Tijs Dragtsma (1992) - A Wound Kept in Rows

Μια μόνο ρόδι σπασμένο στα δύο lies σε γυμνό πέτρινο έδαφος, τα πλευρά του κομμένα στραμμένα στο φως σαν να προσφέρονται να διαβασθούν. Λίγοι χαλαροί σπόροι έχουν τοποθετηθεί δίπλα σε μια σύντομη, συνειδητή σειρά. Το υπόλοιπο της πλάκας παραμένει κενό. Γύρω από αυτή τη μικρή, ακριβή σκηνή δεν υπάρχει τίποτα παρά το βαθύ κόκκινο του ίδιου του καθρέφτη, έτσι ώστε το φρούτο και οι λίγοι μετρημένοι σπόροι να γίνουν το μόνο γεγονός μέσα στο πλαίσιο.

Η εργασία δεν είναι ζωγραφισμένη ή εκτυπωμένη. Χαράσσεται στην επιφάνεια καθαρού κόκκινου καθρέφτη γυαλιού, της εικόνας που σχηματίζεται δια της αφαίρεσης αντί της πρόσθεσης. Το κόκκινο δεν είναι επιλογή φόντου εδώ· είναι το χρώμα του εσωτερικού του φρούτου, του τραύματος και του σπόρου ταυτόχρονα, και κουβαλά αυτή τη βαρύτητα σε ολόκληρο το έργο.

Οι χαράξεις είναι πάντα παρούσες, με ή χωρίς άμεσο φως. Η μόνη μεταβολή είναι το βάθος: υπό ισχυρότερο φως η αντίθεση βαθαίνει και οι κομμένες επιφάνειες φαίνονται να ανοίγουν περαιτέρω. Το φως δεν δημιουργεί αυτήν την εικόνα. Την οξύνεται.

Μεταξύ και γύρω από τα σημάδια, το χρωματιστό γυαλί του καθρέφτη διατηρεί τη δική του αντανάκλαση, το δωμάτιο, το φως του και το άτομο που στέκεται μπροστά του. Ο θεατής οδηγείται στο ίδιο άχαρο, κόκκινο πεδίο με το σπασμένο φρούτο, σταθείς δίπλα του όπως τα φρούτα στέκονται δίπλα στο κενό μισό του πετρώματος.

Βλεπόμενο από μακριά σε ένα δωμάτιο, το κομμάτι διαβάζεται ως ένα ήρεμο, μεμονωμένο γενοκτονικό‑gesture, ένα μόνο φρούτο, κομμένο και μελετημένο. Κοντά από κοντά μετατρέπεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαράξεων, μια επιφάνεια κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από ό,τι έχει αφαιρεθεί παρά από ό,τι έχει εφαρμοστεί.

Κάτω από το νεκρό και ζωντανό τοπίο κάθεται ένα δεύτερο θέμα, η σειρά σπόρων ως ένα είδος απογραφής, μια μικρή τάξη που διατηρείται δίπλα σε μια μεγαλύτερη ερημιά, η πειθαρχία της μέτρησης αυτού που αφήνει πίσω του μια πληγή. Το A Wound Kept in Rows συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror, με τον Τις Δραγκτσμά, στην οποία οι χαραγμένες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέμμα σε συμμετοχή.

"Μερικοί τραυματισμοί δεν κρύβονται. Μετριούνται και διατηρούνται σε σειρές."

Σχετικά με το Art on Mirror – Red

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά κόκκινη καθρεπτική επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι χαράξεις είναι πάντα εκεί, φωτεινές απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντλεί από το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το βλέποντα άτομο.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αχνό σχήμα ορθωμένο σε ένα πεδίο κόκκινου. Πλησιάζοντας, το έργο αποκαλύπτεται σε έναν ευαίσθητο ιστό ατομικών σημαδιών, λεπτών και συνειδητών, καθένα από τα οποία ουσιώδες για ολόκληρο. Πίσω και ανάμεσά τους, ο καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε τα περιβάλλοντα στον χώρο να αλλάζουν με τον τόπο που κρέμεται, ενώ η ίδια η εικόνα παραμένει σταθερή.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Το κόκκινο υπόβαθρο απορροφά και αντανακλά, οι γραμμές που χαράσσονται πιάνουν και κρατούν, και υπό ένα εστιασμένο φως αντίθεσης η αντίθεση βαθαίνει μέχρι το σχήμα να πάρει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με ήπιο φως το χρώμα έρχεται προς τα εμπρός και το έργο καταλήγει σε μια πιο ήρεμη εγγραφή, χωρίς ποτέ να χάνει το αντικείμενό του.

Το κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και όλων όσα δεν μπορούμε να παραμείνουμε ήρεμοι γι’ αυτά. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος στο οποίο το κάθε έργο αυτού του σετ τοποθετείται, και οι θεματολογίες επιλέχθηκαν ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν δύναμη από την απουσία, αυτά αντλούν από την ανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτά πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με ονομάζομαι Τις Δραγκτσμά, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια διαρκή επιθυμία εξερεύνησης νέων οπτικών γλωσσών. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου ύλη, δομή, φως και συναίσθημα ενώνονται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς το σκληρότητα γίνεται οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Μερικά έργα δομούνται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα προκύπτουν μέσω της απουσίας, της σκιάς, της ανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τους ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με εκπλήσσει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ του ορατού και του ανοιχτού προς ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που να διατηρεί την προσοχή, να προσκαλεί σε προβληματισμό και να αποκαλύπτεται συνεχώς με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις μαζεύονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.