Vincenzo Caiazza (1977) - Atrani

«Ατράνι», έργο του Βιντσέντζο Καϊάτσα προσφέρει μια μαγευτική και ζωντανή θέα στο θρυλικό χωριό της Αμάλφι Ακτή. Η σύνθεση εξελίσσεται καθέτως, αποτυπώνοντας την αρχιτεκτονική που σκαρφαλώνει στην περιοχή. Το κεντρικό και κυρίαρχο στοιχείο είναι η Κολεγιατία της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής, ορατή από τον λαμπερό πράσινο της τρούλου μαϊολικής τεχνικής που ξεχωρίζει ενάντια στον ουρανό, στηριγμένη από ψηλά από τον καμπαναριό με τετράγωνο σχέδιο σε ζεστούς γήινους τόνους. Το ιερό κτίσμα και οι δίπλα δομές στηρίζονται στην επιβλητική κατασκευή με αψίδες του παραλιακού δρόμου, που λειτουργεί ως μετάβαση ανάμεσα στον οικισμό και την παραλία από κάτω.

Αριστερά, ο πυκνός αστικός ιστός του Ατράνι σκαρφαλώνει πάνω στον βραχώδη τοίχο που βρίσκεται πίσω, με κτίρια σε παλ αποχρώσεις ροζου, κεχριμπαριού μέχρι λευκού και μπεζ.
Η τεχνική ζωγραφικής διακρίνεται από τη χρήση παχιάς, υλικής πινελιάς, πιθανώς απλωμένη με σπάτουλα, που δίνει όγκο και έντονη τρισδιάστατη υφή στα επιφάνειες των σπιτιών και του βράχου.

Η κάτω και ανατολική μεριά του πίνακα κυριαρχούνται από τα στοιχεία της φύσης. Δεξιά εκτείνεται η θάλασσα, ζωγραφισμένη σε βαθύ και έντονο μπλε που ξεθωριάζει σε πιο ανοιχτές και λαμπερές αποχρώσεις κοντά στον κόλπο, όπου σπάζει στην ακτή και στα βράχια. Ο μπαγνάσκιουα αποδίδεται με αποχρώσεις γκρι, γαλάζιες και πινελιές λευκού σε αντίθεση, που υποδηλώνουν την κίνηση του αφρού της θάλασσας και την υφή της βρεγμένης άμμου. Το φως, που προέρχεται από τα δεξιά, φωτίζει ζωντανά τις εκτεθειμένες όψεις, δημιουργώντας έντονους σκιές μέσα από τα τόξα και στην αριστερή πλευρά των βουνών στο βάθος.