Alessandro Padovan - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)






Κατέχει μεταπτυχιακό στον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες· έμπειρος επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής.
2 € | ||
|---|---|---|
1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143806 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αλεσάντρο Παδόβαν, 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass), μεικτή τεχνική, 31 x 31 cm, πρωτότυπη έκδοση, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, Ιταλία, πωλείται με κάδρο.
Περιγραφή από τον πωλητή
Το έργο γεννιέται από έναν ιδεατό διάλογο με την έρευνα του Bernard Aubertin, καλλιτέχνη του Nouveau Réalisme που έχει κάνει του κόκκινου, της επανάληψης και της ύλης κεντρικά στοιχεία της ποιητικής του. Στα έργα του, η σειριοποίηση στοιχείων απλού και καθημερινού γίνεται μια γλώσσα ικανή να προκαλεί ένταση, ενέργεια, καταστροφή και μεταμόρφωση.
Ωστόσο, σε αυτό το έργο η παράδοση επαναπροσδιορίζεται μέσω ενός χαρακτηριστικού στοιχείου της δικής μου έρευνας: του κλήματος (βίτα).
Αντί για καρφιά που χρησιμοποίησε ο Aubertin, χρησιμοποιώ εκατοντάδες βίδες, τοποθετημένες σύμφωνα με μια ακριβή γεωμετρική δομή πάνω στην κόκκινη επιφάνεια. Η βίδα, στοιχείο συνήθως συνδεδεμένο με τη συναρμολόγηση, την κατασκευή και τη μηχανική, μετατρέπεται εδώ σε αυτόνομο καλλιτεχνικό στοιχείο. Η επανάληψή της δημιουργεί μια τρισδιάστατη επιφάνεια στην οποία το φως, η σκιά και το βάθος μεταβάλλουν συνεχώς την αντίληψη του έργου.
Το κόκκινο περιβάλλει τη σύνθεση σαν μια επιφάνεια φορτισμένη με ενέργεια, ενώ οι βίδες αναδύονται από το επίπεδο δημιουργώντας ένα είδος οπτικής δόνησης. Από οπτική προβολή το έργο φαίνεται τακτικό και μινιμαλιστικό· κοιτώντας το από την πλευρά, αναδεικνύεται η πραγματική του τρισδιάστατη και υλική φύση.
Το έργο δεν επιδιώκει να αποτελέσει απλή απόσπασμα από τον Aubertin, αλλά μια σύγχρονη επαναπροσέγγιση της γλώσσας του, αντικαθιστώντας το καρφί με τη βίδα και μετατρέποντας ένα βιομηχανικό αντικείμενο σε καλλιτεχνικό σημάδι.
Η βίδα γίνεται έτσι σύμβολο κατασκευής και καταστροφής ταυτόχρονα: ό,τι συνήθως χρησιμοποιείται για να ενώνει και να σταθεροποιεί χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μια αντάρα, έντονη και βαθιά υλική επιφάνεια.
Είναι ακριβώς σε αυτή τη αντίθεση ανάμεσα σε τάξη και ένταση, κατασκευή και καταστροφή, δισδιάστατο και τρισδιάστατο, που γεννιέται η ταυτότητα του έργου.
Έργο του καλλιτέχνη Alessandro Padovan, διάσημου σε ολόκληρο τον κόσμο για τη σχολή Screw Art.Το έργο κοσμείται με βιτρίνα από πρεσγκλασ, plexiglass.
Η διαφανής βιτρίνα απομονώνει και προστατεύει, μεταμορφώνοντας το έργο σε σύγχρονο κειμήλιο.
Τα έργα αυτού του σύγχρονου καλλιτέχνη εντάσσονται στον πυρήνα της Pop Art, Screw Art, της έννοιας τέχνης και της αστικής τέχνης, καλώντας με γλωσσικά οπτικό και πολιτισμικό αντίκτυπο τη δουλειά μεγάλων ονομάτων όπως οι Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami και Damien Hirst.
Ταυτόχρονα, η καλλιτεχνική έρευνα διαπραγματεύεται με τη φαντασία της πολυτέλειας, της εμβληματικής μόδας και του παγκόσμιου σχεδιασμού, προβάλλοντας σύμβολα κατευναστικά και μάρκες παγκοσμίως αναγνωρισμένες όπως Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
Τα έργα δεν είναι αντίγραφα ούτε επίσημες collaborations με τους καλλιτέχνες ή μάρκες που αναφέρονται, αλλά αυθεντικές δημιουργίες, με προσωπικό ύφος που αντικατοπτρίζει κριτική και επανερμηνεία του καταναλωτισμού, της συμβολικής αξίας του brand και της τέχνης ως σύγχρονο πολιτιστικό αντικείμενο.
Αυτή η προσέγγιση καθιστά τα έργα ιδιαίτερα εκτιμητά από συλλέκτες και φιλοτεχνούς της σύγχρονης τέχνης, την Pop Art πολυτελείας, τη street art κονσεπτιουαλ και την τέχνη εμπνευσμένη από τα μεγάλα εμβληματικά brands, διατηρώντας παράλληλα μια ισχυρή αυτοτελή καλλιτεχνική ταυτότητα.
Το έργο γεννιέται από έναν ιδεατό διάλογο με την έρευνα του Bernard Aubertin, καλλιτέχνη του Nouveau Réalisme που έχει κάνει του κόκκινου, της επανάληψης και της ύλης κεντρικά στοιχεία της ποιητικής του. Στα έργα του, η σειριοποίηση στοιχείων απλού και καθημερινού γίνεται μια γλώσσα ικανή να προκαλεί ένταση, ενέργεια, καταστροφή και μεταμόρφωση.
Ωστόσο, σε αυτό το έργο η παράδοση επαναπροσδιορίζεται μέσω ενός χαρακτηριστικού στοιχείου της δικής μου έρευνας: του κλήματος (βίτα).
Αντί για καρφιά που χρησιμοποίησε ο Aubertin, χρησιμοποιώ εκατοντάδες βίδες, τοποθετημένες σύμφωνα με μια ακριβή γεωμετρική δομή πάνω στην κόκκινη επιφάνεια. Η βίδα, στοιχείο συνήθως συνδεδεμένο με τη συναρμολόγηση, την κατασκευή και τη μηχανική, μετατρέπεται εδώ σε αυτόνομο καλλιτεχνικό στοιχείο. Η επανάληψή της δημιουργεί μια τρισδιάστατη επιφάνεια στην οποία το φως, η σκιά και το βάθος μεταβάλλουν συνεχώς την αντίληψη του έργου.
Το κόκκινο περιβάλλει τη σύνθεση σαν μια επιφάνεια φορτισμένη με ενέργεια, ενώ οι βίδες αναδύονται από το επίπεδο δημιουργώντας ένα είδος οπτικής δόνησης. Από οπτική προβολή το έργο φαίνεται τακτικό και μινιμαλιστικό· κοιτώντας το από την πλευρά, αναδεικνύεται η πραγματική του τρισδιάστατη και υλική φύση.
Το έργο δεν επιδιώκει να αποτελέσει απλή απόσπασμα από τον Aubertin, αλλά μια σύγχρονη επαναπροσέγγιση της γλώσσας του, αντικαθιστώντας το καρφί με τη βίδα και μετατρέποντας ένα βιομηχανικό αντικείμενο σε καλλιτεχνικό σημάδι.
Η βίδα γίνεται έτσι σύμβολο κατασκευής και καταστροφής ταυτόχρονα: ό,τι συνήθως χρησιμοποιείται για να ενώνει και να σταθεροποιεί χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μια αντάρα, έντονη και βαθιά υλική επιφάνεια.
Είναι ακριβώς σε αυτή τη αντίθεση ανάμεσα σε τάξη και ένταση, κατασκευή και καταστροφή, δισδιάστατο και τρισδιάστατο, που γεννιέται η ταυτότητα του έργου.
Έργο του καλλιτέχνη Alessandro Padovan, διάσημου σε ολόκληρο τον κόσμο για τη σχολή Screw Art.Το έργο κοσμείται με βιτρίνα από πρεσγκλασ, plexiglass.
Η διαφανής βιτρίνα απομονώνει και προστατεύει, μεταμορφώνοντας το έργο σε σύγχρονο κειμήλιο.
Τα έργα αυτού του σύγχρονου καλλιτέχνη εντάσσονται στον πυρήνα της Pop Art, Screw Art, της έννοιας τέχνης και της αστικής τέχνης, καλώντας με γλωσσικά οπτικό και πολιτισμικό αντίκτυπο τη δουλειά μεγάλων ονομάτων όπως οι Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami και Damien Hirst.
Ταυτόχρονα, η καλλιτεχνική έρευνα διαπραγματεύεται με τη φαντασία της πολυτέλειας, της εμβληματικής μόδας και του παγκόσμιου σχεδιασμού, προβάλλοντας σύμβολα κατευναστικά και μάρκες παγκοσμίως αναγνωρισμένες όπως Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
Τα έργα δεν είναι αντίγραφα ούτε επίσημες collaborations με τους καλλιτέχνες ή μάρκες που αναφέρονται, αλλά αυθεντικές δημιουργίες, με προσωπικό ύφος που αντικατοπτρίζει κριτική και επανερμηνεία του καταναλωτισμού, της συμβολικής αξίας του brand και της τέχνης ως σύγχρονο πολιτιστικό αντικείμενο.
Αυτή η προσέγγιση καθιστά τα έργα ιδιαίτερα εκτιμητά από συλλέκτες και φιλοτεχνούς της σύγχρονης τέχνης, την Pop Art πολυτελείας, τη street art κονσεπτιουαλ και την τέχνη εμπνευσμένη από τα μεγάλα εμβληματικά brands, διατηρώντας παράλληλα μια ισχυρή αυτοτελή καλλιτεχνική ταυτότητα.
