Luis Feito (1929-2021) - Untitled






Κατέχει μεταπτυχιακό στην Ιστορία της Τέχνης και πάνω από 10 χρόνια εμπειρίας σε δημοπρασίες και γκαλερί.
1,000 € | ||
|---|---|---|
950 € | ||
900 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 144879 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Το Untitled του Luis Feito είναι ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφικής με ακρυλικά, υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη, του 1996, και πωλείται με κορνίζα.
Περιγραφή από τον πωλητή
Luis Feito (Μαδρίτη, 1929 – Ρασκαφρία, Μαδρίτη, 2021)
-Χωρίς τίτλο,
-Ακρυλικό σε χαρτί.
-Διαστάσεις: 54,6 x 73,7 εκ. (21,5 x 29 ίντσες); 66 x 85,1 εκ. (26 x 33,5 ίντσες) με κορνίζα.
-Έτος: 1996
Ο Λουίς Φέιτο αποτελεί κεντρική μορφή του ισπανικού Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού και ένας από τους κύριους εκπροσώπους του κινήματος informalist που αναπτύχθηκε στην Ισπανία κατά τη δεκαετία του 1950. Το 1957, έγινε ιδρυτικό μέλος του El Paso, της Μαδριτινής συλλογικότητας που διαδραμάτισε θεμελιώδη ρόλο στην ανανέωση της ισπανικής εναλλακτικής τέχνης μέσω της έμφασης στην ελευθερία έκφρασης, τον πειραματισμό με υλικά και την απόρριψη των παραδοσιακών ακαδημαϊκών συμβάσεων. Η πρώιμη εικαστική περίοδος του Φέιτο με την ανθρωποκεντρική απόδοση ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν η επαφή του με τον Κυβισμό τον οδήγησε προς την αφαίρεση. Το 1956, επιχορήγηση κυβέρνησης της Γαλλίας του έδωσε τη δυνατότητα να μετακομίσει στο Παρίσι, όπου συνάντησε νέες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένου του Art Brut και των εκφραστικών δυνατοτήτων μη συμβατικών υλικών και διεργασιών. Αυτές οι εμπειρίες συνέβαλαν στην ανάπτυξη μιας διακριτής εικαστικής γλώσσας, στην οποία η φυσική παρουσία της μπογιάς, η εκφραστική δύναμη της χειρονομίας και η ένταση μεταξύ τάξης και αυθορμητισμού έγιναν θεμελιώδη στοιχεία.
Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο Φέιτο ερεύνησε τις υλικές δυνατότητες του ελαιοχρώματος, ενσωματώνοντας μερικές φορές άμμο στην επιφάνειά του και εργάστηκε με περιορισμένη παλέτα που κυριαρχούταν από μαύρο, άσπρο και ώχρα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και μετά, το κόκκινο απέκτησε σταδιακά πιο σημαντικό ρόλο, εισάγοντας ένα ισχυρό χρωματικό αντίστιχο και συνεισφέροντας στην προοδευτική ανάπτυξη πιο δομημένων συνθέσεων. Παρόλο που το έργο του εξελίχθηκε προς μεγαλύτερη φορμαλιστική καθοριστικότητα τις επόμενες δεκαετίες, η ένταση μεταξύ υλικότητας, εκφραστικής χειρονομίας και συνθετικής ισορροπίας παρέμενε κεντρική στην καλλιτεχνική του έρευνα.
Αποτυπωμένο με ακρυλικό σε χαρτί, το παρόν έργο ανήκει στη broader διερεύνηση του Φέιτο για την αφαίρεση και το εκφραστικό δυναμικό των έργων σε χαρτί. Το υλικό επέτρεψε στον καλλιτέχνη να ερευνήσει τη σχέση ανάμεσα στο χρώμα, στη χειρονομία και στην επιφάνεια μέσω μιας πιο άμεσης και απευθείας διαδικασίας εκτέλεσης. Περαιτέρω ανάλυση της σύνθεσης, της παλέτας και του χειρισμού του χρώματος, μαζί με οποιαδήποτε διαθέσιμη υπογραφή, προέλευση και ντοκουμέντα αναφορές, θα βοηθήσει στον ορισμό μιας πιο ακριβούς χρονολογίας και στην τοποθέτηση του έργου εντός της εξέλιξης της καλλιτεχνικής γλώσσας του Φέιτο.
Ιστορία πωλητή
Luis Feito (Μαδρίτη, 1929 – Ρασκαφρία, Μαδρίτη, 2021)
-Χωρίς τίτλο,
-Ακρυλικό σε χαρτί.
-Διαστάσεις: 54,6 x 73,7 εκ. (21,5 x 29 ίντσες); 66 x 85,1 εκ. (26 x 33,5 ίντσες) με κορνίζα.
-Έτος: 1996
Ο Λουίς Φέιτο αποτελεί κεντρική μορφή του ισπανικού Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού και ένας από τους κύριους εκπροσώπους του κινήματος informalist που αναπτύχθηκε στην Ισπανία κατά τη δεκαετία του 1950. Το 1957, έγινε ιδρυτικό μέλος του El Paso, της Μαδριτινής συλλογικότητας που διαδραμάτισε θεμελιώδη ρόλο στην ανανέωση της ισπανικής εναλλακτικής τέχνης μέσω της έμφασης στην ελευθερία έκφρασης, τον πειραματισμό με υλικά και την απόρριψη των παραδοσιακών ακαδημαϊκών συμβάσεων. Η πρώιμη εικαστική περίοδος του Φέιτο με την ανθρωποκεντρική απόδοση ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν η επαφή του με τον Κυβισμό τον οδήγησε προς την αφαίρεση. Το 1956, επιχορήγηση κυβέρνησης της Γαλλίας του έδωσε τη δυνατότητα να μετακομίσει στο Παρίσι, όπου συνάντησε νέες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένου του Art Brut και των εκφραστικών δυνατοτήτων μη συμβατικών υλικών και διεργασιών. Αυτές οι εμπειρίες συνέβαλαν στην ανάπτυξη μιας διακριτής εικαστικής γλώσσας, στην οποία η φυσική παρουσία της μπογιάς, η εκφραστική δύναμη της χειρονομίας και η ένταση μεταξύ τάξης και αυθορμητισμού έγιναν θεμελιώδη στοιχεία.
Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο Φέιτο ερεύνησε τις υλικές δυνατότητες του ελαιοχρώματος, ενσωματώνοντας μερικές φορές άμμο στην επιφάνειά του και εργάστηκε με περιορισμένη παλέτα που κυριαρχούταν από μαύρο, άσπρο και ώχρα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και μετά, το κόκκινο απέκτησε σταδιακά πιο σημαντικό ρόλο, εισάγοντας ένα ισχυρό χρωματικό αντίστιχο και συνεισφέροντας στην προοδευτική ανάπτυξη πιο δομημένων συνθέσεων. Παρόλο που το έργο του εξελίχθηκε προς μεγαλύτερη φορμαλιστική καθοριστικότητα τις επόμενες δεκαετίες, η ένταση μεταξύ υλικότητας, εκφραστικής χειρονομίας και συνθετικής ισορροπίας παρέμενε κεντρική στην καλλιτεχνική του έρευνα.
Αποτυπωμένο με ακρυλικό σε χαρτί, το παρόν έργο ανήκει στη broader διερεύνηση του Φέιτο για την αφαίρεση και το εκφραστικό δυναμικό των έργων σε χαρτί. Το υλικό επέτρεψε στον καλλιτέχνη να ερευνήσει τη σχέση ανάμεσα στο χρώμα, στη χειρονομία και στην επιφάνεια μέσω μιας πιο άμεσης και απευθείας διαδικασίας εκτέλεσης. Περαιτέρω ανάλυση της σύνθεσης, της παλέτας και του χειρισμού του χρώματος, μαζί με οποιαδήποτε διαθέσιμη υπογραφή, προέλευση και ντοκουμέντα αναφορές, θα βοηθήσει στον ορισμό μιας πιο ακριβούς χρονολογίας και στην τοποθέτηση του έργου εντός της εξέλιξης της καλλιτεχνικής γλώσσας του Φέιτο.
