Julio Álvarez Yagüe - “Origen”

Τρία υπέροχα fotografία του μεγάλου φωτογράφου Julián Álvarez Yagüe, υπογεγραμμένα με το χέρι και αριθμημένα P.A. 3/3 για εκλεκτούς συλλέκτες.
Αυτές οι τρεις εντυπωσιακές ασπρόμαυρες εικόνες αποτελούν μέρος του οπτικού και εννοιολογικού σύμπαντος του Julio Álvarez Yagüe, ενός σημείου αναφοράς της σύγχρονης φωτογραφίας στην Ισπανία και ιστορικά συνδεδεμένου με τη Real Sociedad Fotográfica.
Οι φωτογραφίες αντικατοπτρίζουν με εξαιρετική καθαρότητα τους πυλώνες της δουλειάς του: τη expressive χρήση των αντιθέσεων, τη μινιμαλιστική γλώσσα, την υφή και μια βαθιά συναισθηματική και εννοιολογική δέσμευση με το φως και τη γη (στοιχεία πολύ παρόντα στο πρότζεκτ του «Origen»).

Το χέρι και το κότσαρο του εδάφους
παρουσιάζει ένα πολύ κοντινό πλάνο όπου ένα χέρρι σκουρόχρωμο κρατά με αποφασιστικότητα έναν κοντάρι ή ραβδί πάνω σε ξηρή και ραγισμένη γη, σε έντονο αντίθεση με το σκοτάδι της ενδυμασίας.
Καλεί τη βαθιά ριζωμένη σύνδεση με τη γη, την σκληρή εργασία και τη φθορά του χρόνου. Είναι μια άμεση μεταφορά των ριζών, της πολυετίας και της ουσίας της ανθρώπινης φύσης που συνδέεται με το χωράφι ή με τον αγροτικό χώρο, υπενθυμίζοντας την έννοια του πρωταρχικού «origin».
Αναδεικνύει τον υψηλό αντίθεση σε άσπρο και μαύρο χαρακτηριστικό του συγγραφέα, όπου οι υφές του δέρματος, του ξύλου και της ξεραμένης πηλού δίνουν ένα τακτικό δραματικό πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το μόνο δέντρο κάτω από τη σκιά
παρουσιάζει ένα πλάνο όπου ένα δέντρο με πυκνή και σκούρα κόμη κόβεται αντί against ένα φωτεινό υπόβαθρο, κορυφωμένο στο πάνω μέρος από μια μαύρη κτυπημένη μορφή που προσομοιώνει το όριο μιας σκεπής ή ενός κελύφους.
Παιχνιδίζει με την δυαδικότητα μεταξύ του φυσικού και του ανθρωποποιημένου, ή μεταξύ της εξωτερικότητας και της σκηνής προστασίας. Το δέντρο εμφανίζεται ως μόνος τότος, ένα σύμβολο αντίστασης και ρίζας στο τοπίο.
Αισθητική: Η καθαρή γεωμετρική σύνθεση και η χρήση του αντίρριχτου πλάνου επιβεβαιώνουν το ενδιαφέρον του Álvarez Yagüe για τη δομή του χώρου με γραμμές καθαρές και σκιές κομμένες με χειρουργική ακρίβεια.

Η υφή της υφαστικής και ουρανός με δυναμικότητα
Μια λήψη σε πολύ κοντινό και αντίρριχο πλάνο όπου ένα ρούχο με καρώ μοτίβο (ή vichy) καταλαμβάνει το κάτω μέρος, ενώ το υπόβαθρο κυριαρχείται από έναν υφασμένο, συννεφιασμένο ή με έντονο κόκκο ουρανό.
Αυτό το έργο ανατρέπει την παραδοσιακή κλίμακα: μια καθημερινή και κοντινή λεπτομέρεια (η ενδυμασία) συγχωνεύεται οπτικά με την απεραντοσύνη της ατμόσφαιρας του ουρανού. Υποδηλώνει μια στενή ενσωμάτωση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντος του, μια άμεση συνομιλία μεταξύ της υφής του οικιακού και της απεραντοσύνης της φύσης.
Η υπερβολική κόκκινση και η σχεδόν γραφική επεξεργασία του ουρανού δίνουν στη φωτογραφία μια ονειρική και ατερμάτιστη ατμόσφαιρα.

Το νόημα της Τριλογίας
Οι σειρές που συνθέτουν δουλειές αυτής της περιόδου (Γεωμετρία, Σκιές φωτός και Ο origin) καλύπτουν δεκαετίες καριέρας του Μαδριλένου φωτογράφου. Η επιστροφή του στο ασπρόμαυρο σε αυτά τα κομμάτια δεν αποτελεί απλώς νοσταλγία, αλλά μια ανάγκη να αφαιρεθεί η εικόνα από τεχνάσματα για να εστιαστεί σε το στοιχειώδες: το φως ως συναισθηματικό και εννοιολογικό παλμό.
Οι φωτογραφίες του Álvarez Yagüe είναι εξαιρετικά τιμημένες από συλλέκτες και επενδυτές που αναζητούν ισπανική φωτογραφία μετά τον πόλεμο και σύγχρονη υψηλής ποιότητας.
Φωτογραφία αναλογική σε ασπρόμαυρο / Ψηφιακή εκτύπωση Fine Art σε χαρτί υψηλής βαρύτητας
Ο Julio Álvarez Yagüe είναι βασική φιγούρα της ισπανικής σύγχρονης φωτογραφίας. Το έργο του, διεθνώς αναγνωρισμένο και αντιπροσωπευόμενο σε συλλογές μουσείων του μεγέθους του Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (MNCARS), του Instituto Valenciano de Arte Moderno (IVAM) και του Fundación Telefónica, διακρίνεται για αυστηρό τεχνικό ήθος και βαθιά ποιητική ευαισθησία προς το καθημερινό.
Το έργο του Álvarez Yagüe κινείται ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τη αρχιτεκτονική φωτογραφία, αναζητώντας την ουσία των μορφών στο περιβάλλον. το βλέμμα του διαχωρίζει την πραγματικότητα, εξάγει υφές και όγκους που μετατρέπονται σε αφηρημένα στοιχεία. Είναι δάσκαλος του σκιαγραφημένου φωτός, χρησιμοποιώντας το φως όχι μόνο για να φωτίσει αλλά ως πινέλο που ζωγραφίζει γραμμές, τρίγωνα και κύκλους που μεταβάλλουν την αντίληψή μας για τον χώρο.