Alessandro Padovan - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143727 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αλεξάντρο ΠΑΔΟΒΑΝ, 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass), τεχνική μεικτή, 31 × 31 εκ., 2026, Originale έκδοση, χειρόγραφο υπογραφή, πωλείται με κάδρο από τη Galleria, Ιταλία.
Περιγραφή από τον πωλητή
Το έργο προέρχεται από έναν ιδεατό διάλογο με την έρευνα του Bernard Aubertin, καλλιτέχνη του Nouveau Réalisme ο οποίος έκανε το κόκκινο, την επανάληψη και την ύλη κεντρικά στοιχεία της ποιητικής του. Στις δημιουργίες του, η σειριοποίηση απλών και καθημερινών στοιχείων γίνεται μια γλώσσα ικανή να εξάγει ένταση, ενέργεια, καταστροφή και μεταμόρφωση.
Σε αυτό το έργο, όμως, η παράδοση επαναπροσδιορίζεται μέσα από ένα στοιχείο χαρακτηριστικό της έρευνάς μου: το κλήμα.
Αντί για καρφιά που χρησιμοποιούσε ο Aubertin, χρησιμοποιώ εκατοντάδες βίδες, τοποθετημένες according σε μια αυστηρή γεωμετρική δομή στην κόκκινη επιφάνεια. Η βίδα, στοιχείο συνήθως συνδεδεμένο με τη συναρμολόγηση, τη κατασκευή και την μηχανική, μετατρέπεται εδώ σε αυτόνομο καλλιτεχνικό στοιχείο. Ο επαναλαμβανόμενος της δημιουργεί μια τρισδιάστατη επιφάνεια στην οποία το φως, η σκιά και το βάθος αλλάζουν συνεχώς την αντίληψη του έργου.
Το κόκκινο περιβάλλει τη σύνθεση σαν επιφάνεια φορτισμένη με ενέργεια, ενώ οι βίδες ξεπροβάλουν από τον επίπεδο χώρο δημιουργώντας έναν είδος οπτικής δόνησης. Από οριζόντια άποψη φαίνεται τακτοποιημένο και ελάχιστο· παρατηρώντας το από το πλάι, αποκαλύπτεται η πραγματική του τρισδιάστατη και υλική φύση.
Το έργο δεν φιλοδοξεί να είναι μια απλή παραπομπή στον Aubertin, αλλά μια σύγχρονη επαναπροσέγγιση της γλώσσας του, αντικαθιστώντας το καρφί με τη βίδα και μετατρέποντας ένα βιομηχανικό αντικείμενο σε καλλιτεχνικό σημάδι.
Η βίδα γίνεται έτσι σύμβολο κατασκευής και καταστροφής ταυτόχρονα: ό,τι συνήθως χρησιμεύει για να ενώνει και να στερεώνει χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μια αίσθηση ανησυχίας, έντασης και βαθιάς υλικότητας.
Ακριβώς σε αυτή τη αντίθεση μεταξύ τάξης και έντασης, κατασκευής και καταστροφής, δισδιάστατου και τρισδιάστατου γεννιέται η ταυτότητα του έργου.
Έργο του καλλιτέχνη Alessandro Padovan, παγκοσμίως γνωστού για την τεχνική του Screw Art.
Το έργο συνοδεύεται από μια βιτρίνα από plexiglass.
Η διαφανής βιτρίνα απομονώνει και προστατεύει, μετατρέποντας το έργο σε σύγχρονο κειμήλιο.
Τα έργα αυτού του σύγχρονου καλλιτέχνη εντάσσονται βαθειά στην παράδοση της Pop Art, Screw Art, της αφηρημένης τέχνης και της αστικής τέχνης, προτείνοντας με την οπτική γλώσσα και τον πολιτισμικό αντίκτυπο τη δουλειά μεγάλων ονομάτων όπως οι Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami και Damien Hirst.
Όσο και σε αυτό, η εικαστική έρευνα διαλογίζεται με το φανταστικό του πλούτου, τη μόδα-εικόνα και τον παγκόσμιο σχεδιασμό, ενώ καλεί με οπτικά σύμβολα και παγκόσμια αναγνωρισμένα εμπορικά σήματα όπως Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.
Τα έργα δεν είναι αντίγραφα ούτε επίσημες συνεργασίες με τους αναφερόμενους καλλιτέχνες ή εμπορικά σήματα, αλλά πρωτότυπες δημιουργίες, φτιαγμένες με ένα προσωπικό ύφος που αντικατοπτρίζει κριτική και επανεξέταση του καταναλωτισμού, της συμβολικής αξίας του brand και της τέχνης ως σύγχρονο πολιτιστικό αντικείμενο.
Αυτή η προσέγγιση καθιστά τα έργα ιδιαίτερα εκτιμητά από συλλέκτες και λάτρεις της σύγχρονης τέχνης, της πολυτέλης της Pop Art, της conceptual street art και της τέχνης εδρασμένης από τα μεγάλα εικονικά εμπορικά σήματα, διατηρώντας ταυτόχρονα μια ισχυρή αυτοδύναμη καλλιτεχνική ταυτότητα.
Το έργο προέρχεται από έναν ιδεατό διάλογο με την έρευνα του Bernard Aubertin, καλλιτέχνη του Nouveau Réalisme ο οποίος έκανε το κόκκινο, την επανάληψη και την ύλη κεντρικά στοιχεία της ποιητικής του. Στις δημιουργίες του, η σειριοποίηση απλών και καθημερινών στοιχείων γίνεται μια γλώσσα ικανή να εξάγει ένταση, ενέργεια, καταστροφή και μεταμόρφωση.
Σε αυτό το έργο, όμως, η παράδοση επαναπροσδιορίζεται μέσα από ένα στοιχείο χαρακτηριστικό της έρευνάς μου: το κλήμα.
Αντί για καρφιά που χρησιμοποιούσε ο Aubertin, χρησιμοποιώ εκατοντάδες βίδες, τοποθετημένες according σε μια αυστηρή γεωμετρική δομή στην κόκκινη επιφάνεια. Η βίδα, στοιχείο συνήθως συνδεδεμένο με τη συναρμολόγηση, τη κατασκευή και την μηχανική, μετατρέπεται εδώ σε αυτόνομο καλλιτεχνικό στοιχείο. Ο επαναλαμβανόμενος της δημιουργεί μια τρισδιάστατη επιφάνεια στην οποία το φως, η σκιά και το βάθος αλλάζουν συνεχώς την αντίληψη του έργου.
Το κόκκινο περιβάλλει τη σύνθεση σαν επιφάνεια φορτισμένη με ενέργεια, ενώ οι βίδες ξεπροβάλουν από τον επίπεδο χώρο δημιουργώντας έναν είδος οπτικής δόνησης. Από οριζόντια άποψη φαίνεται τακτοποιημένο και ελάχιστο· παρατηρώντας το από το πλάι, αποκαλύπτεται η πραγματική του τρισδιάστατη και υλική φύση.
Το έργο δεν φιλοδοξεί να είναι μια απλή παραπομπή στον Aubertin, αλλά μια σύγχρονη επαναπροσέγγιση της γλώσσας του, αντικαθιστώντας το καρφί με τη βίδα και μετατρέποντας ένα βιομηχανικό αντικείμενο σε καλλιτεχνικό σημάδι.
Η βίδα γίνεται έτσι σύμβολο κατασκευής και καταστροφής ταυτόχρονα: ό,τι συνήθως χρησιμεύει για να ενώνει και να στερεώνει χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μια αίσθηση ανησυχίας, έντασης και βαθιάς υλικότητας.
Ακριβώς σε αυτή τη αντίθεση μεταξύ τάξης και έντασης, κατασκευής και καταστροφής, δισδιάστατου και τρισδιάστατου γεννιέται η ταυτότητα του έργου.
Έργο του καλλιτέχνη Alessandro Padovan, παγκοσμίως γνωστού για την τεχνική του Screw Art.
Το έργο συνοδεύεται από μια βιτρίνα από plexiglass.
Η διαφανής βιτρίνα απομονώνει και προστατεύει, μετατρέποντας το έργο σε σύγχρονο κειμήλιο.
Τα έργα αυτού του σύγχρονου καλλιτέχνη εντάσσονται βαθειά στην παράδοση της Pop Art, Screw Art, της αφηρημένης τέχνης και της αστικής τέχνης, προτείνοντας με την οπτική γλώσσα και τον πολιτισμικό αντίκτυπο τη δουλειά μεγάλων ονομάτων όπως οι Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami και Damien Hirst.
Όσο και σε αυτό, η εικαστική έρευνα διαλογίζεται με το φανταστικό του πλούτου, τη μόδα-εικόνα και τον παγκόσμιο σχεδιασμό, ενώ καλεί με οπτικά σύμβολα και παγκόσμια αναγνωρισμένα εμπορικά σήματα όπως Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.
Τα έργα δεν είναι αντίγραφα ούτε επίσημες συνεργασίες με τους αναφερόμενους καλλιτέχνες ή εμπορικά σήματα, αλλά πρωτότυπες δημιουργίες, φτιαγμένες με ένα προσωπικό ύφος που αντικατοπτρίζει κριτική και επανεξέταση του καταναλωτισμού, της συμβολικής αξίας του brand και της τέχνης ως σύγχρονο πολιτιστικό αντικείμενο.
Αυτή η προσέγγιση καθιστά τα έργα ιδιαίτερα εκτιμητά από συλλέκτες και λάτρεις της σύγχρονης τέχνης, της πολυτέλης της Pop Art, της conceptual street art και της τέχνης εδρασμένης από τα μεγάλα εικονικά εμπορικά σήματα, διατηρώντας ταυτόχρονα μια ισχυρή αυτοδύναμη καλλιτεχνική ταυτότητα.

