Antoni Tapies - Memòria Personal

Λιθογραφικό καρτέλ του Antoni Tàpies (*).
Αυτό το έργο δημιουργήθηκε με αφορμή την ατομική έκθεση του καλλιτέχνη στην Erker Galerie St. Gallen μεταξύ 1988 και 1989.
Αποτελέστηκε σε χαρτί λιθογραφίας υψηλής γραμματοσειράς.
Έκδοση πολυτελείας περιορισμένη σε 700 αντίτυπα.

Ειδικοί όροι:

Διαστάσεις: 74 x 54 cm
Έτος: 1988
Κατάσταση: Άριστη (το εν λόγω έργο δεν έχει ποτέ fram Ναι ποτέ δεν έχει ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, για τον λόγο αυτό διατίθεται σε πολύ καλή κατάσταση).
Επι provenance: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται με φροντίδα και θα πακεταριστεί σε σάκο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλιση μεταφοράς με τη συνολική αξία του έργου και πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς χρέωση για τον αγοραστή.

(*) Ο Antoni Tàpies γεννήθηκε το 1923 στη Βαρκελώνη (Ισπανία). Σπουδάζει ταυτόχρονα νομικά και σχέδιο στην Ακαδημία Valls (1943). Η στρατιωτική εξέγερση υπό τον στρατηγό Φράγκο από το Μαρόκο εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ισπανία και οδηγεί στον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο Antoni Tapiès, αντίπαλος του εσωτερικού έναντι του δικτάτορα, φέρνει ένα οριστικό στίγμα από τον φρικτό αυτό πόλεμο.
Το 1948 είναι συνιδρυτής της ομάδας «Dau al Set» και του περιοδικού με το ίδιο όνομα. Γνωρίζει τον Joan Miró. Μετά από μια περίοδο παραγωγής σουρεαλιστικών έργων, ο Tapiès ενδιαφέρεται για τη φιλοσοφία και την Ανατολική τέχνη, ειδικά την καλλιγραφία. Ο Tàpies μεταμορφώνει ποικίλα υλικά, συχνά τα φτωχότερα, σε ζωγραφικούς συμβολισμούς.
Η πρώτη ατομική έκθεσή του οργανώνεται το 1950. Ο καλλιτέχνης ενσωματώνει χρωμάτων και οστά σε μπλοκ γεμάτα κόλλα, άμμο και γύψο που θα γίνουν “τοίχοι που θα μαρτυρούν τον διωγμό του λαού μας”. Ο Tapiès χρησιμοποιεί εφημερίδες, κομμάτια σκοινιών για συνθέσεις κολάζ με κοινωνικό προσδιορισμό.
Το 1951, στο Παρίσι, συναντά τους Braque, Picasso, ανακαλύπτει την αφαιρετική τέχνη με τον Dubuffet και τον Fautrier και τα κείμενα του Michel Tapié. Ο καλλιτέχνης στρέφεται προς πιο φιγούρες συνθέσεις προς το τέλος της δεκαετίας του 60. Ο σταυρός είναι ένα επαναλαμβανόμενο σημάδι στο έργο του, είτε ζωγραφικό είτε χαρακτικό, πολλά έργα παράλληλα. Οι σχισμένες και χαραγμένες συνθέσεις του εξακολουθούν να εκφράζουν κριτική στάση. Οι αποτυπώματα και τα ίχνη αποκαλύπτουν μια εσωτερική τεκμηρίωση.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 80, ο Tapiès πραγματοποιεί “εγκαταστάσεις” και ασχολείται με την κεραμική και το ψηφιδωτό. Από το 1962 μεγάλα μουσεία οργανώνουν αναδρομές του έργου του (Hannover το 1962, Βιέννη το 1968, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Παρισιού το 1973, περιοδεύουσα αναδρομή στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1988…).
Ο Antoni Tapiès είναι ο συγγραφέας αρκετών έργων με σκέψεις περί της τέχνης: «Πρακτική της Τέχνης» (1970), «Η Τέχνη ενάντια στην Αισθητική» (1974). Ο Antoni Tapiès ζούσε και εργαζόταν στη Βαρκελώνη, πόλη στην οποία βρίσκεται το Ίδρυμά του, που ιδρύθηκε το 1984. Ο καλλιτέχνης πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 2012, σε ηλικία 88 ετών.