαλλικό στούντιο.

Σπρέι ακρυλικού σε δίσκο γυαλιού 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για αυθεντικό έργο που ζωγραφίστηκε σε πολλές στρώσεις βαφής και/ή σπρέι, όπου το γυαλιστερό αποτέλεσμα "glossy", παρόμοιο με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 12,6 × 9,1 × 0,12 / 32 × 23 × 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Κορνίζα καλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από τη Γενεύη, Ελβετία, που εδρεύει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και πλούτο της πολιτιστικής κληρονομιάς της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάται στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για αυτό που στο τέλος θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε ζωγραφική σε τετράδια A4 και αργότερα A3. Αρχικά με παρέσχε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ λογαριάζω τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια κλίση προς πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, το μονοπάτι προς το πραγματικά να γίνεις καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσο.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή καριέρα στον επιχειρηματικό χώρο που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, στην Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύναν την προοπτική μου, exposίζοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγα, εμβάθυνα στον τοπικό κόσμο της τέχνης και αλληλεπίδρασα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρόλο που η εστίαση μου ήταν στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη πάντα αποτελούσε κομμάτι μου, ήσυχα να simmer κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα—ένας τρόπος να απελευθερωθώ από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό μου εαυτό.
Επίσης πάντα έχω βρει τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναστοχαστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στην ζωγραφική. Ιδρύσα την στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρήκε σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Καλλιτεχνικό Βιογραφικό

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι σε πίσω πλευρά επαναχρησιμοποιημένου εκτοξευόμενου plexiglass, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτός η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά συστήματα ανάδρασης ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—ένα πράγμα που χαιρετίζω. Επιτρέπω "τυχαία πειράματα" -ό,τι πάει- να οδηγούν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα καθρέφτισματα που δημιουργώ, και να αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/θεμελίωσης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις «απαιτήσεις χωρίς αλλοιώσεις», δηλαδή αυτά που είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιγή και φως.
Διατήρω τη προσέγγισή μου επιτηδευμένα απλή. Ούτε "συναίσθημα" ούτε θεωρητική αντίληψη αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/νοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνειδητότητας και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στο κέντρο της ζωής», το «le vif» όπως ο γαλλικός μάστερ επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio θα το έβαζε.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φως ενός stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass προσφέρει στη ζωγραφική μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να φανταστεί τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμα και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο χορός μεταξύ "λεπτομερειών για το κοντινό" & "απόσταση για το σύνολο" θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν υποστηρίζω ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώνω τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner.