VIEUX PARIS - Βάζο (2) - ΒΆΖΕΣ ΜΕ ΔΙΠΛΟ ΧΕΡΟΥΛΙ ΣΕ ΧΡΥΣΟ ΦΥΛΛΟ ΖΕΚΚΙΝΟ, ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΧΡΥΣΩΣΗ - Πορσελάνη σκληρής πάστας - Ζευγάρι αγγείων σε σχήμα αμφορέα

Αποστολή: Μπορώ να πραγματοποιήσω αποστολή εντός 24 48 ωρών, γι’ αυτό η αποστολή είναι λίγο ακριβότερη· το αντικείμενο θα πακεταριστεί με πλαστική φυσαλίδα και χαρτόνι με τη μέγιστη φροντίδα, καθώς πρόκειται για ευαίσθητο καιVeryαξιό αντικείμενο. Επίσης, για να αποφευχθούν προβλήματα, θα ασφαλιστεί.
-Είσαι σε διακοπές; Προσφέρω premium υπηρεσία, Μέγιστη ευελιξία για την παράδοση, μπορώ να στείλω μέχρι το σημείο ανάληψης κοντά σου, ώστε να το παραλάβεις άνετα όποτε προτιμάς.

ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΛΕΙΔΩΜΕΝΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

Είμαι ένας από τους ελάχιστους πωλητές που μπορεί να αποστείλει σε όλο τον κόσμο χάρη στην κατοχή και την εγγραφή του CODICE EORI, κάτι που εξασφαλίζει ηρεμία και ταχύτερη αποστολή ακόμη και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ιστορικο-καλλιτεχνική Περιγραφή
Ευανάγνωστη και σπάνια ζευγάρι ποτηριών πορσελάνης ζωγραφισμένης και χρυσοδιακοσμημένης, σχετιζόμενη με τη γαλλικο-Ναπολιταναϊκή παραγωγή του πρώτου μισού του 19ου αιώνα, ως προς τη μορφή και τον διακοσμητικό λόγο. Η νεοκλασική αισθητική της μορφής, με ωοειδές σώμα, ευρύ λαιμό, προεξέχουσες λαβές και βάση τετραγωνικού σχήματος, παραπέμπει άμεσα στις πορσελάνες του Παρισιού που εισήχθησαν στο Βασίλειο των Δύο Νικολάων (Νεπολ) και αργότερα διακοσμήθηκαν στα εκλεκτά στούντιο της Νάπολης.

Η εκτελεστική ποιότητα του ζευγαριού είναι ιδιαίτερα υψηλή. Οι αρμονικές αναλογίες, η πολυπλοκότητα των λαβών, η εκτεταμένη χρήση της χρυσοτυπίας και, κυρίως, οι λεπτομερείς φιγουρικές σκηνές που έχουν ζωγραφιστεί με μελάνη υποδηλώνουν μια παραγωγή προορισμένη για πελατεία υψηλού επιπέδου, αρκετά διαφορετική από την κοινή διακοσμητική πορσελάνη μαζικής παραγωγής. Σε αυτό τον τύπο προϊόντων, το βάζο δεν ήταν απλώς ένα διακοσμητικό αντικείμενο, αλλά ένα πραγματικό στοιχείο προβολής για οίκους αρistocratικούς και μεσαίους του 19ου αιώνα.

Ραφαέλε Τζιοβίνε και το Ναπολιτάνικο περιβάλλον
Για στυλ, θέματα και διακοσμητική αντίληψη, το ζευγάρι παρουσιάζει ενδιαφέρουσες ομοιότητες με την παραγωγή της φημισμένης βιοτεχνίας του Ραφαέλε Τζιοβίνε, του διάσημου μικρογραφέα και διακοσμητή πορσελάνης που δραστηριοποιήθηκε στη Νάπολη κατά το πρώτο ήμισυ του 19ου αιώνα. Μετά την κρίση της Real Fabbrica Ferdinandea, λευκές πορσελάνες προερχόμενες κυρίως από το Παρίσι εισάγονταν στη Νάπολη και ανατίθεντο σε τοπικούς ειδικούς για να ζωγραφιστούν και να χρυσωθούν. Ο Γιουβίνε υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες αυτού του φαινομένου και απολάμβανε και τη χορηγία του Φραγκίσκου Α΄ της Βομβόνης, βασιλιά των Δύο Νικολάων.

Η αντιπαραβολή είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα γιατί πολλές δωμάτια δημοπρατηστηρίων έχουν τεκμηριώσει βάζα πορσελάνης του Παρισιού, περίπου το 1825, πιθανώς διακοσμημένα στη Νάπολη από τον Ραφαέλε Τζιοβίνε, χαρακτηριζόμενα από χρυσή βάση και φιγούρες ή ομάδες προσώπων ενσωματωμένες σε ιταλικά αγροτικά τοπία. Ακόμη και ο Γενικός Κατάλογος των Πολιτιστικών Αγαθών διατηρεί έργα που αποδίδονται στον Γιοβίνε στα οποία η γαλλική πορσελάνη φιλοτεχνηθεί με ζωγραφική φιγούρας και χρυσό.

Ζωγραφική εξ ολοκλήρου χειροποίητη
Οι κεντρικές σκηνές εκτελούνται με χειροτεχνία με εξαιρετικά ακριβή ζωγραφική τεχνική. Τα πρόσωπα, τα χέρια, οι πτυχές των ενδυμάτων, οι χρωματικές μεταβολές των υφασμάτων και η ατμοσφαιρική κατασκευή του τοπίου υποδηλώνουν τη μικρογραφική γεύση της καλύτερης διακόσμησης πορσελάνης της εποχής. Ιδιαίτερα λεπτομερή είναι ο αντίθεση μεταξύ των έντονων αποχρώσεων του βιολέ, του γαλάζιου και του ροζ στα ενδύματα και του πιο σκούρου και απαλού τοπίου που καλύπτει τις φιγούρες.

Ο Ραφαέλε Τζιοβίνε και η εργασία του βιοτεχνίας τους χρησιμοποιούσαν ακριβώς ρεπερτόριο φιγούρων του είδους αυτού. Το Υπουργείο Πολιτισμού τεκμηριώνει, για παράδειγμα, ένα έργο που αποδόθηκε στον Γιοβίνε με νεαρές γυναίκες και ένα παιδί σε ναπολιτάνικες ενδυμασίες, συνδεδεμένο με τη χαρακτική του Ραφαέλε Αλόγια από σχέδια του Τζιάκομο Μιλάνι. Αυτό αποδεικνύει πόσο κεντρικές ήταν οι εικόνες του λαού και των ενδυμασιών του Βασιλείου της Νάπολης στο ρεπερτόριο του διακοσμητή.

Η εξαιρετική χρυσοτυπία
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία του ζευγαριού είναι η εξαιρετικά πλούσια χρυσοτυπία, που καλύπτει τον λαιμό, το άνοιγμα, τις λαβές, το κάτω μέρος του σώματος, το πόδι και τη βάση. Η επιφανειακή επιφάνεια διατηρεί ακόμη σημαντική φωτεινότητα και σε πολλούς σημεία παρουσιάζει ένα σχεδόν καθρεπτικό αποτέλεσμα, χαρακτηριστικό των πορσελάνων υψηλής ποιότητας, σωστά ψημένων και μετέπειτα μαυρισμένων.

Το εύρος των χρυσών τμημάτων απαιτούσε δαπανηρή και τεχνικά ευαίσθητη εργασία. Στην πορσελάνη πολυτελείας του 19ου αιώνα ο χρυσός εφαρμόζονταν στην επιφανειακή γυαλοποίηση, στερεώνονταν με την πυρόλυση και μπορούσε να μαυριστεί αργότερα για μεγαλύτερη φωτεινότητα. Η διατήρηση μιας τόσο εκτεταμένης χρυσοτυπίας αποτελεί επομένως ένα από τα πλέον αξιόλογα διακοσμητικά στοιχεία του ζευγαριού. Η ακριβής σύνθεση και το πορτοφόλι του χρυσού μπορούν να προσδιοριστούν μόνο μέσω οργαναχρηστικής ανάλυσης και όχι από την απλή φωτογραφική παρατήρηση.

Πρώτο βάζο – φιγούρα γυναίκας σε τοπίο
Το πρώτο βάζο παρουσιάζει μια νέα γυναίκα με ενδυμασία λαϊκή, με γούνα γαλάζια, κορσέ σε αποχρώσεις βιολέ, φωτεινή ποδιά και κάλυμμα κεφαλής. Η φιγούρα είναι βυθισμένη σε ένα τοπίο βραχώδες και φυσικό, δομημένο με βαθειές αποχρώσεις και ατμοσφαιρικές μεταβάσεις.

Το θέμα ανήκει στην 19ο αιώνα αισθητική της προσωπογραφίας του πληθυσμού και των ενδυμάτων τους. Αυτές οι εικόνες ήταν ιδιαίτερα περιζήτητες από τους ταξιδιώτες του Grand Tour και την ευρωπαϊκή αριστοκρατική πελατεία, που μαγεύονταν από τις σκηνές της καθημερινής ζωής της Νότιας Ιταλίας. Η φιγούρα δεν φαίνεται να σχεδιάζεται ως απλό διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως πραγματικά μικρή ζωγραφιά μετεγγραφείσα στην επιφάνεια της πορσελάνης.

Δεύτερο βάζο – Οικογενειακός σχηματισμός εν ένδυμα
Το δεύτερο βάζο παρουσιάζει μια ακόμη πιο πολύπλοκη σύνθεση, με τρεις γυναικείες φιγούρες διαφόρων ηλικιών, ανάμεσα σε μια κοριτσάκι, που συγκεντρώνονται σε πρώτο πλάνο εντός ενός τοπίου. Τα φορέματα στους τόνους του μπλε, βιολέ, άσπρου και ροζ δημιουργούν ένα ισχυρό κεντρικό σημείο αντίθεσης με το πιο σκούρο φόντο.

Η σκηνή μπορεί να ερμηνευθεί ως απεικόνιση οικογενειακής ή λαϊκής ζωής της Νότιας Ιταλίας. Η παρουσία της ενήλικης γυναίκας μαζί με τις νεότερες φιγούρες προσδίδει στη σύνθεση έναν οικείο και αφηγηματικό χαρακτήρα. Το θέμα έχει σημαντικές ομοιότητες με το ρεπερτόριο της ναπολιτάνας τέχνης της εποχής και, ειδικότερα, με τις εικόνες γυναικών και παιδιών σε ενδυμασία που συσχετίζονται με το περιβάλλον του Ραφαέλε Τζιοβίνε.

Ιστορικό πλαίσιο
Στην περίοδο περίπου μεταξύ 1820 και 1840 η Νάπολη αντιπροσώπευε ένα από τα κύρια ευρωπαϊκά κέντρα διακόσμησης πορσελάνης. Οι απροστολογημένες πορσελάνες μπορούσαν να αγοραστούν από γαλλικές μανουφακτούρες και αργότερα μετασχηματίζονταν από ναπολιτάνους τεχνίτες σε προϊόντα άκρως πολυτελείας. Η μουσειακή τεκμηρίωση επιβεβαιώνει επίσης ότι η βιοτεχνία του Γιοβίνε εργάστηκε και σε πορσελάνες σημαντικών ξένων μανουφακτούρων.

Ο ίδιος ο Γιοβίνε διατηρούσε σχέσεις με την αυλή των Βομβορών και η βιοτεχνία του παρήγαγε αντικείμενα προορισμένα και για βασιλικά δώρα και διπλωματικά δώρα. Είναι γνωστές έργα ιδιαίτερης τιμής, ανάμεσα στα οποία μεγάλα βάζα με προσωπογραφίες της βασιλικής οικογένειας των βαρόνων."