Olivier G. Fatton - Coco - 2019





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143878 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Coco είναι ένα λεύκωμα φωτογραφίας του Olivier G. Fatton, αρχικά στα αγγλικά και γαλλικά, 264 σελίδες, μαλακή εξώφυλλο, 25 × 19 εκ., εκδότης Patrick Frey, επανέκδοση 2019.
Περιγραφή από τον πωλητή
Μια εικαστικός της υπέρβασης, δηλωμένη τρασσεξουαλική αν anarchist χωρίς τόπο να καλέσει σπίτι της, μάχιμη γυναίκα, μοντέλο μόδας για τη Marianne Alvoni, στόχος των ελβετικών ταμπλόιντ: Éve-Claudine Lorétan, ψευδώνυμο Coco, Dana What’s-her-name, Patricia, ήταν τόσοι πολλοί άνθρωποι σε μια ζωή που κόπηκε πολύ νωρίς.
Ολιβιέ Φατόν συνάντησε τη Coco μια Κυριακή τον Νοέμβριο του 1989. Ο φωτογράφος μαγνήτιζόταν από την πρώτη ματιά από «αυτόν τον φωτεινό μα και θλιβερό άγγελο». Μετά από καφέ σε ένα ομοφυλόφιλο μπαρ στη Βέρνη, έκαναν μια συμφωνία: η Coco θα πόζαρε γι' αυτόν και ο Fatton θα τεκμηρίωνε την επέμβαση αλλαγής φύλου. Η επαγγελματική τους σχέση σύντομα μετατράπηκε σε ερωτικό ειδύλλιο, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Fatton συνέχισε να συγκεντρώνει το πολυεπίπεδο φωτο-δοκίμιο του για την πολύχρωμη Coco, ένα μωσαϊκό οικείων πορτρέτων και σκηνοθετημένων εξωφύλλων μόδας, στο σπίτι και στα κλαμπ, στον δρόμο, στις Άλπεις — εικόνες στοιχειωμένες από τα μακριά μελαγχολικά μάτια που η Coco κάποτε είπε ότι είχαν γίνει το δεύτερο της στόμα. Η αυτοβιογραφία της Coco χιλιάδων σελίδων κλάπηκε από κλέφτες, αφήνοντας αυτά τα μάτια να διηγούνται τα βάσανα μιας Dame aux Camélias του 20ού αιώνα.
Η Dunia Miralles βλέπει τη Coco ως τέτοιο λογοτεχνικό πρόσωπο της demi-monde. Στο βιογραφικά δομημένο μυθιστόρημά της, που συνοδεύει τις φωτογραφίες του Olivier Fatton, η Miralles αφηγείται τα βάσανα της νεαρής Coco.
Ιστορία πωλητή
Μια εικαστικός της υπέρβασης, δηλωμένη τρασσεξουαλική αν anarchist χωρίς τόπο να καλέσει σπίτι της, μάχιμη γυναίκα, μοντέλο μόδας για τη Marianne Alvoni, στόχος των ελβετικών ταμπλόιντ: Éve-Claudine Lorétan, ψευδώνυμο Coco, Dana What’s-her-name, Patricia, ήταν τόσοι πολλοί άνθρωποι σε μια ζωή που κόπηκε πολύ νωρίς.
Ολιβιέ Φατόν συνάντησε τη Coco μια Κυριακή τον Νοέμβριο του 1989. Ο φωτογράφος μαγνήτιζόταν από την πρώτη ματιά από «αυτόν τον φωτεινό μα και θλιβερό άγγελο». Μετά από καφέ σε ένα ομοφυλόφιλο μπαρ στη Βέρνη, έκαναν μια συμφωνία: η Coco θα πόζαρε γι' αυτόν και ο Fatton θα τεκμηρίωνε την επέμβαση αλλαγής φύλου. Η επαγγελματική τους σχέση σύντομα μετατράπηκε σε ερωτικό ειδύλλιο, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Fatton συνέχισε να συγκεντρώνει το πολυεπίπεδο φωτο-δοκίμιο του για την πολύχρωμη Coco, ένα μωσαϊκό οικείων πορτρέτων και σκηνοθετημένων εξωφύλλων μόδας, στο σπίτι και στα κλαμπ, στον δρόμο, στις Άλπεις — εικόνες στοιχειωμένες από τα μακριά μελαγχολικά μάτια που η Coco κάποτε είπε ότι είχαν γίνει το δεύτερο της στόμα. Η αυτοβιογραφία της Coco χιλιάδων σελίδων κλάπηκε από κλέφτες, αφήνοντας αυτά τα μάτια να διηγούνται τα βάσανα μιας Dame aux Camélias του 20ού αιώνα.
Η Dunia Miralles βλέπει τη Coco ως τέτοιο λογοτεχνικό πρόσωπο της demi-monde. Στο βιογραφικά δομημένο μυθιστόρημά της, που συνοδεύει τις φωτογραφίες του Olivier Fatton, η Miralles αφηγείται τα βάσανα της νεαρής Coco.

