Ένα ξύλινο γλυπτό - Fon - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)






Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
4 € | ||
|---|---|---|
3 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ξύλινο γλυπτό από το Τόγκο, Φον φυλή, προέλευση περιοχή Ανέγι; Υλικό: ξύλο; Διαστάσεις: ύψος 47 cm, βάθος 83 cm; Βάρος 13,6 kg; Κατάσταση: ικανοποιητική; Αυθεντικότητα: Πρωτότυπο/επίσημο.
Περιγραφή από τον πωλητή
Φον/Εου φέτις γλυπτό, βωτιλιακό ή κανό θύρας από ξύλο
Χ Origin: Περιοχή Ανέχο, Τόγκο.
Υλικό: καφέ-μαύρο έως γκρι ξύλο, ματ πατίνα, πολλαπτές ευθείες ρωγμές που διατρέχουν το μήκος του, διάβρωση, ίχνη χάραξης και αρκετές λευκές κηλίδες.
Περιγραφή
Η γλυπτική εστιάζει γύρω από ένα σκάφος-καλάμι που φαίνεται να έχει σκαλιστεί από ένα ενιαίο κομμάτι ξύλου, παχουλό και βαθιά κηλίδωση, με μια σιλουέτα που μοιάζει με βάρκα με υψωμένες άκρες. Το ξύλο, που κυμαίνεται από καφέ-μαύρο έως γκρι, φέρει ματ πατίνα, πολλές ρωγμές κατά μήκος, σημάδια διάβρωσης, ίχνη χάραξης και αρκετές λευκές κηλίδες. Αυτές οι κηλίδες θα μπορούσαν να είναι καολίνη, τέφρα, θρησκευτικά υλικά ή νεότερες επεμβάσεις· ωστόσο η σύνθεσή τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί μόνο από τη φωτογραφία. Δύο ανθρωπομορφικοί προτομές προσαρτώνται στα άκρα του κραβού. Και οι δύο γέρνουν προς τα έξω, λες και παρακολουθούν τη πλώρη και την πρύμνη της βάρκας. Οι μορφές τους είναι πιο λεπτομερειακά αποδομένες από αυτές των κεντρικών μορφών: οβάλ κεφάλια, αυτιά σε ανάγλυφο, επιμηκισμένα μάτια, ίσια ρινά, ανοιχτές ή εξόγκωτες σαγόνες, μάλλον ενδεικτικά χτενίσματα και έντονα ανεπτυγμένοι θώρακες. Οι αντίθετες θέσεις τους δημιουργούν ένα δίδρομο σύστημα επιτήρησης. Μεταξύ αυτών των προτομών στέκονται περίπου οκτώ κάθετες μορφές διαφορετικού μεγέθους. Μερικές φαίνονται να είναι εξαιρετικά απλοποιημένες φιγούρες, περιορισμένες σε ένα κυλινδρικό θώρακα σκαλισμένο με κορινθιακό ή περιτυλιγμένο κεφάλι· άλλες έχουν σαφώς φαλλικό σχήμα. Ο ψηλότερος επικρατεί συνθέσιμο κοντά σε ένα άκρο. Αυτή η στενά στοιβαγμένη διάταξη δίνει την εντύπωση ότι απεικονίζει μια ομάδα επιβατών, πνεύματα ή θεότητες στο σκάφος, παρά ενός απλού οικιακού σκάφους.
Ιστορικο-Ανθρωπολογική και Υλική Ανάλυση
Η πλώρη παρέχει μια σταθερή οριζόντια μάζα, ενώ οι μορφές εισάγουν έναν επιμελώς ακανόνιστο κάθετο ρυθμό. Οι δύο τελικές προτομές πλαισιώνουν τη σκηνή ως φύλακες, πρόγονοι ή τατερμαριστικές φιγούρες. Οι κεντρικές φιγούρες σχηματίζουν μια συνέλευση ιεραρχικά τακτοποιημένη ανά μέγεθος. Το έργο δεν αποζητά φυσικότητα: τονίζεται η επανάληψη, η σιλουέτα, η συσσώρευση και η evocative δύναμη. Οι φιγούρες φαίνεται να έχουν σκαλιστεί ξεχωριστά και να τοποθετήθηκαν στη θήκη με μυτερές σφήνες. Μια πλήρης υλική ανάλυση θα προσδιορίσει το είδος του ξύλου μέσω μικροσκοπικής εξέτασης, θα επαληθεύσει τις αρθρώσεις με ακτινογραφία και θα αναλύσει τις λευκές ή οργανικές εναποθέσεις. Παχιά πατίνα, ρωγμές και κατάλοιπα δεν αρκετά για να προσδιοριστεί η ημερομηνία του αντικειμένου. Στην τέχνη των Vodun, η ορατή μορφή συχνά προκύπτει τόσο από τη αρχική χάραξη όσο και από τις μεταγενέστερες παρεμβάσεις, τις θυσίες, τις προσφορές και ουσίες που προορίζονται να ενεργοποιήσουν ή να διατηρήσουν το αντικείμενο. Αυτή η εργασία πιθανόν ανήκει στην οικογένεια todjivu, όρος των Fon που χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε ιερές βάρκες που απεικονίζουν ανθρώπους, θεότητες, ζώα, τροφές και όντα από τον αόρατο κόσμο. Η Château Vodou τα περιγράφει ως «υλοποιημένες προσευχές» και φιλοξενεί παραδείγματα από το Τόγκο και το Μπενίν, συνδεδεμένα, ανά περίπτωση, με τους Dan, Sakpata, Toxosu, τα δίδυμα ή τη μνήμη των αιχμαλωτισμένων. Παράλληλη ιστορική ματιά παρέχεται από μια γλυπτική κανό-βωμού του 19ου αιώνα Fon που στεγάζεται στο Nelson-Atkins Museum of Art: απεικονίζει ένα μεγάλο σκάφος populated από εννέα φιγούρες και έχει ερμηνευθεί προσεκτικά ως λίβελλος ή εμπορικός φετίχ που αποδίδεται στον Legba. Αυτή η σύγκριση επιβεβαιώνει την ύπαρξη ενός διακριτού είδους ρητειακών γλυπτών με μορφή βάρκας, παρότι δεν επιτρέπει την αυτόματη ταυτοποίηση της θεότητας που παριστάνεται σε αυτό το έργο.
Λειτουργία τελετουργίας
Η κανό εδώ λειτουργεί περισσότερο ως συμπυκνωμένος ιερός χώρος παρά ως μικροσκοπικό μεταφορικό μέσο. Σε παραθαλάσσια ιερά Vodun, μπορεί να αντιπροσωπεύει τη διέλευση ανάμεσα στη γη, τη λιμνοθάλασσα, τη θάλασσα, τον ανθρώπινο κόσμο, τους προγόνους και τις αόρατες δυνάμεις. Έρευνα που διεξήχθη σε μια κοινότητα αλιέων Ewe στο νότιο Τόγκο δείχνει ότι το ιερό αποτελεί τοπίο που είναι ταυτόχρονα θρησκευτικό, οικολογικό, οικονομικό και κοινωνικό, στο οποίο το νερό, το ψάρεμα, η ιστορική μνήμη και τα πνεύματα είναι στενά διαπλεγμένα. Τα φαλικά στοιχεία μπορεί να αναφέρονται στη γονιμότητα, την παραγωγική δύναμη ή στον Legba, θεότητα συνδεδεμένη με τα κατώφλια, την επικοινωνία και τη σεξουαλική ισχύ· ωστόσο αυτή η ερμηνεία παραμένει υποθετική. Μπορεί επίσης να απεικονίζουν εξαιρετικά στιλιζεμένες φιγούρες, πνεύματα ή αντικείμενα που προορίζονται να φέρουν ιερατικές προσφορές. Οι δύο προτομές στις άκρες μπορεί να παριστάνουν προστάτες, προγόνους, ένα θεμέλιο ζεύγος ή δύο συμπληρωματικές δυνάμεις. Η πιο πιθανή λειτουργία είναι αυτή μιας ιερής προσφοράς που τοποθετείται σε ιερό για να ζητήσει προστασία, ευημερία, γονιμότητα, επιτυχημένη αλιεία, ασφαλή ταξίδι στο νερό ή την ικανοποίηση μιας πνευματικής δύναμης. Η κανό θα μπορούσε επίσης να εξυπηρετήσει μια μνημειακή λειτουργία: ορισμένα todjivu εξ evoke αυτούς που πνίγηκαν, παιδιά συνδεδεμένα με τον Toxosu ή ακόμη και τη μνήμη του Ατλαντικού δουλεμπορίου. Ωστόσο, χωρίς τοπικό όνομα, μαρτυρία ιερέα, διασωθέν περιεχόμενο ιερών ή ιστορικά αρχεία συλλογών, καμία από αυτές τις ερμηνείες δεν πρέπει να θεωρείται οριστική.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Blier, Suzanne Preston. African Vodun: Art, Psychology, and Power. Chicago: University of Chicago Press, 1995.
Rush, Dana. Vodun in Coastal Benin: Unfinished, Open-Ended, Global. Nashville: Vanderbilt University Press, 2013.
Montgomery, Eric J., and Christian N. Vannier. An Ethnography of a Vodu Shrine in Southern Togo: Of Spirit, Slave, and Sea. Leiden-Boston: Brill, 2017.
Agbanon II, Nicoué Lodjou Gayibor, Yves Marguerat, and Roberto Pazzi. History of Petit-Popo and the Guin Kingdom. Paris-Lomé, Karthala-Haho, 1991.
Anézo, Jean-Yves. The Piroges – Todjivu. Château Vodou, Strasbourg, museum dossier, 2024.
Οι αναφερόμενες δημοσιεύσεις εξυπηρετούν την ιστορική κατηγοριοποίηση τέχνης συγκριτικά. Δεν καθορίζουν τη συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση, τη χρονολόγηση ή τη πρωτότυπη χρήση του γλυπτού.
Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες παράχθηκαν με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και τέχνη. Οι πρωτότυπες κείμενες και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.
Inv. No. MAZ32801
Ανιχνευτής: Batoure
Ιστορία πωλητή
Φον/Εου φέτις γλυπτό, βωτιλιακό ή κανό θύρας από ξύλο
Χ Origin: Περιοχή Ανέχο, Τόγκο.
Υλικό: καφέ-μαύρο έως γκρι ξύλο, ματ πατίνα, πολλαπτές ευθείες ρωγμές που διατρέχουν το μήκος του, διάβρωση, ίχνη χάραξης και αρκετές λευκές κηλίδες.
Περιγραφή
Η γλυπτική εστιάζει γύρω από ένα σκάφος-καλάμι που φαίνεται να έχει σκαλιστεί από ένα ενιαίο κομμάτι ξύλου, παχουλό και βαθιά κηλίδωση, με μια σιλουέτα που μοιάζει με βάρκα με υψωμένες άκρες. Το ξύλο, που κυμαίνεται από καφέ-μαύρο έως γκρι, φέρει ματ πατίνα, πολλές ρωγμές κατά μήκος, σημάδια διάβρωσης, ίχνη χάραξης και αρκετές λευκές κηλίδες. Αυτές οι κηλίδες θα μπορούσαν να είναι καολίνη, τέφρα, θρησκευτικά υλικά ή νεότερες επεμβάσεις· ωστόσο η σύνθεσή τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί μόνο από τη φωτογραφία. Δύο ανθρωπομορφικοί προτομές προσαρτώνται στα άκρα του κραβού. Και οι δύο γέρνουν προς τα έξω, λες και παρακολουθούν τη πλώρη και την πρύμνη της βάρκας. Οι μορφές τους είναι πιο λεπτομερειακά αποδομένες από αυτές των κεντρικών μορφών: οβάλ κεφάλια, αυτιά σε ανάγλυφο, επιμηκισμένα μάτια, ίσια ρινά, ανοιχτές ή εξόγκωτες σαγόνες, μάλλον ενδεικτικά χτενίσματα και έντονα ανεπτυγμένοι θώρακες. Οι αντίθετες θέσεις τους δημιουργούν ένα δίδρομο σύστημα επιτήρησης. Μεταξύ αυτών των προτομών στέκονται περίπου οκτώ κάθετες μορφές διαφορετικού μεγέθους. Μερικές φαίνονται να είναι εξαιρετικά απλοποιημένες φιγούρες, περιορισμένες σε ένα κυλινδρικό θώρακα σκαλισμένο με κορινθιακό ή περιτυλιγμένο κεφάλι· άλλες έχουν σαφώς φαλλικό σχήμα. Ο ψηλότερος επικρατεί συνθέσιμο κοντά σε ένα άκρο. Αυτή η στενά στοιβαγμένη διάταξη δίνει την εντύπωση ότι απεικονίζει μια ομάδα επιβατών, πνεύματα ή θεότητες στο σκάφος, παρά ενός απλού οικιακού σκάφους.
Ιστορικο-Ανθρωπολογική και Υλική Ανάλυση
Η πλώρη παρέχει μια σταθερή οριζόντια μάζα, ενώ οι μορφές εισάγουν έναν επιμελώς ακανόνιστο κάθετο ρυθμό. Οι δύο τελικές προτομές πλαισιώνουν τη σκηνή ως φύλακες, πρόγονοι ή τατερμαριστικές φιγούρες. Οι κεντρικές φιγούρες σχηματίζουν μια συνέλευση ιεραρχικά τακτοποιημένη ανά μέγεθος. Το έργο δεν αποζητά φυσικότητα: τονίζεται η επανάληψη, η σιλουέτα, η συσσώρευση και η evocative δύναμη. Οι φιγούρες φαίνεται να έχουν σκαλιστεί ξεχωριστά και να τοποθετήθηκαν στη θήκη με μυτερές σφήνες. Μια πλήρης υλική ανάλυση θα προσδιορίσει το είδος του ξύλου μέσω μικροσκοπικής εξέτασης, θα επαληθεύσει τις αρθρώσεις με ακτινογραφία και θα αναλύσει τις λευκές ή οργανικές εναποθέσεις. Παχιά πατίνα, ρωγμές και κατάλοιπα δεν αρκετά για να προσδιοριστεί η ημερομηνία του αντικειμένου. Στην τέχνη των Vodun, η ορατή μορφή συχνά προκύπτει τόσο από τη αρχική χάραξη όσο και από τις μεταγενέστερες παρεμβάσεις, τις θυσίες, τις προσφορές και ουσίες που προορίζονται να ενεργοποιήσουν ή να διατηρήσουν το αντικείμενο. Αυτή η εργασία πιθανόν ανήκει στην οικογένεια todjivu, όρος των Fon που χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε ιερές βάρκες που απεικονίζουν ανθρώπους, θεότητες, ζώα, τροφές και όντα από τον αόρατο κόσμο. Η Château Vodou τα περιγράφει ως «υλοποιημένες προσευχές» και φιλοξενεί παραδείγματα από το Τόγκο και το Μπενίν, συνδεδεμένα, ανά περίπτωση, με τους Dan, Sakpata, Toxosu, τα δίδυμα ή τη μνήμη των αιχμαλωτισμένων. Παράλληλη ιστορική ματιά παρέχεται από μια γλυπτική κανό-βωμού του 19ου αιώνα Fon που στεγάζεται στο Nelson-Atkins Museum of Art: απεικονίζει ένα μεγάλο σκάφος populated από εννέα φιγούρες και έχει ερμηνευθεί προσεκτικά ως λίβελλος ή εμπορικός φετίχ που αποδίδεται στον Legba. Αυτή η σύγκριση επιβεβαιώνει την ύπαρξη ενός διακριτού είδους ρητειακών γλυπτών με μορφή βάρκας, παρότι δεν επιτρέπει την αυτόματη ταυτοποίηση της θεότητας που παριστάνεται σε αυτό το έργο.
Λειτουργία τελετουργίας
Η κανό εδώ λειτουργεί περισσότερο ως συμπυκνωμένος ιερός χώρος παρά ως μικροσκοπικό μεταφορικό μέσο. Σε παραθαλάσσια ιερά Vodun, μπορεί να αντιπροσωπεύει τη διέλευση ανάμεσα στη γη, τη λιμνοθάλασσα, τη θάλασσα, τον ανθρώπινο κόσμο, τους προγόνους και τις αόρατες δυνάμεις. Έρευνα που διεξήχθη σε μια κοινότητα αλιέων Ewe στο νότιο Τόγκο δείχνει ότι το ιερό αποτελεί τοπίο που είναι ταυτόχρονα θρησκευτικό, οικολογικό, οικονομικό και κοινωνικό, στο οποίο το νερό, το ψάρεμα, η ιστορική μνήμη και τα πνεύματα είναι στενά διαπλεγμένα. Τα φαλικά στοιχεία μπορεί να αναφέρονται στη γονιμότητα, την παραγωγική δύναμη ή στον Legba, θεότητα συνδεδεμένη με τα κατώφλια, την επικοινωνία και τη σεξουαλική ισχύ· ωστόσο αυτή η ερμηνεία παραμένει υποθετική. Μπορεί επίσης να απεικονίζουν εξαιρετικά στιλιζεμένες φιγούρες, πνεύματα ή αντικείμενα που προορίζονται να φέρουν ιερατικές προσφορές. Οι δύο προτομές στις άκρες μπορεί να παριστάνουν προστάτες, προγόνους, ένα θεμέλιο ζεύγος ή δύο συμπληρωματικές δυνάμεις. Η πιο πιθανή λειτουργία είναι αυτή μιας ιερής προσφοράς που τοποθετείται σε ιερό για να ζητήσει προστασία, ευημερία, γονιμότητα, επιτυχημένη αλιεία, ασφαλή ταξίδι στο νερό ή την ικανοποίηση μιας πνευματικής δύναμης. Η κανό θα μπορούσε επίσης να εξυπηρετήσει μια μνημειακή λειτουργία: ορισμένα todjivu εξ evoke αυτούς που πνίγηκαν, παιδιά συνδεδεμένα με τον Toxosu ή ακόμη και τη μνήμη του Ατλαντικού δουλεμπορίου. Ωστόσο, χωρίς τοπικό όνομα, μαρτυρία ιερέα, διασωθέν περιεχόμενο ιερών ή ιστορικά αρχεία συλλογών, καμία από αυτές τις ερμηνείες δεν πρέπει να θεωρείται οριστική.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Blier, Suzanne Preston. African Vodun: Art, Psychology, and Power. Chicago: University of Chicago Press, 1995.
Rush, Dana. Vodun in Coastal Benin: Unfinished, Open-Ended, Global. Nashville: Vanderbilt University Press, 2013.
Montgomery, Eric J., and Christian N. Vannier. An Ethnography of a Vodu Shrine in Southern Togo: Of Spirit, Slave, and Sea. Leiden-Boston: Brill, 2017.
Agbanon II, Nicoué Lodjou Gayibor, Yves Marguerat, and Roberto Pazzi. History of Petit-Popo and the Guin Kingdom. Paris-Lomé, Karthala-Haho, 1991.
Anézo, Jean-Yves. The Piroges – Todjivu. Château Vodou, Strasbourg, museum dossier, 2024.
Οι αναφερόμενες δημοσιεύσεις εξυπηρετούν την ιστορική κατηγοριοποίηση τέχνης συγκριτικά. Δεν καθορίζουν τη συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση, τη χρονολόγηση ή τη πρωτότυπη χρήση του γλυπτού.
Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες παράχθηκαν με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και τέχνη. Οι πρωτότυπες κείμενες και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.
Inv. No. MAZ32801
Ανιχνευτής: Batoure
Ιστορία πωλητή
Λεπτομέρειες
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
