Héctor Correra (XXI) - Iluminación barroca

Έργο δημιουργημένο σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας με τεχνική εκτύπωσης giclée. Ψηφιακή τέχνη που χρησιμοποιεί μέσα σύγχρονης εποχής και τεχνητή νοημοσύνη.
Έργο του καλλιτέχνη Héctor Correra, réalisé με τεχνική Impresión Giclée, σε επαγγελματικό καμβά υψηλής ποιότητας, 100% βαμβάκι, μέγιστης αντίστασης σε χειραγώγηση και σε εξωτερικούς παράγοντες της μάρκας Eco Canvas Roma Glossy, σατινέ (satinado).
Προ(σ)φανούμε ένα προϊόν μακροχρόνιο και οπτικής ποιότητας.
Διάσταση 65 x 70 cm με 5 cm βαθύτητα.
Περιορισμένη έκδοση 1/10 υπογεγραμμένη από το χέρι στο μπροστινό μέρος.
Στο πίσω μέρος του κομματιού θα βρείτε τα δεδομένα για το έργο.
Η αποστολή θα γίνει μέσω της Cia. United Parcel Service (UPS), για Ισπανία και Ευρώπη, και μέσω της Cia. FedEx για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα παραδοθεί κυλιόμενο και θα προστατεύεται με πολλαπλά στρώματα συσκευασίας, νάιλον φυσαλίδας και τοποθετημένο σε ανθεκτικό σωλήνα.
Αφού εξοφληθεί το έργο, απαιτούνται τρεις ημέρες για τη διαδικασία συσκευασίας και παράδοσης στην εταιρεία ταχυμεταφοράς.
Το κομμάτι θα φτάσει μέσα σε δέκα ημέρες, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.

Η σειρά “Renacimiento Cromático” του Héctor Correra είναι μια εντυπωσιακή επανερμηνεία του αριστοκρατικού πορτρέτου, όπου το παρελθόν παρεμβάζεται βίαια από την ενέργεια του χρώματος και την σύγχρονη υφή. Αυτά τα έργα δεν αμφισβητούν μόνο την παραδοσιακή ζωγραφική των αιώνων XVI και XVII, αλλά επαναπλαστούν και το μεγαλειώδες μπορκαρισμό της μπαρόκ μέσα σε μια σύγχρονη επιχειρηματολογία οπτικής και συμβολικής αποδόμησης.

Μεταξύ του Υπερπολύ και της Βίας: Η χρήση του χρώματος σε αυτή τη σειρά είναι αναμφίβολα η μεγαλύτερη οπτική της επιρροή. Οι κηλίδες χρώματος δεν είναι απλά διακοσμητικά στοιχεία, αλλά μεταφορά για τη μεταβλητότητα της εξουσίας και την αστάθεια της αριστοκρατικής εικόνας. Πρωτογενή χρώματα όπως το μπλε, το κόκκινο και το κίτρινο εισβάλλουν στα πορτρέτα με μια εκφραστικότητα που θυμίζει το dripping του Jackson Pollock, αλλά με την ακρίβεια μιας ελεγχόμενης ψηφιακής πινελιάς. Αντιθέτως, οι μεταλλικοί τόνοι και ώχρες σε ορισμένα κομμάτια εγείρουν ένα αίσθημα παρακμής και μεταμόρφωσης, προτείνοντας μια κριτική επαναφορολόγηση της ιστορίας και των συμβόλων της.

Ο Correra παίζει με τη φυσικότητα της ζωγραφικής ως διαρθρωτικό στοιχείο. Αντί για μια τακτική εφαρμογή, η χρωματική ύλη ρέει, στάζει και εκρήγνυται πάνω στα πρόσωπα των χαρακτήρων, μετατρέποντας τη σκληρότητά τους σε χώρο οπτικής έντασης. Αυτή η τεχνική δημιουργεί μια ισχυρή αντίφαση: ο πολυτελής στατικός χαρακτήρας των αριστοκρατικών πορτρέτων υφίσταται παρεμβολή από μια στρώση εκφραστικής μοντερνικότητας που διαλύει τη σοβαροφάνεια των μορφών.

Οι συνθέσεις θυμίζουν τα κλασικά πορτρέτα μονάρχων και ευγενών, με τα επίπονα ενδύματά τους, πολύτιμα λίγα και τις στάσεις εξουσίας. Ωστόσο, η διαταρακτική σημασία της ζωγραφικής χειρονομίας προτείνει ένα ριζοσπαστικό μήνυμα: η αδιαμφισβητησία της εξουσίας είναι μια αυταπάτη, μια εικόνα που μπορεί να παραμορφωθεί, να γράφεται εκ νέου και να επανασημαίνεται. Υπάρχει μια ηχώ της Γαλλικής Επανάστασης σε αυτά τα έργα, μια αμφισβήτηση της θεότητας του μονάρχη, πλέον υποκείμενος σε ένα κατακλυσμό χρωμάτων που σβήνει τα χαρακτηριστικά του και τον αφαιρεί από τη βιβλική αθανασία του συμβολικού.

Κάθε έργο προτείνει μια διαφορετική ιστορία μέσα σε αυτήν την ίδια αφήγηση καταστροφής και ανανέωσης. Τα χρώματα φαίνονται να συγχωνεύονται με το δέρμα του πορτρέτου, σαν να θριαμβεύει η βασιλεία καινούριας ταυτότητας. Αντανακλά τη διπλή φύση της ευγενείας, την ομορφιά και την αδυναμία ταυτόχρονα, ενώ μας αντιπροτείνει ένα εκρηκτικό ζωγραφικό φαινόμενο που τυφλώνει και θραύει το πρόσωπο της εξουσίας.

Ο Correra δεν προτείνει μόνο οπτική παρέμβαση στην μπαρόκ αισθητική, αλλά μας προσκαλεί να σκεφτούμε για τη μόνιμη ύπαρξη της εικόνας και τη σχέση της με την ιστορία. Σε έναν κόσμο όπου οι αφηγήσεις της εξουσίας έχουν κατασκευαστεί και καταστραφεί επανειλημμένα, το “Renacimiento Cromático” παρουσιάζεται ως ένα ζωγραφικό μανιφέστο που αποκαλύπτει την ευαλωτότητα της αριστοκρατικής αναπαράστασης και τη δυνατότητα ατελείωτης επαναγραφής της ιστορίας μέσω της τέχνης.