Μια ξύλινη μάσκα - Karanga - Mossi - Μπουρκίνα Φάσο (χωρίς τιμή ασφαλείας)
05
ημέρες
02
ώρες
19
λεπτά
55
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 3
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 450 - € 550
 | 3 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Μάσκα Karanga από ξύλο Mossi από την περιοχή Yatenga, Μπουρκίνα Φάσο, ύψος 170 cm, βάρος 1,9 kg, με βάση, αυθεντική/official και σε μέτρια κατάσταση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Καράνγα μάσκα που απεικονίζει ένα μεγάλο αντιλόπη, παράδοση Mossi—Nyonyosé
Origin: Υάτενγκα (Yatenga) περιοχή, Μπουρκίνα Φάσο
Υλικό: ξύλο και ίχνη χρωμάτων· πιθανώς χρησιμοποιήθηκε σε τελετές κηδείας και κληρονομίας, συμπεριλαμβανομένου και βάσης.
Περιγραφή
Αυτό το αντικείμενο είναι μια κάθετη ξύλινη μάσκα Mossi που ανήκει στην κατηγορία συνήθως γνωστή ως karanga. Διακρίνεται αμέσως από τις εντυπωσιακές διαστάσεις: μια ωοειδής, κοιλότητα προσώπου επεκτείνεται προς τα επάνω με μια πολύ μακριά, στενή υπερδομή, αποτελούμενη από μια διαδοχή ορθογώνων, διαμαντοειδών και ανοιχτών μορφών. Η ενότητα που προορίζεται να καλύψει το πρόσωπο αποτελείται από ένα επιμήκες κέλυφος, ελαφρώς κοίλο εξωτερικά και λαβωμένο από την ανάποδη. Στο κέντρο αυτού του προσώπου δεσπόζει μια αξιοσημείωτη, οδοντωτή κάθετη αύρα, διακοπτόμενη από δύο συμμετρικά τριγωνικά ανοίγματα που αντιστοιχούν στα μάτια. Οι πλευρές διαθέτουν γεωμετρικά σχήματα με κέντημα ψαροκόκαλου χαραγμένα στο ξύλο. Εμφανίζονται αρκετές οπές στις πλευρές και πιθανώς χρησιμοποιήθηκαν για την προσάρτηση στοιχείων ενδυμασίας, ινών ή συστήματος στερέωσης. Πάνω από τη μάσκα του προσώπου υψώνονται δύο μακριά, φέροντα, παράλληλα στοιχεία που θυμίζουν κέρατα αντιλόπης, των οποίων οι επιφάνειες φέρουν εγκάρσιες εγκοπές. Αυτά τα στοιχεία συνδέονται με μια ψηλή δομή που αποτελείται από επίπεδες, διακοσμημένες πλάκες. Παρατηρούνται ορθογώνια τμήματα διαιρεμένα σε αντίθετους τριγώνους, διαμαντάκια, ανοιχτοειδή πλέγματα και γεωμετρικά ωοειδή σχέδια από χαρακτική ή αφαίρεση υλικού. Παραμένουν υπολειμματικά ίχνη σκούρων, ανοιχτών και ερυθρών χρωμάτων σε ορισμένα σημεία· ωστόσο η χημική τους σύνθεση και η ηλικία τους δεν μπορούν να προσδιοριστούν χωρίς ανάλυση υλικού. Η ανάστροφη όψη αποκαλύπτει σαφώς το άνοιγμα της μάσκας και τη σημαντική μείωση πάχους του ξύλου, μια διαδικασία ουσιαστική για την κατασκευή ενός τέτοιου μακριού αντικειμένου που φοριέται. Φθορές, ρωγμές, απώλεια υλικού και ορισμένες επισκευές μαρτυρούν μια σύνθετη υλική ιστορία.
Ανάλυση Ιστορίας Τέχνης
Από ιστοριογραφική άποψη τέχνης, η σύγκριση με τεκμηριωμένα παραδείγματα επιβεβαιώνει έντονα ότι αυτό το γλυπτό ανήκει στην παράδοση Karanga της περιοχής του Yatenga. Το Μετροπολιταν Μουσείο Τέχνης περιγράφει αυτόν τον τύπο ως μάσκα με ωοειδές πρόσωπο επικεφαλής από μια επιβλητική κάθετη υπερδομή, συνδυάζοντας γεωμετρικά μοτίβα, ανοιχτό πλέγμα και κέρατα αντιλόπης. Πιο συγκεκριμένα, το μουσείο εντοπίζει το karanga ως απεικόνιση της μεγαλύτερης αντιλόπης koba (Hippotragus koba), ντόπια σε αυτήν την περιοχή της χώρας Mossi. Το Μουσείο Τέχνης της Νέας Ορλεάνης διαθέτει επίσης μάσκα από το Yatenga, της οποίας η περιγραφή αναφέρει ένα κοίλο πρόσωπο, οδοντωτή κεντρική ράβδο, ανοίγματα για τα μάτια, κέρατα και μια ψηλή πλάκα χαραγμένη με πολύχρωμα γεωμετρικά μοτίβα. Η κατασκευή του αντικειμένου που παρουσιάζεται εδώ είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα διότι συνδυάζει μια ζωική αναπαράσταση με ένα ευρύτατα αφαιρετικό λεξιλόγιο. Τα κέρατα εντοπίζουν τον ζωολογικό αναφορικό, ενώ τα ορθογώνια, τα τρίγωνα, τα διαμάντια και τα γεωμετρικά σχέδια μετατρέπουν σταδιακά την σιλουέτα σε γραφική σύνθεση. Αυτός ο συνδυασμός απεικονιστικών και γεωμετρικών στοιχείων είναι χαρακτηριστικός των τεχνών αρκετών πληθυσμών στο Μπουρκίνα Φάσο, αλλά ο εξαιρετικά κάθετος σχεδιασμός συνδέεται ιδιαιτέρως με τους Mossi του βορειοδυτικού τμήματος. Ο Κρίστοφερ Ντι Ρόι έχει δείξει ότι οι παραδόσεις των μάσκας Mossi διαφέρουν σημαντικά μεταξύ ιστορικών περιοχών και ότι το στυλ Yatenga συνιστά μια διακριτή καλλιτεχνική παράδοση. Ωστόσο, είναι σημαντικό να είμαστε ακριβείς όσον αφορά την κοινωνική καταλογοποίηση. Στη εθνογραφική βιβλιογραφία για τους Mossi, ιδίως οι κοινότητες Nyonyosé—απογόνους των πληθυσμών που προηγήθηκαν της εγκατάστασης της πολιτικής δύναμης Nakomsé—συνδέονται με την παραγωγή και χρήση μασκών. Το Palmer Museum τονίζει ότι οι μάσκες σε στυλ Yatenga σχετίζονται με αυτές τις ομάδες και τις ιστορίες των κληρονομιών τους. Αυτή η διάκριση είναι σημαντική: η μάσκα δεν απλώς αντιπροσωπεύει «βασιλική τέχνη Mossi», αλλά αποτελεί μέρος ενός συνόλου πρακτικών σε χωριά και κληρονομιών με τη δική τους ιστορία.
Λειτουργία τελετουργίας
Η λειτουργία της karanga είναι κυρίως τελετουργική, κηδευτική, προγονική και προστατευτική. Σύμφωνα με τεκμηρίωση από το Metropolitan Museum, ο αρσενικός ηγεμόνας ενός γένους μπορεί να κατέχει μάσκα που απεικονίζει ένα ζώο ή ον συνδεδεμένο με την προϊστορία της οικογένειάς του. Το τοτεμικό ζώο συμβολικά μοιράζεται τη ζωτική δύναμη της φυλής. Έτσι η μάσκα γίνεται ένα μέσο σύνδεσης με τους ιδρυτές και τους προγόνους της κληρονομιάς. Προλήψεις μπορεί να προσφέρονται σε αυτήν πριν από την περίοδο των βροχών για προσευχές σχετικά με τη γεωργική γονιμότητα, τη βροχή και την κοινοτική ευημερία. Η karanga παίζει επίσης ρόλο σε κηδείες και τελετές μνήμης. Οι μάσκες μπορεί να συνοδεύουν τον αποθανόντα, να διασφαλίζουν τη νορμάλ διεξαγωγή των τελετών και να συμμετέχουν στους χορούς που γιορτάζουν την μετάβαση του αποθανόντος στον προγονικό κόσμο. Το National Museum of African Art επιβεβαιώνει ότι μάσκες από το βόρειο Mossi εμφανίζονται κατά τη διάρκεια κηδειών, τελετών μνήμης και ορισμένων προστατευτικών τελετών. Μield φωτογραφία πεδίου που πήρε ο Christopher Roy το 1977 τεκμηριώνει πραγματικά μια Karanga μάσκα από το Yatenga σε τελετουργικό κηδείας.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Roy, Christopher D. Art of the Upper Volta Rivers. Meudon: Alain and Françoise Chaffin, 1987. 384 σελίδες.
Wheelock, Thomas G. B. and Christopher D. Roy. Land of the Flying Masks: Art and Culture in Burkina Faso; The Thomas G. B. Wheelock Collection. Munich/New York: Prestel, 2007.
Metropolitan Museum of Art. Mask (Karanga), Mossi peoples, Yatenga region, Burkina Faso. Michael C. Rockefeller Wing Collection.
New Orleans Museum of Art. Face Mask (Karanga), Mossi, Yatenga Area, Burkina Faso.
National Museum of African Art, Smithsonian Institution. Mossi Face Mask, Burkina Faso. Documentation on the funerary, commemorative, and protective uses of masks from northern Mossi.
Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται εξυπηρετούν για τη συναφή ιστορική αποτίμηση τέχνης. Δεν καθορίζουν την ειδική πολιτισμική απόδοση, την χρονολόγηση ή την αρχική χρήση του συγκεκριμένου γλυπτού.
Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που διατηρούν οι αντίστοιχοι κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων διατηρούνται.
Inv. No. MAZ33276
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΚαράνγα μάσκα που απεικονίζει ένα μεγάλο αντιλόπη, παράδοση Mossi—Nyonyosé
Origin: Υάτενγκα (Yatenga) περιοχή, Μπουρκίνα Φάσο
Υλικό: ξύλο και ίχνη χρωμάτων· πιθανώς χρησιμοποιήθηκε σε τελετές κηδείας και κληρονομίας, συμπεριλαμβανομένου και βάσης.
Περιγραφή
Αυτό το αντικείμενο είναι μια κάθετη ξύλινη μάσκα Mossi που ανήκει στην κατηγορία συνήθως γνωστή ως karanga. Διακρίνεται αμέσως από τις εντυπωσιακές διαστάσεις: μια ωοειδής, κοιλότητα προσώπου επεκτείνεται προς τα επάνω με μια πολύ μακριά, στενή υπερδομή, αποτελούμενη από μια διαδοχή ορθογώνων, διαμαντοειδών και ανοιχτών μορφών. Η ενότητα που προορίζεται να καλύψει το πρόσωπο αποτελείται από ένα επιμήκες κέλυφος, ελαφρώς κοίλο εξωτερικά και λαβωμένο από την ανάποδη. Στο κέντρο αυτού του προσώπου δεσπόζει μια αξιοσημείωτη, οδοντωτή κάθετη αύρα, διακοπτόμενη από δύο συμμετρικά τριγωνικά ανοίγματα που αντιστοιχούν στα μάτια. Οι πλευρές διαθέτουν γεωμετρικά σχήματα με κέντημα ψαροκόκαλου χαραγμένα στο ξύλο. Εμφανίζονται αρκετές οπές στις πλευρές και πιθανώς χρησιμοποιήθηκαν για την προσάρτηση στοιχείων ενδυμασίας, ινών ή συστήματος στερέωσης. Πάνω από τη μάσκα του προσώπου υψώνονται δύο μακριά, φέροντα, παράλληλα στοιχεία που θυμίζουν κέρατα αντιλόπης, των οποίων οι επιφάνειες φέρουν εγκάρσιες εγκοπές. Αυτά τα στοιχεία συνδέονται με μια ψηλή δομή που αποτελείται από επίπεδες, διακοσμημένες πλάκες. Παρατηρούνται ορθογώνια τμήματα διαιρεμένα σε αντίθετους τριγώνους, διαμαντάκια, ανοιχτοειδή πλέγματα και γεωμετρικά ωοειδή σχέδια από χαρακτική ή αφαίρεση υλικού. Παραμένουν υπολειμματικά ίχνη σκούρων, ανοιχτών και ερυθρών χρωμάτων σε ορισμένα σημεία· ωστόσο η χημική τους σύνθεση και η ηλικία τους δεν μπορούν να προσδιοριστούν χωρίς ανάλυση υλικού. Η ανάστροφη όψη αποκαλύπτει σαφώς το άνοιγμα της μάσκας και τη σημαντική μείωση πάχους του ξύλου, μια διαδικασία ουσιαστική για την κατασκευή ενός τέτοιου μακριού αντικειμένου που φοριέται. Φθορές, ρωγμές, απώλεια υλικού και ορισμένες επισκευές μαρτυρούν μια σύνθετη υλική ιστορία.
Ανάλυση Ιστορίας Τέχνης
Από ιστοριογραφική άποψη τέχνης, η σύγκριση με τεκμηριωμένα παραδείγματα επιβεβαιώνει έντονα ότι αυτό το γλυπτό ανήκει στην παράδοση Karanga της περιοχής του Yatenga. Το Μετροπολιταν Μουσείο Τέχνης περιγράφει αυτόν τον τύπο ως μάσκα με ωοειδές πρόσωπο επικεφαλής από μια επιβλητική κάθετη υπερδομή, συνδυάζοντας γεωμετρικά μοτίβα, ανοιχτό πλέγμα και κέρατα αντιλόπης. Πιο συγκεκριμένα, το μουσείο εντοπίζει το karanga ως απεικόνιση της μεγαλύτερης αντιλόπης koba (Hippotragus koba), ντόπια σε αυτήν την περιοχή της χώρας Mossi. Το Μουσείο Τέχνης της Νέας Ορλεάνης διαθέτει επίσης μάσκα από το Yatenga, της οποίας η περιγραφή αναφέρει ένα κοίλο πρόσωπο, οδοντωτή κεντρική ράβδο, ανοίγματα για τα μάτια, κέρατα και μια ψηλή πλάκα χαραγμένη με πολύχρωμα γεωμετρικά μοτίβα. Η κατασκευή του αντικειμένου που παρουσιάζεται εδώ είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα διότι συνδυάζει μια ζωική αναπαράσταση με ένα ευρύτατα αφαιρετικό λεξιλόγιο. Τα κέρατα εντοπίζουν τον ζωολογικό αναφορικό, ενώ τα ορθογώνια, τα τρίγωνα, τα διαμάντια και τα γεωμετρικά σχέδια μετατρέπουν σταδιακά την σιλουέτα σε γραφική σύνθεση. Αυτός ο συνδυασμός απεικονιστικών και γεωμετρικών στοιχείων είναι χαρακτηριστικός των τεχνών αρκετών πληθυσμών στο Μπουρκίνα Φάσο, αλλά ο εξαιρετικά κάθετος σχεδιασμός συνδέεται ιδιαιτέρως με τους Mossi του βορειοδυτικού τμήματος. Ο Κρίστοφερ Ντι Ρόι έχει δείξει ότι οι παραδόσεις των μάσκας Mossi διαφέρουν σημαντικά μεταξύ ιστορικών περιοχών και ότι το στυλ Yatenga συνιστά μια διακριτή καλλιτεχνική παράδοση. Ωστόσο, είναι σημαντικό να είμαστε ακριβείς όσον αφορά την κοινωνική καταλογοποίηση. Στη εθνογραφική βιβλιογραφία για τους Mossi, ιδίως οι κοινότητες Nyonyosé—απογόνους των πληθυσμών που προηγήθηκαν της εγκατάστασης της πολιτικής δύναμης Nakomsé—συνδέονται με την παραγωγή και χρήση μασκών. Το Palmer Museum τονίζει ότι οι μάσκες σε στυλ Yatenga σχετίζονται με αυτές τις ομάδες και τις ιστορίες των κληρονομιών τους. Αυτή η διάκριση είναι σημαντική: η μάσκα δεν απλώς αντιπροσωπεύει «βασιλική τέχνη Mossi», αλλά αποτελεί μέρος ενός συνόλου πρακτικών σε χωριά και κληρονομιών με τη δική τους ιστορία.
Λειτουργία τελετουργίας
Η λειτουργία της karanga είναι κυρίως τελετουργική, κηδευτική, προγονική και προστατευτική. Σύμφωνα με τεκμηρίωση από το Metropolitan Museum, ο αρσενικός ηγεμόνας ενός γένους μπορεί να κατέχει μάσκα που απεικονίζει ένα ζώο ή ον συνδεδεμένο με την προϊστορία της οικογένειάς του. Το τοτεμικό ζώο συμβολικά μοιράζεται τη ζωτική δύναμη της φυλής. Έτσι η μάσκα γίνεται ένα μέσο σύνδεσης με τους ιδρυτές και τους προγόνους της κληρονομιάς. Προλήψεις μπορεί να προσφέρονται σε αυτήν πριν από την περίοδο των βροχών για προσευχές σχετικά με τη γεωργική γονιμότητα, τη βροχή και την κοινοτική ευημερία. Η karanga παίζει επίσης ρόλο σε κηδείες και τελετές μνήμης. Οι μάσκες μπορεί να συνοδεύουν τον αποθανόντα, να διασφαλίζουν τη νορμάλ διεξαγωγή των τελετών και να συμμετέχουν στους χορούς που γιορτάζουν την μετάβαση του αποθανόντος στον προγονικό κόσμο. Το National Museum of African Art επιβεβαιώνει ότι μάσκες από το βόρειο Mossi εμφανίζονται κατά τη διάρκεια κηδειών, τελετών μνήμης και ορισμένων προστατευτικών τελετών. Μield φωτογραφία πεδίου που πήρε ο Christopher Roy το 1977 τεκμηριώνει πραγματικά μια Karanga μάσκα από το Yatenga σε τελετουργικό κηδείας.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Roy, Christopher D. Art of the Upper Volta Rivers. Meudon: Alain and Françoise Chaffin, 1987. 384 σελίδες.
Wheelock, Thomas G. B. and Christopher D. Roy. Land of the Flying Masks: Art and Culture in Burkina Faso; The Thomas G. B. Wheelock Collection. Munich/New York: Prestel, 2007.
Metropolitan Museum of Art. Mask (Karanga), Mossi peoples, Yatenga region, Burkina Faso. Michael C. Rockefeller Wing Collection.
New Orleans Museum of Art. Face Mask (Karanga), Mossi, Yatenga Area, Burkina Faso.
National Museum of African Art, Smithsonian Institution. Mossi Face Mask, Burkina Faso. Documentation on the funerary, commemorative, and protective uses of masks from northern Mossi.
Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται εξυπηρετούν για τη συναφή ιστορική αποτίμηση τέχνης. Δεν καθορίζουν την ειδική πολιτισμική απόδοση, την χρονολόγηση ή την αρχική χρήση του συγκεκριμένου γλυπτού.
Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που διατηρούν οι αντίστοιχοι κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων διατηρούνται.
Inv. No. MAZ33276
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
